ေသျခင္းမဲ့ မိစာၦ

​ေသျခင္​းမဲ့မိစၦာ
•••••••••••••
(စ\ဆံုး)
°°°°°°°

ႏွစ္​႐ွည္​ခံစားလာရသည္​့​ေရာဂါ​ေဝဒနာ​ေၾကာင္​့မၾကာခင္​ ​​ဝင္​သက္​ထြက္​သက္​ရပ္​တန္႔​ေတာ့မည္​့ ႀကီးႀကီး ကိုၾကည္​့ၿပီး
လူနာန​ံေဘးမွာ မ်က္​ရည္​အျပည္​့နဲ႔ထိုင္​​ေန​ေသာ မမ​ေလးကို ကြၽန္​မကိုယ္​ခ်င္​းစာမိသည္​။ႀကီးႀကီးကိုၾကည္​့ရသည္​မွာလည္​း
မ်က္​စိသူငယ္​နားသူငယ္​နဲ႔က်န္​ခဲ့မည္​့ မမ​ေလးအ​ေပၚစိတ္​မခ်ျဖစ္​​ေနပံုရသည္​။

"​​ေမ​ေမ သမီးကိုစိတ္​ခ်လိုက္​ပါ​ေတာ့ သမီး​ေဒါက္​တာသူရ​ေနာင္​နဲ႔
လက္​ထက္​ပါ​ေတာ့မယ္​"

​ေနာက္​ဆံုးမွာ​ေတာ့ ႀကီးႀကီးက မမ​ေလးအတြက္​ စိတ္​ခ်သြားပံုရသြားၿပီး ႀကီးႀကီးရဲ႕ခႏၱာကိုယ္​ၿငိမ္​က်သြားကာ မမ​ေလးရဲ႕႐ိႈက္​ငိုသံကိုကြၽန္​မၾကားလိုက္​ရသည္​။မမ​ေလးနည္​းတူကြၽန္​မမ်က္​ဝန္​းမွာလည္​းမ်က္​ရည္​အျပည္​့နဲ႔ပင္​။
•••••••••••••••••

"ဒီ​ေန႔ကစၿပီးျမတ္​ႏိုးက ကိုႀကီးဇနီးျဖစ္​သြားၿပီဆို​ေတာ့
အရာရာတိုင္​းမွာတစ္​​ေယာက္​ကိုတစ္​​ေယာက္​ ႐ိုင္​းပင္​းၿပီး​ေနထိုင္​ရ​ေတာ့မယ္​ ကိုႀကီးအ​ေပၚမွာဘာမွလန္​႔စရာ႐ွိန္​စရာလည္​းမလိုဘူးဟုတ္​ၿပီလား"

"ဟုတ္​ကဲ့ ကိုႀကီး ကြၽန္​မကိုႀကီးအ​ေပၚမွာ ဇနီး​ေကာင္​းတစ္​​ေယာက္​ရဲ႕ဝတၱရား​ေက်ႁပြန္​​ေစရပါမယ္​"

မမ​ေလးထက္​ အသက္​ ထက္​ဝက္​မ်ွပင္​ႀကီး​ေသာ​ေဒါက္​တာသူရ​ေနာင္​ကိုၾကည္​့ၿပီးကြၽန္​မသက္​ျပင္​းခ်မိသည္​။ ​ေဒါက္​တာသူရ​ေနာင္​က အသက္​ငယ္​ၿပီးအိ​ေျႏၵသိကၡာ႐ွိ​ေသာမိန္​းမ​ေခ်ာ​ေလးကိုရထား​ေသာ​ေၾကာင္​့ဝမ္​းသာ​ေနဟန္​တူသည္​။ ကြၽန္​မ​ေတာ့မိဘကိုငဲ့ကြက္​ၿပီးလက္​ထက္​လိုက္​ရ​ေသာမမ​ေလးကိုၾကည္​့ၿပီးစိတ္​မ​ေကာင္​းျဖစ္​မိသည္​။

"ကဲထားႏြယ္​ နင္​့မမ​ေလးကိုအ​ေပၚထပ္​ကအခန္​းမွာအနားယူဖို႔​ေခၚသြားလိုက္​
ဒီ​ေန႔သူ​ေတာ္​​ေတာ္​ပင္​ပန္​း​ေနမွာ"

"ဟုတ္​ကဲ့ ဆရာ"

မမ​ေလးက​ေတာ့ ​ေဒါက္​တာသူရ​ေမာင္​ကို ိုကိုႀကီးဟု​ေခၚ​ေဝၚၿပီးကြၽန္​မက​ေတာ့ဆရာဟုသာ​ေခၚသည္​။
ထို​ေနာက္​ပင္​ပန္​းမူ႔​ေၾကာင္​့ႏြမ္​းနယ္​​ေန​ေသာမမ​ေလးကို​ေခၚကာအ​ေပၚထပ္​သို႔တတ္​လာခဲ့သည္​။
••••••••••••••

"ထားႏြယ္ရယ္​ အခ်ိန္​ျပည္​့ငါ့ကိုက​ေလးတစ္​​ေယာက္​လို​ေစာင္​့ၾကည္​့မ​ေနပါနဲ႔ စိတ္​သက္​သက္​သာသာ​ေနစမ္​းပါ"

မွန္​တင္​ခံု​ေ႐ွ႕မွာအလွျပင္​​ေန​ေသာ မမ​ေလးျမတ္​ႏိုးက ကြၽန္​မအားမွန္​ထဲက​ေနလွမ္​းၾကည္​့ၿပီး​ေျပာလိုက္​သည္​။

"နင္​စိုးရိမ္​​ေနတာငါသိတယ္​ ငါက​ေမ​ေမ့​ေၾကာင္​့အိမ္​​ေထာင္​ျပဳလိုက္​ရတယ္​ဆိုၿပီး ဒီအိမ္​​ေထာင္​​ေရးမွာစိတ္​မခ်မ္​းမသာျဖစ္​​ေနမွာကို နင္​စိုးရိမ္​​ေနတာမဟုတ္​လား"

"မဟုတ္​ဘူးလားမမ​ေလး ကြၽန္​မ​ေလ မမ​ေလး စိတ္​မ​ေကာင္​းျဖစ္​မွာစိုးလို႔မ​ေမးတာ"

မမ​ေလးက ကြၽန္​မဘက္​သို႔လွည္​့ကာျပံဳးျပလိုက္​သည္​။

"တကယ္​​ေတာ့ ​​ေဒါက္​တာသူရ​ေနာင္​က ​ေမ​ေမ​ေရာဂါအသည္​းအသန္​ျဖစ္​​ေနတဲ့အခ်ိန္​တုန္​းက ငါတို႔မိသားစုအ​ေပၚအမ်ား​ႀကီး​ေကာင္​းခဲ့တယ္​​ေလ ဒီ​ေတာ့​ေမ​ေမ့အ​ေနနဲ႔ ​ေဒါက္​တာနဲ႔မွငါ့ကိုစိတ္​ခ်ႏိုင္​မယ္​ဆိုတာ
ငါသိ​ေနတယ္​ ငါ့အ​ေနနဲ႔လည္​း ​ေဒါက္​တာက အယံုၾကည္​ရဆံုးမို႔သူနဲ႔လက္​ထက္​ဖို႔ဆံုးျဖတ္​လိုက္​တာပဲ"

မမ​ေလးဘယ္​လိုပဲ​ေျပာ​ေန​ေပမယ္​့ကြၽန္​မက​ေတာ့ မမ​ေလးကိုပဲသနား​ေနမိသည္​။

"ကဲမမ​ေလးနား​ေတာ့​ေနာ္​"

မမ​ေလးကိုႏႈတ္​ဆက္​ၿပီး ကြၽန္​မ​ေအာက္​သို႔ဆင္​းလာခဲ့သည္​။
​ေလွကားအဆင္​း​ေရာက္​​ေတာ့ ဧည္​့ခန္​းထဲမွာ စကား​ေျပာသံတခ်ိဳ႕ကိုၾကားလုိက္ရ​ေ​ိသာ္​​ေၾကာင္​့​ေဒါက္​တာသူရ​ေမာင္​တစ္​​ေယာက္​ဧည္​့သည္​နဲ႔စကား​ေျပာ​ေနတာကိုကြၽန္​မသိလိုက္​ရသည္​။

"ကြၽန္​မ ဒီလုပ္​ရပ္​ကိုမလုပ္​ခ်င္​ဘူး ဦးသူရ​ေနာင္​ ကြၽန္​မတို႔ဘိုးဘြားစဥ္​ဆက္​ ဒီအိမ္​မွာ ကြၽန္​သဖြယ္​လုပ္​​ေပးခဲ့ၿပီပဲ ကြၽန္​မတို႔ကိုလြတ္​လပ္​ခြင္​့​ေပးသင္​့ၿပီထင္​တယ္​"

႐ုတ္​တရက္​ၾကားလိုက္​ရ​ေသာအသံ​ေၾကာင္​့ကြၽန္​မစိတ္​ဝင္​တစားျဖစ္​သြားၿပီးဧည္​့ခန္​းအတြင္​းသို႔​ေခ်ာင္​းၾကည္​့လိုက္​​ေတာ့ ကြၽန္​မအရြယ္​မိန္​းက​ေလးတစ္​ဦးကိုျမင္​လိုက္​ရၿပီး သူမရဲ႕မ်က္​လံုးမ်ားကသိမ္​းစြန္​ပမာစူး႐ွတာကိုသတိထားမိသည္​။
သူမအ​ေနနဲ႔ဘယ္​လိုျပသနာမ်ိဳး႐ွိလို႔အခုလို​ေဒါက္​တာသူရ​ေမာင္​နဲ႔
အ​ေခ်အတင္​ျဖစ္​ရသလဲဆိုတာကြၽန္​မစိတ္​ဝင္​စားမိသည္​။
ကြၽန္​မကန္​႔လန္​႔ကာအကြယ္​​ေနာက္​က​ေနအသာ​ေလးနားစြင္​့​ေနမိသည္​။

"ဒီမယ္​က​ေလးမ မင္​းတို႔မိသားစုစားဝတ္​​ေန​ေရး​ေျပလည္​ဖို႔ကစၿပီး
မင္​းအဘြားနာ​ေရးကိစၥၿပီးသည္​အထိငါ​ေထာက္​ပံ့​ေပးထားတာ​ေနာ္​
မင္​းငါ့ကိုဆန္​႔က်င္​့ဖို႔ဆိုလက္​​ေလ်ာ့လိုက္​​ေတာ့က​ေလးမ"

"႐ွင္​ဟာလူသားစိတ္​မ႐ွိ​ေတာ့ဘူးဆိုတာကြၽန္​မသိပါတယ္​
ကြၽန္​မတို႔မိသားစုလည္​း႐ွင္​့​ေၾကာင္​့က်ိန္​စာသင္​့​ေနရၿပီ တစ္​ခု​ေတာ့မွတ္​ထားပါတခ်ိန္​ခ်ိန္​မွာ ဒီအတြက္​႐ွင္​ျပန္​​ေပးဆပ္​ရလိပ္​မယ္​"

စိတ္​ဆိုးမာန္​ဆိုးျဖင္​့မ်က္​ရည္​အျပည္​့န​ဲ ့ထြက္​သြား​ေသာထိုမိန္​းက​ေလးကိုၾကည္​့ၿပီး​ေဒါက္​တာသူရ​ေနာင္​နဲ႔ထိုမိန္​းက​ေလးၾကားမွာႀကီးမားတဲ့ပတ္​သက္​မ​ႈ ့တစ္​ခု႐ွိလိပ္​မည္​ဟုကြၽန္​မထင္​မိလိုက္​သည္​။

•••••••••••••••••
ထမင္​းစားစားပြဲ​ေပၚတြင္​အရာမယြင္​းပဲ႐ွိ​ေန​ေသာ မမ​ေလးရဲ႕ထမင္​းစားပြဲကိုၾကည္​့ၿပီး ကြၽန္​မစိတ္​ညစ္​သြားသည္​။
​ေဒါက္​တာသူရ​ေမာင္​တို႔အိမ္​ကို​ေရာက္​ၿပီး​ေျခာက္​လအတြင္​း
မမ​ေလးသိသိသာသာအစားနည္​းလာတာ ​ေတြ႔လာရသည္​။အစားအ​ေသာက္​ပ်က္​လာျခင္​းနဲ႔အတူ မမ​ေလးကိုၾကည္​့ရသည္​မွာလူမမာတစ္​​ေယာက္​လိုပင္​အျမဲလိုလိုျဖဴ
​ေဖ်ာ့ႏြမ္​းနယ္​​ေနတာကိုလည္​းသတိျပဳမိသည္​။

"စားလို႔မဝင္​ဘူးလား မမ​ေလး ကြၽန္​မဆန္​ျပဳတ္​ျပဳတ္​​ေပးရမလား
မမ​ေလးအိမ္​​ေထါင္​က်ၿပီး​ေနာက္​ပိုင္​းအစားနည္​းလာတယ္​​ေနာ္​
အပ်ိဳဘဝတုန္​းကဆိုစား​ေကာင္​း​ေသာက္​​ေကာင္​းနဲ႔"

မမ​ေလးကကြၽန္​မအား ​ေဖ်ာ့​ေတာ့စြာျပဳံးၾကည္​့လိုက္​သည္​။

"ငါစားခ်င္​စိတ္​မ႐ွိလို႔ပါ​ေအ ညည္​းကိုႀကီး​ေ႐ွ႕က်စကား​ေျပာနည္​းနည္​းဆင္​ျခင္​​ေပး ငါ့အတြက္​နဲ႔ကိုႀကီးစိတ္​အ​ေႏွာက္​အယွက္​မျဖစ္​​ေစခ်င္​ဘူး"

​ေဒါက္​တာသူရ​ေနာင္​အ​ေပၚ စိတ္​ပူ​ေန​ေသာမမ​ေလးကိုၾကည္​့ၿပီးကြၽန္​မသက္​ျပင္​းခ်မိသည္​။
တကယ္​​ေတာ့​ေဒါက္​တာသူရ​ေနာင္​က မမ​ေလးအေပၚအရမ္​းဂ႐ုစိုက္​တာကိုကြၽန္​မသိသည္​။
မမ​ေလးကိုယ္​တိုင္​ကိုကခ်ဴခ်ာ​ေနတာပဲလို႔ကြၽန္​မ​ေအာက္​​ေမ့ထားသည္​။

"ကဲငါစာၾကည္​့ခန္​းထဲသြားလိုက္​ဦးမယ္​ ငါ့အတြက္​​ေကာ္​ဖီလာပို႔​ေပးထားႏြယ္​ ဒါနဲ႔ညည္​းဆရာျပန္​မလာ​ေသးဘူးလား"

"မလာ​ေသးဘူးမမ​ေလး ဆရာ့အ​ေပၚအရမ္​းလႊတ္​မထားနဲ႔​ေနာ္​
မမ​ေလး ဆရာကအခုတ​ေလာအရမ္​းကိုျပင္​ဆင္​လာတာ အရင္​ကထက္​ပိုႏုပ်ိဳလာသလိုပဲ ​ေနာက္​ၿပီးအထူးသျဖင္​့ ဟိုျမ​ေၾကးမံႈဆိုတဲ့အမ်ိဳးသမီးနဲ႔တပူးတြဲတြဲနဲ႔ ထားႏြယ္​​ေတာ့သူတို႔ႏွစ္​​ေယာက္​ကိုသိပ္​မသကၤာဘူး"

မမ​ေလးက ကြၽန္​မရဲ႕စိတ္​ပူပန္​မႈ ့ကိုအသိအမွတ္​ျပဳသည္​့ဟန္​ျဖင္​့ၾကည္​့လိုက္​သည္​။

"​ေလ်ွာက္​မ​ေျပာပါနဲ႔ထားႏြယ္​ရယ္​ ညည္​းဆရာရဲ႕ဂုဏ္​သတင္​းက်ဆင္​းပါ့မယ္​ ကိုႀကီးကိုငါယံုတယ္​သူကအဲ့ဒီလိုလူစားမဟုတ္​ဘူး"

​ေဒါက္​တာ့အ​ေပၚကာကြယ္​​ေပး​ေန​ေသာမမ​ေလးကိုၾကည္​့ၿပီး ထို​ေယာက်္​ားအ​ေပၚကို မမ​ေလးကသံ​ေယာဇဥ္​အစစ္​နဲ႔တြယ္​တာ​ေနၿပီဆိုတာကြၽန္​မရိပ္​စားမိလိုက္​သည္​။ မမ​ေလးအတြက္​​ေကာ္​ဖီ​ေဖ်ာ္​ရန္​ထြက္​မသြားမီမွာ မမ​ေလး​ရဲ႕လက္​​ေကာက္​ဝတ္​​ေသြးျပန္​​ေၾကာအနီးမွာပလာစတာတစ္​ခုကပ္​ထားတာကိုကြၽန္​မျမင္​လိုက္​ရၿပီးထိတ္​လန္​႔သြားမိသည္​။

"မမ​ေလးရဲ႕လက္​ကဘာျဖစ္​တာလဲထားႏြယ္​မသိရပါလား''

"​ေျသာ္​ ဘာမွမျဖစ္​ဘူးထားႏြယ္​ မ​ေန႔ညက ကိုႀကီးအ​ေၾကာ​ေဆးသြင္​း​ေပးထားတာ..ငါအရမ္​းအားနည္​း​ေနတဲ့ပံု​ေပါက္​​ေနလို႔တဲ့"

မမ​ေလးပံုစံက တကယ္​ပဲအားနည္​း​ေနသည္​့ပံု​ေပါက္​​ေနတာ​ေတာ့အမွန္​ပင္​။
ဆရာဝန္​ခင္​ပြန္​းတစ္​​ေယာက္​႐ွိ​ေနတဲ့သူအ​ေပၚ ကြၽန္​မစိုးရိမ္​စိတ္​ဝင္​မိ​ေနတာကို​ေတြးမိၿပီး ရယ္​ခ်င္​မိသည္​။
မမ​ေလးစိတ္​ႀကိဳက္​​ေကာ္​ဖီတစ္​ခြက္​ကို​ေဖ်ာ္​ၿပီးစာၾကည္​့ခန္​းထဲကိုယူ​ေဆာင္​လာသည္​့အခ်ိန္​မွာ​ေတာ့ မမ​ေလးတစ္​​ေယာက္​စာရြက္​စာတမ္​းမ်ားၾကားမွာအလုပ္​႐ႈပ္​​ေနတာကိုျမင္​လိုက္​ရသည္​။

"မမ​ေလး အဲ့ဒါဘာစာရြက္​​ေတြလဲဟင္​"

ကြၽန္​မ​သိလိုစိတ္​နဲ႔​ေမးလိုက္​မိသည္​။ ကြၽန္​မကစာအတန္​အသင့္​တတ္​​ေသာ​ေၾကာင္​့မမ​ေလးဆ​ီမွာ႐ွိ​ေန​ေသာစာရ​ြက္​​ေတြဟာ စာခ်ဳပ္​တစ္​ခ်ိဳ႕ဆိုတာ​ေတာ့သိသည္​၊၊

"ညည္​းကို​ေနာက္​မွ​ေျပာမယ္​လို႔စိတ္​ကူးထားတာ
အခုမွ​ေတာ့မထူး​ေတာ့ဘူး ​ေျပာလိုက္​​ေတာ့မယ္​
ညည္​းငါ့အ​ေပၚအမတစ္​​ေယာက္​လိုသ​ေဘာထားတာငါသိတယ္​​ေလ
ငါ့အ​ေနနဲ႔ဒီကိစၥကိုမ်က္​ကြယ္​မျပဳႏိုင္​ဘူး....ကိုႀကီးဆီကလည္​းခြင္​့ျပဳခ်က္​​ေတာင္​းၿပီးၿပီ ညည္​းကိုငါ့ညီမအျဖစ္​တရားဝင္​​ေမြးစား​ေတာ့မယ္​ထားႏြယ္​"

မမ​ေလးစကားကိုၾကားၿပီးကြၽန္​မဘာမ်ွျပန္​မ​ေျပာႏိုင္​​ေအာင္​ဆြံ႔အသြားမိသည္​။ ကြၽန္​မအႏွစ္​ႏွစ္​ကာလကတည္​းက​ေတာင္​့တခဲ့​ေသာအစ္​မတစ္​​ေယာက္​ကိုမၾကာခင္​ရ​ေတာ့မွာမဟုတ္​ပါလား။ မ်က္​ရည္​မ်ားျဖင္​့စိုရႊဲ​ေန​ေသာမ်က္​ႏွာႏွင္​့အတူမမ​ေလးဆီသို႔​ေျပးဝင္​လာမိသည္​။
မမ​ေလးရဲ႕ရယ္​သံကတစ္​ခန္​းလံုးသို႔ျပန္​႔ႏွံသြားခဲ့သည္​။
••••••••••••

ကြၽန္မ...ဆန္ျပဳတ္ပန္းကန္ကိုယူၿပီးမမေလးအခန္းဆီသို႔လာရင္းမမေလးအခန္းထဲမွာလူရိပ္တစ္ခုကိုျမင္လိုက္ရေသာေၾကာင့္ေျခလွမ္းတစ္စံုမွာအလိုလိုရပ္တန္႔သြားသည္။

"ေျသာ္ဆရာျပန္ေရာက္ေနၿပီပဲ...."

ဦးသူရေနာင္ကိုျမင္မွကြၽန္မျပန္လွည့္ထြက္မည္အျပဳ ဦးသူရေနာင္၏မသကၤာစရာေကာင္းေသာအျပဳအမူေၾကာင့္ကြၽန္မစိတ္ထင့္သြားမိသည္။မမေလးကေတာ့အိပ္ရာထက္မွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီး
ကိုသူရေနာင္က မမေလးေဘးမွာေဆးထိုးအပ္တစ္ေခ်ာင္းကိုကိုင္ထားတာကိုျမင္လိုက္ရသည္။ထို႔ေနာက္မမေလးရဲ႕ေသြးျပန္ေၾကာမွတဆင့္ ေသြးတခ်ိဳ႕ကိုေဆးထိုးအပ္နဲ႔စုပ္ယူေနတာကိုျမင္လိုက္ရသည္။

"ဟင္....ဦးသူရေနာင္က ဒီေလာက္အားနည္းေနတဲ့မမေလးဆီကေန
ဘာလို႔ေသြးေတြယူေနရတာလဲ"

ကြၽန္မထိတ္လန္႔စြာျဖင့္တီးတိုးေရရြတ္လိုက္ၿပီး အခန္းထဲကျပန္ထြက္လာေတာ့မည့္ ဦးသူရေနာင္၏အရိပ္အျခည္ကိုျမင္ေသာေၾကာင့္ကြၽန္မဆင္းေျပးလာခဲ့သည္။ထိုေနာက္ဦးသူရေနာင္က ထိုးေဆးထိုးအပ္ကိုစကၠဴ အိပ္ထဲသို႔ထည့္ကာဧည့္ခန္းဘက္သို႔ထြက္သြားတာကိုျမင္လိုက္ရသည္။ကြၽန္မတိတ္တဆိတ္လိုက္သြားၿပီးေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့
ဧည့္ခန္းထဲမွာျမေၾကးမံႈကိုျမင္လိုက္ရသည္။ဦးသူရေနာင္က ျမေၾကးမံႈနဲ႔စကားအနည္းငယ္ေျပာၿပီးေနာက္ဆံုးမွာေတာ့မမေလးေသြးပါသည့္စကၠဴအိတ္ကိုေပးလိုက္တာကိုျမင္လိုက္ရသည္။
•••••••••••••

"ထားႏြယ္...ဒီေငြေတြကိုျမေၾကးမံႈတို႔အိမ္သြားၿပီးေပးေပးစမ္းနင္သူအိမ္သိတယ္မဟုတ္လားၿမိဳ႕စြန္မွာေလ"

မမေလးေပးလိုက္ေသာစာအိတ္ကိုယူၿပီး မေန႔ကကိစၥမမေလးကိုေျပာသင့္မေျပာသင့္စဥ္းစားေနမိသည္။

"မမေလးက အခုတေလာခ်ဴခ်ာတယ္ဆိုေတာ့ မမေလးရဲ႕ေသြးကိုယူၿပီးေဆးစစ္ဖို႔လည္းျဖစ္ႏိုင္တာပဲ ငါမေသခ်ာေသးပဲမမေလးကိုမေျပာသင့္ေသးဘူး"

ကြၽန္မစိတ္ထဲကေနေရရြတ္လိုက္ၿပီး ျမင္းလွည္းငွါးကာျမေၾကးမံႈတို႔အိမ္႐ွိရာသို႔ထြက္လာခဲ့သည္။ျမေၾကးမံႈကိုတိုက္႐ိုက္ေမးၾကည့္ရင္ေကာင္းမလားဟုလာလမ္းတစ္ေလ်ာက္ေတြးေနမိသည္။ျမေၾကးမံႈတို႔အိမ္ေ႐ွ႕ေရာက္ေတာ့ အိမ္တံခါးက စိရံုစိထားတာမို႔ကြၽန္မအလိုက္သင့္ေလးဝင္သြားၿပီးျမေၾကးမံႈအားဟစ္ေခၚလိုက္သည္၊၊

"မျမေၾကးမံႈ ...အမျမေၾကးမံႈ အမအိမ္ထဲမွာ႐ွိလား"

သူမတို႔ဧည့္ခန္းထဲေရာက္သည္အထိမည္သူကိုမ်ွမေတြ႔ရေပ။ကြၽန္မဧည့္ခန္းထဲမွာထိုင္ေစာင့္ေနမိသည္။ထိုင္ေစာင့္ေနရင္းမွာပင္မနက္ကစားလာသည့္ပဲႀကီးဆူးပုတ္ခ်က္တန္ခိုးေၾကာင့္ကြၽန္မငိုက္ျမည္းလာခဲ့ၿပီးေနာက္ဆံုးကြၽန္မကိုယ္ကြၽန္မသတိမထားႏိုင္ေတာ့ပဲဧည့္ခန္းထဲမွာအိပ္ေပ်ာ္သြားမိသည္။အိပ္မက္ထဲမွာျမေၾကးမံႈကကြၽန္မအားတေက်ာ္ေက်ာ္ဟစ္ေခၚေနတာကိုေတြ႔လိုက္ရသည္။

"ထားႏြယ္....ထားႏြယ္....နင္ငါေခၚတာကိုၾကားရလား"

"ဟုတ္အမ ေၾကးမံႈ မမေလးကအမအတြက္ဒါေလးလာပို႔ခိုင္းလို႔အမ"

စာအိတ္ကိုေပးဖို႔ျပင္လိုက္ေတာ့ကြၽန္မလက္ထဲမွာမ႐ွိေတာ့။ဧည့္စားပြဲေပၚမွာမ်ားတင္ထားသလားလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ျမင္လိုက္ရေသာအရာေၾကာင့္ကြၽန္မလန္႔ဖ်န္႔သြားမိသည္။ျမင္လိုက္ရသည္က ကြၽန္မနဲ႔လံုးဝတူညီေသာကိုယ္ပြားတစ္ခုဧည့္ခန္းထဲမွာအိပ္ေပ်ာ္ေနတာကိုျမင္လိုက္ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

"မလန္႔နဲ႔ထားႏြယ္ နင့္ခတၱခဏဝိဥာဥ္လြင့္ေနတာပဲ..နင္တို႔အေနနဲ႔အိပ္မက္မက္ေနတယ္ထင္မွာ..ဒါေတြထားလိုက္စမ္းပါငါ့ကိုတစ္ခုေလာက္ကူညီေပးပါဦးအရင္ဆံုးငါနဲ႔လိုက္ခဲ့"

ကြၽန္မကက်န္ရစ္ေနေသာခႏၱာကိုယ္ႀကီးကိုၾကည့္ၿပီးျမေၾကးမံႈေနာက္လိုက္သြားမိသည္။အခန္းတစ္ခုရဲ႕တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ျမေၾကးမံႈကအခန္းထဲသို႔လက္ညိဳးထိုျပသည္။

"ဒီအခန္းထဲမွာ ငါ့ခႏၱာကိုယ္႐ွိတယ္ ငါလိပ္ျပာလြင့္တဲ့အတတ္ကိုက်င့္ေနတာၾကာၿပီ ဒီေန႔ငါအမွားအယြင္းအနည္းငယ္လုပ္မိသြားတယ္ထားႏြယ္...ငါခႏၱာကိုယ္ထဲငါျပန္ဝင္လို႔မရဘူးျဖစ္ေနတယ္...နင့္အေနနဲ႔ငါ့ကိုကူညီေပးမယ္မဟုတ္လား"

"ကြၽန္မ..ကြၽန္မကဘယ္လိုကူညီေပးရမွာလဲ"

"လြယ္လြယ္ေလး ခဏေနနင္အိပ္မက္ကေနႏိုးထလာတဲ့အခါဒီအခန္းထဲဝင္ၿပီးငါ့ခႏၱာကိုယ္ကိုလႈပ္ႏိႈးေပးရံုပဲ"

ျမေၾကးမံႈကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့သူမတကယ့္ကိုအကူအညီလိုအပ္ေနဟန္တူတာကိုေတြ႔ရသည္။ဒီအခြင့္အေရးကိုကြၽန္မေကာင္းေကာင္းအသံုးခ်ရမည္ျဖစ္သည္။

"ကြၽန္မကူညီေပးလို႔ရပါတယ္ ဒါေပမယ့္႐ွင္ကြၽန္မကိုကတိတစ္ခုေပးရမယ္"

"ဘာကတိလဲ...ငါတတ္ႏိုင္သမ်ွေပးမယ္"

"႐ွင္ႏိုးလာရင္ ....ကြၽန္မေမးတဲ့ေမးခြန္းကိုမလိမ္မညာပဲမွန္မွန္ကန္ကန္ေျဖဆိုေပးရမယ္ဆိုတဲ့ကတိပဲ"

ျမေၾကးမံႈေခါင္းကိုၿငိမ့္လိုက္မွကြၽန္မေက်နပ္သြားၿပီး အိပ္ေနရာကေနႏိုးထလာခဲ့သည္။ကြၽန္မဧည့္ခန္းထဲမွာထိုင္ရင္းအိပ္မက္အေၾကာင္းစဥ္းစားကာအေပၚထပ္သို႔တတ္လာၿပီးအခန္းထဲဝင္လိုက္ေတာ့လူတစ္ေယာက္အိပ္ရာထဲမွာလဲေလ်ာင္းေနတာကိုျမင္လိုက္ရသည္။ျမေၾကးမံႈပင္ျဖစ္သည္။ကြၽန္မသူမကိုအသာေလးလႈပ္ႏိုးလိုက္ေတာ့သူမမ်က္လံုးမ်ားပြင့္လာတာကိုျမင္လိုက္ရသည္။

"ကဲ...မင္းငါ့ကိုေမးမယ့္ေမးခြန္းကဘာလဲ ထားႏြယ္"
•••••••••••••••

"မေန႔က...ဆရာကိုသူရေနာင္ပစၥည္းတစ္ခု႐ွင့္ကိုေပးလိုက္တာကြၽန္မသိတယ္ အဲ့ဒီပစၥည္းက..မမေလးရဲ႕ေသြးဆိုတာလည္းကြၽန္မသိတယ္
ကြၽန္မသိခ်င္တာက အဲ့ဒီေသြးနဲ႔႐ွင္တို႔ဘာလုပ္ဖို႔ႀကံစည္ေနသလဲဆိုတာပဲ"

ကြၽန္မစကားၾကားေတာ့ ျမေၾကးမံႈထိတ္လန္႔သြားပံုရသည္။ကြၽန္မမ်က္ႏွာကိုအလန္႔တၾကားၾကည့္လိုက္ၿပီး

"႐ွင္ဘယ္လိုလုပ္ၿပီးသိတာလဲ...႐ွင္ေတာ့႐ွင့္ေသတြင္း႐ွင္တူးမိတာပဲ
ေဒါက္တာသူရေနာင္သာ ႐ွင္သိသြားတဲ့အေၾကာင္းၾကားရင္ လူမသိသူမသိေလာကႀကီးကေနေပ်ာက္ကြယ္သြားရမယ့္စာရင္းထဲမွာ႐ွင္ပါသြားမွာအေသအခ်ာပဲ"

"ကြၽန္မဂ႐ုမစိုက္ပါဘူး ကြၽန္မသိခ်င္တဲ့ေမးခြန္းကိုသာေျဖေပးပါ႐ွင္ကတိမပ်က္ပါဘူးေနာ္"

ျမေၾကးမံႈကကကြၽန္မမ်က္ႏွာကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္ကာသက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။

"စုန္းကတိပဲ ကြၽန္မတည္ရမွာေပါ့...႐ွင္ေဒါက္တာသူရေနာင္ကိုသတိထားမိမွာေပါ့ သူတစ္ေန႔တျခားႏုပ်ိဳလာတာကိုေလ"

ကြၽန္မေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္သည္။

"တကယ္ေတာ့ ေဒါက္တာသူရေနာင္ဟာ...ဘယ္လိုႏုပ်ိဳေအာင္လုပ္လို႔ရမယ့္နည္းလမ္းကိုသိထားတယ္ထားႏြယ္
လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ရာေက်ာ္က...ကြၽန္မတို႔မ်ိဳးႏြယ္ဟာ...ၿမိဳ႕စားတစ္ေယာက္ဆီမွာအမူွ ့ေတာ္ထမ္းခဲ့ဖူးတယ္...အဲ့ဒီၿမိဳစားဟာ
ေလာကစည္းစိမ္ေတြၾကားမွာယဇ္မူးၿပီးအသက္အရြယ္ရလာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ေသဆံုးရမွာကိုေၾကာက္ရြံလာခဲ့တယ္
အဲ့ဒီမွာေလာကဓမၼတာကိုဆန္႔က်င္ဖို႔အတြက္..ကြၽန္မတို႔အမ်ိဳးအႏြယ္ကိုအကူအညီေတာင္းခဲ့တယ္
အဲ့ဒီၿမိဳ႕စားရဲ႕အေထာက္အပံ့ကိုယူထားရတဲ့ကြၽန္မတို႔မ်ိဳးႏြယ္ဟာ
သူ႔ရဲ႕အကူအညီေတာင္းခံမႈ ့ကိုမျငင္းဆန္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။အဲ့ဒါေၾကာင့္ပဲ
သူ႔ကိုႏုပ်ိဳေစမယ့္အစီအရင္ကိုေျပာေပးခဲ့တယ္...အဲ့ဒီအစီအရင္ေၾကာင့္ပဲ...ကြၽန္မတို႔မိသားစုဟာကြၽန္က်ိန္စာသင့္ခဲ့တယ္ထားႏြယ္"

"ေနပါဦး အဲ့ဒါနဲ႔ မမေလးရဲ႕ေသြးနဲ႔ဘယ္လိုပက္သက္ေနလို႔လဲ"

ျမေၾကးမံႈကေနာင္တရေနေသညမ်က္ႏွာထားျဖင့္ကြၽန္မကိုၾကည့္လိုက္သည္။

"ႏုပ်ိဳေစမယ့္အစီအရင္အတြက္ အပ်ိဳစင္ရဲ႕ေသြးကိုယဇ္အစီအရင္လုပ္တဲ့အခါမွာလိုအပ္တယ္
ဒါေၾကာင့္႐ွင့္မမေလးရဲ႕ေသြးဟာ အစီအရင္အတြက္အဓိကပစၥည္းပဲ"

"ဒါဆိုေဒါက္တာသူရေနာင္တို႔မ်ိဳးဆက္ဟာဒီနည္းကိုအသံုးျပဳၿပီးနာပ်ိဳခ်င္းနည္းလမ္းကို႐ွာေနတာေပါ့ ဒီၾကားထဲမွာ အပ်ိဳစင္မိန္းကေလးဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေတာင္ဆံုးရံႈးသြားၿပီလဲ"

"႐ွင့္မမေလးမတိုင္ခင္ အပ်ိဳစင္ဆယ္ေယာက္႐ွိသြားၿပီထားႏြယ္ေနာက္ၿပီး.....ေဒါက္တာသူရေနာင္တို႔ဟာမ်ိဳးဆက္မ႐ွိေသးဘူးဘာလို႔လဲဆိုေတာ့
လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ရာေက်ာ္ကၿမိဳ႕စားဟာေဒါက္တာသူရေနာင္
ိကိုယ္တိုင္
ိျဖစ္ေနလို႔ပဲ"

•••••••••••••••
ကြၽန္မစကားကိုအံ့ျသဟန္မျပေတာ့တဲ့ မမေလးအေပၚကြၽန္မအံ့ျသမိသည္။ေသခ်ာတာတစ္ခုကမမေလးတစ္ခုခုကိုသိေနတာပင္ျဖစ္သည္။

"မမေလး...မေၾကာက္ဘူးလား ေဒါက္တာသူရေနာငိကမမေလးကိုအသံုးခ်ၿပီးႏုပ်ိဳျခင္းေတြကိုရယူေနတာေလ"

"ငါသိပါတယ္ထားႏြယ္ရယ္...ကိုႀကီးငါ့ေသြးေတြယူေနတာငါမသိပဲေနပါ့မလား နင္မသိတာတစ္ခုက..ငါကိုယ္တိုင္ေက်နပ္စြာေပးဆပ္ခ်င္ေနတာပဲ"

ကြၽန္မေနာက္ဆံုးမွာေတာ့မမေလး ေဒါက္တာသူရေနာင္အေပၚစစ္မွန္တဲ့ခံစားခ်က္တစ္စံုတစ္ရာ႐ွိေနတာကိုသိလိုက္ရပါတယ္။ဒါေပမယ့္ ေဝဖန္ပိုင္းျခားႏိုင္စြမ္း႐ွိတဲ့မမေလးကိုကြၽန္မသတိေပးဖို႔လိုအပ္ၿပီဟုေတြးမိလ်ဳက္သည္။

"မမေလး ေဒါက္တာသူရေနာင္အေပၚထားတဲ့ခံစားခ်က္ကိုကြၽန္မနားလည္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္စဥ္းစားၾကည့္ပါမမေလး မမေလးအ႐ွိတဲ့ေနာက္ပိုင္းသူ႔ရဲ႕ႏုပ်ိဳမႈ့အတြက္ေနာက္ထပ္အပ်ိဳစင္ေတြဘယ္ေလာက္ေတာင္ဆံုးရံႈးမလဲဆိုတာမမေလးေတြးမိလား မမေလးခ်စ္တဲ့သူဟာ တျဖည္းျဖည္းမိစၦာအသြင့္သို႔ကူးေျပာင္းလာတာကိုမမေလးလိုခ်င္မွာမဟုတ္ဘူး"

"မွန္တယ္ထားႏြယ္....အဲ့ဒီအတြက္ငါစဥ္းစားထားၿပီးသားပါ
နည္းလမ္းတစ္ခု႐ွိတယ္ထားႏြယ္ ကိုႀကီးအေပၚစစ္မွန္တဲ့ႏွလံုးသားနဲ႔ခ်စ္တဲ့သူကိုစေတးရင္..ကိုႀကီးေနာက္ထပ္ အပ်ိဳစင္ေတြရဲ႕စေတးမႈ့ကိုအသံုးမျပဳေတာ့ပဲ
ထာဝရအသက္ကိုရလိပ္မယ္...ဒီအတြက္ငါ့ကိုယ္ငါစေတးရမယ္ထားႏြယ္ကိုႀကီးေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ေနရတာကိုတမလြန္ကေနရပ္ၾကည့္ေနရံုနဲ႔ငါေက်နပ္တယ္"

ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီးေနတဲ့မမေလးကိုၾကည့္ၿပီးကြၽန္မဘာမ်ွမေျပာသာေတာ့ေခ်။ကြၽန္မသံသယဝင္မိတာက ေဒါက္တာသူရေနာင္သာထာဝရအသက္ကိုပိုင္ဆိုင္သြားရင္သူ႔ရအလိုရမၼက္ႀကီးတဲ့ဗီဇကေဖ်ာက္ဖို႔လြယ္ကူပါ့မလားဆိုတာကိုပင္။
•••••••••••••

ယေန႔နဲ႔ဆိုမမေလးေသဆံုးသြားတာ ႏွစ္ရက္႐ွိၿပီၿဖစ္စည္။မမေလးရဲ႕႐ုပ္ကလာပ္ေ႐ွ႕မွာၿငိမ္သက္စြာနဲ႔ပဲကြၽန္မထိုင္ေနမိသည္။ေဒါက္တာသူရေနာင္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့
အပူ႐ုပ္ဟန္လုပ္ေနသည့္မ်က္ႏွာထားျဖင့္ ဧည့္သည္ေတြကိုဧည့္ခံေနရတာကိုျမင္ရသည္။

"႐ွင့္မမေလး နာေရးၿပီးတာနဲ႔႐ွင္ဒီအိမ္ကေနထြက္သြားသင့္တယ္ထား
ႏြယ္ ေဒါက္တာသူရေနာင္က သူ႔လ်ိဳဝွက္ခ်က္ေတြသိေနတဲ့႐ွင့္ကို
ဒုကၡမေပးဘူးလို႔မေျပာႏိုင္ဘူး"

"ကြၽန္မမမေလး ကိုကတိေပးထားတယ္ မမေလးေခါင္းခ်တဲ့ေနရာကေနတစ္ဖဝါးမွခြာမွာမဟုတ္ဘူး ျမေၾကးမံႈ"

ကြၽန္မျမေၾကးမံႈကိုတစ္ခ်က္ တစ္ေလာကလံုးမွာသူတစ္ေယာက္တည္းပူေဆြးေနသလိုလုက္ေနသည့္ေဒါက္တာ့ကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္။

"မမေလး ေသဆံုးၿပီးသံုးရက္ျပည့္တာနဲ႔ ေဒါက္တာသူရေနာင္က
ခ်က္ခ်င္း...immortal ျဖစ္သြားမွာလားျမေၾကးမံႈ"

"မဟုတ္ဘူး ထားႏြယ္ မမေလးေသဆံုးၿပီးသံုးရက္ေျမာက္မွာ
ေပးဆပ္ျခင္းဝိဥာဥ္အစီအရင္အတြက္....ေဒါက္တာသူရေနာင္
သံုးရက္ေသဆံုးလိပ္မယ္....ေဒါက္တာေသဆံုးၿပီးသံုးရက္ေျမာက္မွာ
မေသႏိုင္ေသာအသက္နဲ႔ျပန္လည္ႏိုးထလိပ္မယ္"

ကြၽန္မ...ျမေၾကးမံႈကိုတစ္ခ်က္စူးစိုက္ၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္

"ေဒါက္တာ ျပန္လည္ႏိုးထလာတဲ့အခါ႐ွင့္ကိုလြတ္ေျမာက္ခြင့္ေပးမယ္လို႔ကတိေပးထားတာ္ထင္တယ္...႐ွင္သူ႔စကားကိုယံုလားဒါမွမဟုတ္ ႐ွင္တို႔မ်ိဳး႐ိုးစဥ္ဆက္သင့္ေနတဲ့ကြၽန္က်ိန္စာကေနတကယ္လြတ္ေျမာက္ခ်င္လားျမေၾကးမံႈ"

ျမေၾကးမံႈကကြၽန္မကိုပေဟဠိဆန္စြာၾကည့္လိုက္တာကိုကြၽန္မျမင္လိုက္ရသည္။
•••••••••••••

"ဒီကိစၥကိုလံုးဝသေဘာမတူဘူး မိန္းကေလး..ေဒါက္တာသူရေနာင္မဆံုးခင္ဦးတို႔ၿမိဳ႕ခံရပ္မိရပ္ဖေတြကိုေသခ်ာမွာ
သြားတယ္ တကယ္လို႔သူေသဆံုးခဲ့ရင္သူ႔အေလာင္းကိုခုႏွစ္ရက္တိတိမသၿဂိဳလ္ပဲထားေပဖို႔အတန္တန္ေျပာခဲ့တာ..မိန္းကေလးထားႏြယ္"

"ရပ္မိရပ္ဖေတြရဲ႕သေဘာတရားကိုကြၽန္မနားလည္ပါတယ္
မမေလးရဲ႕အျဖစ္ကိုိေဒါက္တာခံစားေနရတာကိုလည္းရပ္မိရပ္ဖေတြျမင္ရမွာပါ....အခုဆိုမမေလးနဲ႔ေဒါက္တာေ႐ွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ကြယ္လြန္တာႏွစ္ရက္ေတာင္႐ွိသြားၿပီမဟုတ္လား..ဆရာဝန္ကလည္းေဒါက္တာေသဆံုးသြားေၾကာင္းအတည္ျပဳၿပီးသြားၿပီပဲ...မမေလးအေပၚတန္ဖိုးထားတဲ့ကြၽန္မရဲ႕ဆႏၵကိုလိုက္ေလ်ာေပးၾကဖို႔ကြၽန္မပန္ၾကားခ်က္တာပါ႐ွင့္"

ကြၽန္မခယေတာင္းပန္ေနေပမယ့္..သူတို႔ကေတာ့အျပင္းအထန္ျငင္းဆန္ေနၾကဆဲပင္ျဖစ္သည္။

"ေဒါက္တာကေသခ်ာကိုမွာသြားတာ မိန္းကေလးထားႏြယ္ ေဒါက္တာရဲ႕အေလာင္းကိုခုႏွစ္ရက္ျပည့္ေအာင္ထားရလိပ္မယ္"

"အားလံုးကိုကြၽန္မေတာင္းပန္ပါရေစ...မမေလးရဲ႕အေလာင္းကယေန႔နဲ႔ဆိုငါးရက္႐ွိသြားႁပီ ရာသီဥတုကအခုတေလာေျပာင္းလဲလာတာေၾကာင့္ မမေလးရဲ႕႐ုပ္ကလာပ္ကို ခ်က္ခ်င္းဂူသြင္းမွျဖစ္မွာပါ....မမေလးနဲ႔ေဒါက္တာရဲ႕သံေယာဇဥ္ကို႐ွင္တို႔လည္းသိတာပဲေလ
မမေလးဟာ သူခ်စ္ရတဲ့သူနဲ႔ဘဝတေလ်ာက္လံုးေနခ်င္မွာပဲ
ဒါေၾကာင့္....ေဒါက္တာ့ကိုမမေလးနဲ႔အတူဂူသြင္းျမဳပ္ႏွံရလိပ္မယ္
ေဒါက္တာနဲ႔မမေလးကြယ္လြန္ေတာ့ ဒီအိမ္ႀကီးရဲ႕အေမြဆက္ခံသူက မမေလးရဲ႕ညီမျဖစ္တဲ့ကြၽန္မကသာ
ဆက္ခံခြင့္႐ွိတာ ႐ွင္တို႔သိမွာပါ ကြၽန္မလက္ထက္မွာလည္း ..ဒီအိမ္ႀကီးကေနေထာက္ပံထားတဲ့ ႐ွင္တို႔ရဲ႕အဖြဲ႔အစည္းေတြကိုဆက္
လက္ေထာက္ပံ့ေပးမွာမို႔ ကြၽန္မေျပာတာကိုေလးေလးနက္နက္စဥ္းစားေပးဖို႔ဆႏၵျပဳပါတယ္႐ွင့္"

••••••••••••••
"ဗိသုကာႀကီး...ဒီဂူသခ်ဳိဳင္းႀကီးကို အခိုင္မာဆံုးျဖစ္ေအာင္ေသေသခ်ာခ်ာလုပ္ေပးပါေနာ္"

"စိတ္ခ်ပါ မိန္းကေလး...မ႐ိုေသတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး
ဒီဂူသခ်ိဳင္းထဲမွာျမဳတ္ႏွံထားတဲ့အေလာင္းေတြဖုတ္ဝင္လာရင္ေတာင္
ုျပန္ထြက္ႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး"

ကြၽန္မ ဒီအိမ္ႀကီးရဲ႕ျခံအေနာက္ဘက္ကဥယာဥ္ ထဲမွာေဆာက္လုပ္ေနတဲ့ ဂူသခ်ိဳင္းကိုေသခ်ာၾကပ္မတ္ေနရင္း
ေဘးနားမွာ႐ွိေနေသာျမေၾကးမံႈကိုၾကည့္လိုက္သည္။

"ဘယ္လိုလည္းျမေၾကးမံႈ႐ွင့္အစီအရင္ကစိတ္ခ်ရပါ့မလား"

"ကြၽန္မအသစ္ျပဳလုပ္မယ့္က်ိန္စာအတြက္စိတ္မပူနဲ႔ထားႏြယ္
သူတို႔ရဲ႕႐ုပ္အေလာင္းေတြကို ဂူသခ်ိဳင္းေအာက္ရဲ႕ဆယ္ေပအကြာျမဳပ္ႏွံထားတာျမဳပ္ႏွံၿပီးတစ္ေပျခားဆီမွာေဒါက္တာသူရေနာင္အတြက္အသက္ေပးဆပ္ထားတဲ့ အပ်ိဳစင္ေတြရဲ႕အ႐ိုးျပာ႐ွိတယ္....တကယ္လို႔တစ္စံုတစ္ေယာက္က
ဂူသခ််ိဳင္းကိုတူးေဖာ္ခဲ့ရင္...ေျမအလႊာရဲ႕တစ္ေပေရာက္တိုင္းေသဆံုးသြားတဲ့အပ်ိဳစင္ေတြရဲ႕ေႏွာက္ယွက္ျခင္းကိုခံရလိပ္မယ္...အသက္ဝင္ေနတဲ့မိစၦာဆီကိုေရာက္ဖို႔
စိတ္နာေနတဲ့အပ်ိဳစင္ဆယ္ေယာက္ရဲ႕ဝိဥာဥ္ကိုေက်ာ္ျဖတ္ရမွာပဲ"

••••••••••••••
သူႏိုးထလာေတာ့...သူရဲ႕မ်က္လံုးထဲမွာအရာအားလံုးမဲေမွာင္ေနတာကိုျမင္လိုက္ရသည္။သူႀကိဳးစားၿပီးထလိုက္ေတာ့သူ႔ကို...ပိတ္ဆို႔ထားတဲ့အျဖစ္ကိုသိလိုက္ရသည္။

"ငါငါ..ေခါင္းတလားထဲမွာေရာက္ေနတာပဲ...ထားႏြယ္...ထားႏြယ္
ျမေၾကးမံႈ....ျမေၾကးမံႈ ...ငါ့ကိုလာဖြင့္ေပးၾကစမ္း....ငါအသက္႐ွင္ေနေသးတယ္"

သူ႐ုန္းကန္ရင္းထုႏွက္လိုက္ေတာ့ သူ႔အေပၚကိုေျမမႈန္႔ေတြက်လာတာကိုျမင္လိုက္ရၿပီးသူေရာက္ေနတဲ့ေနရာဟာေျမႀကီးထဲမွာဆိုတာခ်က္ခ်င္းသိလိုက္ရသည္။သူ႔ကိုအ႐ွင္
လတ္လတ္ေျမျမဳပ္ခံရၿပီဆိုတာသိလိုက္ရသည္။

"ငါ့ကိုဖြင့္ေပးၾကစမ္း.....ငါ့ကိုဖြင့္ေပးၾကစမ္း......."
•••••••••••••••••

"ဘြားဘြား....ဘြားဘြား.....သမီးအိမ္ေနာက္ေဖးမွာေမာင္ေလးနဲ႔ေဆာ့ေနတုန္း...ဂူထဲကေန
အသံၾကားလိုက္ရတယ္...ငါ့ကိုဖြင့္ေပးစမ္းဆိုလားပဲ"

"သမီး...ဘြားဘြားကဧည့္သည္နဲ႔စကားေျပာေနတယ္ေလမေႏွာက္ယွက္ရဘူး"

ကြၽန္မဆီသို႔ေျပးဝင္လာတဲ့ေျမးျဖစ္သူကိုၾကည့္ၿပီး...
ကြၽန္မျပံဳးမိလိုက္သည္။

"ဟုတ္လား သမီး....အဘြားေျမးျဖစ္သူကိုဘာမွာထားလဲသခ်ိဳင္းနဲ႔ပတ္သက္လို႔"

"ဘြားဘြားကမွာထားတယ္...သခ်ိဳင္းကိုမဖ်က္ဆီးႏိုင္ေအာင္သမီးတို႔ကေစာင့္ေ႐ွာက္ရမယ္
သခ်ိဳင္းထဲမွာစိတ္ထားေကာင္းတဲ့ဘြားဘြားႀကီးလွဲေလ်ာင္းေနတယ္
တကယ္လို႔သခ်ိဳင္းကိုဖ်က္ဆီးမိရင္...သခ်ိဳင္းထဲကေန ေသျခင္းမဲ့မိစၦာႏိုးထလာၿပီး အရာအားလံုးကိုဖ်က္စီးပစ္လိပ္မယ္"

"သမီးက အကုန္မွတ္မိတာပဲ ကဲသား ေျမးေလးကိုေခၚသြားလိုက္ေတာ့ အေမ...ဖယဧည့္သည္ကိုဧည့္ခံလိုက္ဦးမယ္"

ေျမးျဖစ္သူနဲ႔သားျဖစ္သူထြက္သြားမွကြၽန္မ...သူမဘက္ကိုလွည့္လိုက္သည္။

"႐ွင့္ေျမးေလးကသိပ္ကိုစကားတတ္တာပဲ..ေဒၚထားႏြယ္
ႏွစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္အၾကာထိသခ်ိဳင္းကိုေစာက္ေ႐ွာက္ခဲ့တဲ့
႐ွင့္ကိုေတာ့ေလးစားမိပါတယ္...႐ွင္မ႐ွိတဲ့ေနာက္ပိုင္း
ဂူသခ်ိဳင္းကို႐ွင့္မ်ိဳးဆက္ေတြေစာင့္ေ႐ွာက္ႏိုင္ပါ့မလား"

"ဒါေတာ့ေဒၚျမေၾကးမံႈရဲ႕က်ိန္စာကိုယံုၾကည္ရမွာပဲ
ေဒၚျမေၾကးမံႈက်ိန္စာ႐ွိေနသ၍ ဂူသခ်ိဳင္းကိုဖ်က္ဆီးဖို႔လြယ္ကူမွာမဟုတ္ဘူး"

ကြၽန္မတီးတိုးေရရြတ္လိုက္ၿပီး...ေအးခ်မ္းစြာလဲေလ်ာင္းေနတဲ့မမေလးရဲ႕ဂူသခ်ိဳင္းတဲ့က ေသျခင္းမဲ့မိစၦာအတြက္..ျပန္လည္ႏိုးမထႏိုင္ခြင့္ကိုသာဆုေတာင္းေနမိပါေတာ့သည္။

ၿပီးပါၿပီ
Credit #
သ်ွင္ေသြးသုတ