ႏွလံုးသားရဲ႕ ေထာင့္တစ္ေနရာ (၁၅)
လမင္းအိမ္ သည္းမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေဒါသထြက္ရသည္ .. ဆုဆုေႏြး ဆိုေသာ ဒီမိန္းမ မရွိလွ်င္ လင္းသူ လမင္းအိမ္ကို ထိုသို႔ေျပာမည္ မဟုတ္ .. ေသခ်ာေပါက္ လမင္းအိမ္ဆီ ျပန္လာမည္ျဖစ္သည္ .. ရည္းစားသက္တမ္း ဘယ္ႏွႏွစ္ေလာက္ လမင္းအိမ္ အေပၚ သူ အႏြံတာခံခဲ့တာလဲ ... ခုလို ခပ္ဆင္ဆင္ အျဖစ္မ်ိဳးေတြနဲ႔ လမင္းအိမ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ အခါခါ ဆိုးခဲ့သည္ပဲေလ .. သို႔ေပမဲ့ သူ ဆက္ခ်စ္ႏိုင္ခဲ့တာပဲ မဟုတ္လား .. ခုက်မွ ထိုသို႔ေျပာင္းလဲသြားသည္မွာ .. ဆုဆုေႏြးေၾကာင့္ ဆိုတာ အေသအခ်ာပင္ ...
"စိတ္ခ် ... မင္းကို ဒီအတိုင္းမထားဘူး ဆုဆုေႏြး .. ပါးတစ္ဖက္ရဲ႕ တန္ရာတန္ေၾကးကို ငါျပန္ယူရလိမ့္မယ္ .. "
လမင္းအိမ္ ငွားထားတဲ့လူ ပို႔ထားေသာ ဆုဆုေႏြးရဲ႕ ဓာတ္ပံုကို လက္သည္းျဖင့္ေခါက္ကာ .. လမင္းအိမ္တစ္ကိုယ္တည္း .. တီးတိုးေရရြတ္ေနသည္ ... ။
~~~~~ ~~~~~~~
ေျခထာက္ေခါက္သြားတဲ့ေႏြးကို သူ ေပြ႕ေခၚလာခဲ့ေပမဲ့ ကားေမာင္းထြက္လာသည္ အထိ... စကား တစ္ခြန္းမွ မေျပာ .. အင္းေလ .. သူ လမင္းအိမ္အေပၚ လြန္သြားခဲ့သည္ မဟုတ္လား .. သူ ခံစားေနရမွာေပါ့ ... ေႏြး ဒီလို မေတြးခ်င္ပါ .. ဒီလိုေတြးမိရင္ ရင္ထဲ နာက်င္ရေပမဲ့ ဒီအတိုင္းပဲျဖစ္ေနမယ္လို႔ ေႏြးထင္ပါတယ္ ... သို႔ေပမဲ့ သူ႔ပံုစံကေတာ့ ခံစားေနရသည့္ ပံုမ်ိဳးမဟုတ္ .. စိတ္ဆိုးေနသည့္ပံု ျဖစ္သည္ .. သူက ဘာကို ဘာေၾကာင့္ စိတ္ဆိုးရသလဲ .. ေႏြး နားမလည္ေတာ့ .. ။
ေဆးခန္းတစ္ခုေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ကားရပ္ၿပီး ..
"လာ ဆင္းမယ္ .. " ဆိုကာ ေႏြးဘက္ကတံခါးကိုဖြင့္ၿပီးေႏြးကို ေခၚပါေတာ့တယ္ ..
"ဟင္း .. ဆင္းရမွာလား .. ေဆးခန္းျပရမယ္ ... ေျခေထာက္ေခါက္တာပဲ ကိုလင္းရယ္ .. ေဆးလိမ္းလိုက္ ရပါတယ္ .. ဒါေဆးခန္းသြားျပ ဆရာဝန္ေတာင္ ရယ္ဦးမယ္ .. မဆင္းဘူး ..."
သူက တစ္ခြန္းမွ မေျပာဘဲ .. ေႏြးကို အတင္းေပြ႕မည္ လုပ္သည္ ..
"လာမထိနဲ႔ေနာ္ .. ေပြ႕ရဲ ေပြ႕ၾကည့္ .. မဆင္းဘူးလို႔ေျပာေနတယ္မလား .. ေႏြး တကယ္ ခ်မွာ .. "
လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ရင္း သူ႔ကို တကယ္ထိုးမည့္ဟန္နဲ႔ ေႏြးေျပာေတာ့ သူ အရွိန္ေလ်ာ့သြားသည္ ... ၿပီးမွ ကားထဲျပန္ဝင္လာၿပီး ... ေႏြးကို တြတ္တြတ္ထိုးေအာင္ ဆူပါေတာ့သည္ .. ။
"အဲဒါေျပာတာ ... ေဆးခန္းလည္းမျပခ်င္ဘူး .. ေျခေထာက္က ဒီေလာက္ ေရာင္ေနတာ .. ဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ ဒီေျခေထာက္နဲ႔ .. အဲဒါ ဘာလို႔ သြားကိုင္ရတာလဲ ဟိုမိန္းမကို ... ေႏြးရာ .... က်စ္ ... ကိုယ္က ေႏြးကို ဒီလိုေတြ ျဖစ္ေစခ်င္လို႔ ေခၚသြားတာ မဟုတ္ဘူး .. ကိုနဲ႔ သူ ဘာမွ မပတ္သက္ေတာ့ဘူးဆိုတာ သက္ေသျပခ်င္ရံုသက္သက္ပဲ .. ေႏြး ဘာမွ မေျပာပဲ ရပ္ၾကည့္ေနရမွာ .. သူက အဲဒီလို ေစတနာနဲ႔ တန္တဲ့ မိန္းမ မဟုတ္ဘူးကြာ ... "
မ်က္ႏွာႀကီး စူပုပ္ၿပီး ေႏြးကို သူ ဆူပူေနပံုက ကေလးတစ္ေယာက္ကို အေဖႀကီးက ဆူေနသည့္ႏွယ္ ဆင္ေနသျဖင့္ ေႏြး ရယ္ခ်င္ေပမဲ့ .. သူ စိတ္ဆိုးေနတာ ကိုယ့္ကိုမွန္း သိၿပီျဖစ္၍ ႏႈတ္မဆိတ္ပဲ ေန၊ေနလိုက္သည္ ..
သူက ေႏြးေျခေထာက္ကို ၾကည့္ၿပီး ..
"ခု ဘာလုပ္မွာလဲ .. ေျပာ .. "
"ဆိုင္သြားမယ္ .. အဲ့နားမွာ ေဆးဆိုင္ရွိရင္ .. ေဆးဝယ္ၿပီး ဆိုင္ေရာက္မွ လိမ္းလိုက္မယ္ .. ရပါတယ္ ဆိုေန .. "
"ေႏြးကေတာ့ ခက္တယ္ကြာ ..."
သူေဆးခန္းျပေပးတာ မခံလို႔ စူစူပုပ္ပုပ္ႏွင့္ အလိုမက်သည့္မ်က္ႏွာက ေႏြးကို ရယ္ခ်င္စိတ္သာ ျဖစ္ေပၚေစတယ္ ... ဟိုတစ္ေယာက္ကို သူ႐ိုက္ခဲ့တာကို မခံစားရဘဲ ေႏြး ေျခေထာက္ နာသြားရလို႔ စိတ္တိုေနသည္တဲ့ေလ .. တတ္လဲတတ္ႏိုင္သည့္ ကိုလင္း ပါလား ..
~~~ ~~~~~
"ကိုလင္း .. ေဆးဝယ္ၿပီးၿပီမလား ... ဘယ္သြားမလို႔လဲ ... ကိုလင္း ... ဒါ ဆိုင္သြားတဲ့ လမ္းမဟုတ္ဘူးေနာ္ ... "
"ေႏြး ဘာမွမျဖစ္ေစရဘူး .. ကို အျပည့္အဝ တာဝန္ယူတယ္ ... ဟုတ္လား .. " ဘာလဲ ဒီလူ ..
ေႏြးေျပာေနလည္း ဘာမွမထူး .. သူကေတာ့ ထိုသို႔သာ ေျပာ၍ ႏႈတ္ဆိတ္လ်က္ပဲမို႔ ေႏြးသာ ၿငိမ္လိုက္ရေတာ့သည္ ..
"ကဲ ေရာက္ပါၿပီ ခင္ဗ်ာ .... "
ေႏြး မ်က္လံုးမွိတ္ထားရာမွ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေႏြးအိမ္ေရွ႕ကို ေရာက္ေနေလၿပီ ...
"ဟ... အိမ္ ... ေႏြး အိမ္ျပန္လို႔မရေသးဘူးေလ ... ဆိုင္သြားရဦးမယ္ .. "
မ်က္လံုးေလး ပုတ္ခတ္ ပုတ္ခတ္ နဲ႔ ေႏြးေျပာေတာ့
"ဒီေျခေထာက္နဲ႔ ဆိုင္ထဲကို ေပြ႕ဝင္ေစခ်င္လို႔လား ... အိမ္မွာပဲေန ... ေျခေထာက္ေကာင္းမွ ဆိုင္သြားေတာ့ .. " ဟုဆိုကာ ေႏြးကို ေစြ႕ခနဲ႔ ေပြ႕ခ်သြားေတာ့သည္ ...
"ဟယ္ .. ကိုလင္း ... အမေလး .. မျဖစ္ ... မလုပ္နဲ႔ဆို ... ဒီေန႔ အိမ္မွာ ေမေမ ရွိေနမွာ ... "
"ဟုတ္လား ... ဒါဆို အေတာ္ပဲေပါ့ ... "
ေႏြးက လန္႔ေနေသာ္လည္း သူက ျပံဳးလ်က္ပင္ ... တစ္ခ်ိန္လံုး စူပုပ္ေနသူက ခုမွ ျပံဳးလိုက္တာမို႔ ေႏြး ႐ုန္းကန္ဖို႔ေတာင္ ေမ့သြားရသည္ ...
~~~~ ~~~~~
"ရတယ္ ကိုလင္းရဲ႕ ... ေႏြးဟာ ေႏြး လုပ္လို႔ရတယ္ ... ေကာင္မေလးေတြလဲ ရွိတာပဲ ... "
ဧည့္ခန္းဆိုဖာေပၚ ေႏြးကိုထိုင္ခိုင္းထားၿပီး ဝယ္လာေသာ ေဆးပုလင္းမ်ားခ်ကာ .. ၾကမ္းျပင္မွာထိုင္၍ ေႏြးေျခေထာက္ကို ေဆးလိမ္းေပးေနသျဖင့္ ေႏြး အားနာနာႏွင့္ ျငင္းေနျခင္းျဖစ္သည္ ... ။
"ကိုက ဒီအပိုင္းကို ကၽြမ္းတယ္ေလ ... ဂ်ပန္မွာ သူနာျပဳ လုပ္ခဲ့တာ ... "
"အယ္ .. မယ္.. ေလး ... ဟုတ္ေနဦးမယ္ အားႀကီး .. ကိုလင္း အိမ္မွာ ျဖဴရွိတယ္ေနာ္ .. လာ လွိမ့္မေနနဲ႔ "
ေႏြး အျမင္ကတ္ကတ္ႏွင့္ ေရရြတ္လိုက္သည္ .. သူလား ကၽြမ္းတာ မသိရင္ခက္လို႔ .. သူ႔ အဝတ္ေတာင္ သူ ေရြးမဝတ္တဲ့သူက ဂ်ပန္မွာေတာင္ သူနာျပဳလုပ္ေသးတယ္ဆိုပဲ ...သူ႔အိမ္မွာ ျဖဴေရာက္ေနတာ ေမ့ေနတယ္ ထင္ပါရဲ႕ ... ျဖဴက ေႏြးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းဆိုတာေရာ ေမ့ေနတယ္ထင္ပါရဲ႕ေနာ္ ... ။
"အ .. နာတယ္ဗ် .. ေျဖးေျဖးလုပ္ .. "
ေရာင္ေနတဲ့ အေၾကာကို ဖိမိသျဖင့္ ေႏြးနာသြားရာ ..
"ဒဏ္ရာေနရာကို နည္းနည္း ဖိလိမ္းေပးရတယ္ .. ဒါမွ ေဆးက စိမ့္ဝင္သြားမွာ .. " ေျပာလဲ ေျပာ ေဆးလိမ္းထားသည့္ေနရာကိုလဲ ပူမွာစိုးသျဖင့္ ပါးစပ္ေလႏွင့္ တဖူးဖူးမႈတ္ေပးေနသည့္ ကိုလင္းရဲ႕ ေမတၱာက ေႏြးကို ထပ္ဆင့္ ကူးစက္သြားသည့္ႏွယ္ .. ကိုလင္းအေပၚ အထင္လြဲမိတာေတြ အားလံုး ေမ့ခ်င္သလိုေတာင္ ျဖစ္သြားရသည္ ..ဒါကို သူက သတိထားမိရင္လဲ ေအးေအးမေန ...
"ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေတာ့ ခိုက္သြားၿပီ ထင္တယ္ ... " ဟု ေဆးလိမ္းေနရင္းမွ ေႏြးကို ေမာ့မၾကည့္ပဲ ျပံဳးျပံဳးႀကီး လုပ္ၿပီး ေျပာရာ
"ျဖစ္စရာလား .. လံုးဝပဲ .. ရၿပီ .. အခု .. ေကာင္ေလးေတာ္တယ္ .. မဆိုးဘူး .. " ဆိုကာ ေႏြး ေျခေထာက္ကို ႐ုတ္ရင္း ခံစားခ်က္ကိုပါ သိမ္းထားလိုက္သည္ .. ။
~~~~ ~~~~~
ဒီေန႔ ေနမေကာင္းသျဖင့္ ရံုးမသြားဘူးဟု စီစဥ္ထားေသာ္လည္း .. ကိစၥတစ္ခု အေရးတႀကီး ေပၚလာသျဖင့္ ေဒၚေႏြးေႏြးလွိုင္ ကိုယ္တိုင္ သြားလိုက္ရသည္ .. အခုမွ အိမ္ျပန္နားမည္ဟူကာ အိမ္သို႔ အဝင္ ... ဧည့္ခန္းမွ သမီးျဖစ္သူႏွင့္ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္တို႔ ရယ္ေမာသံကို ၾကားလိုက္ရသျဖင့္ ေဒၚေႏြးေႏြးလႈိုင္ အေပၚထပ္သို႔ တခါတည္း တက္မသြားဘဲ ဧည့္ခန္းဘက္သို႔ ဝင္လာခဲ့သည္ ....
"ဟာ .. ေမေမ ... ဒါ ..." ေႏြး အေၾကာင္သားကေလးႏွင့္ ဘယ္လို မိတ္ဆက္ေပးရမွန္း မသိျဖစ္ေနစဥ္ ... သူငယ္ခ်င္းဆိုရေအာင္လည္း ေႏြးက ဘယ္ေယာက်ာ္းေလး သူငယ္ခ်င္းကိုမွ အိမ္အထိ ေခၚလာဖူးတာ မဟုတ္ .. ေမေမေတာ့ တမ်ိဳးထင္မွာ အေသအခ်ာပင္ ...
"ဟာ ... အန္တီ ... ေႏြးက အန္တီ့ သမီးလား .. ေတာ္ေတာ္တိုက္ဆိုင္တာပဲဗ်ာ .. "
ကိုလင္းဘာေတြေျပာေနပါလိမ့္ .. ေႏြး ဟိုဘက္ၾကည့္လိုက္ ဒီဘက္ၾကည့္လိုက္ ျဖစ္ေနသည္ ...
"ေအးကြဲ႕ .. လင္းသူ ဒီကို ဘယ္လို ေရာက္လာတာလဲ .. အန္တီ့ သမီးနဲ႔က ... " ေမေမလည္း အံ့ၾသေနပံုရသည္
"ေႏြးနဲ႔က သူငယ္ခ်င္းေတြပါ ... သူ ေျခေထာက္ေရာင္သြားလို႔ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ျပန္လိုက္ပို႔တာပါ .. သူ႔ဆိုင္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ရံုးနဲ႔က မ်က္ေစာင္းထိုးေတြေလ ... " ဒီလို အမွတ္တမဲ့ ဆံုၾကရတဲ့ အေျခအေနကိုေတာင္ သူက ေကာင္းေကာင္း ရွင္းျပေနႏိုင္တာကေတာ့ ေလးစားစရာပင္ ..
"ဪ ... ေအး .. ေအး ... လင္းသူ .. သားလဲ အလုပ္ရႈပ္သြားၿပီ .. အားနာစရာကြယ္ .. အေအးေလးေသာက္သြားပါဦး .. သမီးကလည္း ဧည့္သည္ကို အေအးေတာ့ မတိုက္ဘူး .. "
ထိုသို႔ေျပာက တဆက္တည္း ေကာင္မေလးေတြကို ေအာ္ေခၚလိုက္ေတာ့
"ရပါတယ္ အန္တီ ... ကၽြန္ေတာ္လဲ ခုပဲ ျပန္ေတာ့မလို႔ .. ဟို .. လက္ေလးေဆးလို႔ရမလား ... "
လင္းသူက လက္ကေလးႏွစ္ဖက္ ပြတ္ၿပီး ေမးရာ .. လက္ေဆးတဲ့ေနရာကို အိမ္က ကေလးမေလးနဲ႔ ထည့္ေပးလိုက္ရင္း ေဒၚေႏြးေႏြးလွိုင္သေဘာေပါက္သြားသည္ . ေဆးဗူးေတြလည္း အိမ္ေရွ႕မွာ ဒီအတိုင္းဆိုေတာ့ .. ဒါ ေႏြးကို သူ ေဆးလိမ္းေပးထားတာ ဟု ရိပ္မိသည္ ..ဒီကေလးကို ျမင္ကတည္းက အိမ္ကသမီးနဲ႔ တြဲျမင္ၾကည့္မိတာ အႀကိမ္ႀကိမ္မို႔ .. ခုလို သူတို႔ သိကၽြမ္းေနၿပီးျဖစ္သျဖင့္ . ေဒၚေႏြးေႏြးလွိုင္ ႀကိတ္ေပ်ာ္သြားသည္ကို ကိုယ္ေစာင့္နတ္သာ သိႏိုင္ေပမည္ ... ပထမ စဥ္းစားထားသူက ကိုယ္က်င့္တရား ယုတ္ေလ်ာ့ေနၿပီ မဟုတ္ပါလား .. မိမိ၏ အမ်ိဳးေကာင္း သမီးေလးကိုေတာ့ ပြဲတက္ဇနီးအျဖစ္ထားၿပီး ေနာက္ကြယ္မွာ ထည္လဲတြဲေနမည့္သူလက္ထဲ ... အေရာက္မခံႏိုင္ပါေပ ... ။
"ေမေမ သူနဲ႔ ဘယ္လိုသိ .. "
"ေမေမ့တို႔ ဟိုတယ္မွာ လင္းသူက ရွယ္ယာ အမ်ားဆံုးပဲေလ သမီးရဲ႕ ... ေမေမ အခက္ခဲျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ဝင္ကူညီထားတာဆိုရင္လဲ မမွားဘူးေပါ့ ..."
ေႏြးရဲ႕ အေမးကို ေမေမက တိတိက်က် ေျဖေပးသျဖင့္ ေႏြး နားလည္သြားသည္ ... ဒါေၾကာင့္သူက ေမေမျမင္ရင္ ပိုေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာတာကိုး ... ဒါေပမဲ့ သူ႔ၾကည့္ရတာ .. ေမေမနဲ႔ ေႏြး သားအမိေတြဆိုတာ မသိတဲ့ပံုပါ ... ဘာေတြမွန္းေတာင္ ေႏြးနားမလည္ေတာ့ .. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခုေတာ့ သူ႔ေက်းဇူးနဲ႔ အဆင္ေျပသြားျပန္ပါၿပီ ... ။
~~~~ ~~~~~
"မမေႏြး ေတာ္ေတာ္ ျဖစ္ေနတယ္ ထင္တယ္ .. ဆိုင္မလာတာ ၃ ရက္ေတာင္ရွိၿပီ ... "
"အင္း .. ေျခေထာက္ေခါက္သြားတယ္ ၾကားတာပဲ .. အေၾကာေရာင္သြားတာတဲ့ ... "
"မနက္ျဖန္ေတာ့ လာေတာ့မလားမသိဘူး ... မမယုကို ေျပာထားတယ္ထင္တယ္ .. "
"ေအးေလ .. ဒါနဲ႔ ဟိုဘက္ရံုးက အကိုႀကီးလဲ မေတြ႕ဘူးေနာ္ ... လြမ္းေတာင္လြမ္းေသး.. ဟီး ဟီး .. "
"ဟဲ့အဲ့ဒါ မမေႏြးလူေနာ္ ... "
"ဟုတ္လို႔လား .. "
"ေရာ္ .. မမေႏြးမွ မမေႏြး ဒီေလာက္ တစ္ေႏြး ေႏြးနဲ႔ ျဖစ္ေနတာကိုနင့္ႏွယ္ .. အလုပ္ျပဳတ္သြားဦးမယ္ ... "
"ေအး .. ခ္ခ္... "
လူရွင္းသည့္အခ်ိန္ တဖက္စားပြဲကို သိမ္းရင္း ဝန္ထမ္းေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ ေျပာသြားသည့္ စကားကို ၾကားလိုက္ရသူက လမင္းအိမ္ပင္ ... ။
"ဆုဆုေႏြး ... နင့္ဆီက ငါ့ကိုလင္း ကို ျပန္ယူကို ယူရမယ္ .. နင္ေစာင့္ေနလိုက္ ... ေျခေထာက္က်ိဳးေနတဲ့သူကို ... ကိုလင္းယူႏိုင္မလားဆိုတာ .. နင္ေစာင့္ၾကည့္လိုက္ ဆုဆုေႏြး .. "
ခိုင္မာေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္အတူ .. လမင္းအိမ္ Gallery Coffee Shop ထဲမွ ထြက္ခြာလာထဲသည္ ..
~~~~ ~~~~~
"မိုး .. ေရ .. သမီးျဖဴက ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ .. "
"ဘာကိုလဲ အကို .. "
"သူ ၾကည့္ထားတဲ့ အေခြေတြလဲ ပြစိတက္ေနတာပဲ .. ေရခ်ိဳးခန္း ဝင္ၿပီးရင္လဲ မီး ျပန္မပိတ္ဘူး ... ခုတေလာ လူႀကီး ေတြကိုလဲ ဂ႐ုမစိုက္သလိုပဲ .. ငါတို႔ ရွိလို႔ရွိမွန္းေရာ သိေသးရဲ႕လားပဲ .."
"ဟုတ္တယ္ အကိုရဲ႕ .. မိုးလဲ အဲဒါ ေျပာမလို႔ပဲ .. သူ႔ အက်င့္ေတြ ေပၚလာတာ တစ္ေနရာ ၊ ႏွစ္ေနရာ မဟုတ္ဘူး .. ေနရာစံုပဲ အကို .. ႐ိုင္း႐ိုင္းေျပာရရင္ .. ဝတ္ၿပီးသား ထမီေတာင္ ကြင္းလံုး ပံုခ်ခဲ့တာ ... ဒါမ်ိဳးနဲ႔ အမ်ိဳးေတာ္ဖို႔ေတာ့ ျပန္စဥ္းစားပါဦးရွင္ ... က်ဳပ္ေတာ့ ခပ္လန္႔လန္႔ရယ္ ... "
ေဒၚပပမိုး ေျပာသြားတာကို ဦးသစ္ေနာင္ မ်က္ေမွာင္ႀကီးၾကဳတ္ၿပီး စဥ္းစားေနသျဖင့္ .. ျဖဴ မ်က္ႏွာမွာ အျပံဳးတစ္ပြင့္ ကပ္ခိုသြားတယ္ ... ။ ေႏြး နည္းလမ္းက အလင္းတန္းေလး ေပၚလာၿပီမို႔ေလ ... ။
~~~~ ~~~~~
"ေအာင္ေကာင္း .. မင္း .. ေႏြးဆီေရာ ေရာက္ျဖစ္ရဲ႕လား ... " ဧည့္ခန္းမွာ သတင္းစာ ထိုင္ဖတ္ေနတဲ့ ေအာင္ေလးကို ေဖေဖက လွမ္းေမးေတာ့
"အမေလးေတာ္ .. မသြားလဲ ဘားမွမျဖစ္ဘူး ငါ့သား .. မသြားနဲ႔ .. ဘယ့္ႏွယ္ေတာ္ .. ဒီေလာက္ အေၾကာႀကီးတဲ့ မိန္းကေလးနဲ႔ ကၽြန္မသား မျဖစ္ပါဘူးရွင္ရယ္ .. အေမကေတာ္ေတာ္ရယ္ သမီးက ကဲကဲနဲ႔ ... ေတာ္..ေတာ္ .. ။ ဒီမိန္းကေလးနဲ႔ေတာ့ ေမေမ လံုးဝ ကန္႔ကြက္တယ္ .. ေမေမ ေနာက္တစ္ေယာက္ ရွာေပးမယ္ ... ငါ့သား " ေမေမက ထိုသို႔ဝင္ေျပာသျဖင့္ ေအာင္ေလး မတားလွ်င္မရေတာ့ .. ေမေမ ရွာေပးတဲ့ ေနာက္တစ္ေယာက္က မဂၤလာပြဲကို လက္ခံရင္ ေအာင္ေလး ဂြမ္းပါၿပီ ...
"မရွာပါနဲ႔ေတာ့ ေမေမရယ္ ... သား တစ္ခါ လိုက္ေလ်ာေပးၿပီးၿပီပဲ ... ဒီတစ္ခါေတာ့ ေမေမတို႔ သားကို လိုက္ေလ်ာေပးပါ .. သားစိတ္ႀကိဳက္ရွာလာခဲ့မယ္ ... ေမေမတို႔ မႀကိဳက္ရင္ သားကိုေျပာ ... ေနာ္ .. ေမေမ .. " လိုရင္းေျပာၿပီး ေအာင္ေကာင္း ထြက္ေျပးလာခဲ့သည္ .. အျငင္းကို မခံႏိုင္ေတာ့ .. ၿပီးမွ ေႏြးကို ေကာင္းေကာင္း ေက်းဇူးဆပ္ရမည္ ... ေမေမ့ကို တခ်က္တည္းနဲ႔ အလဲထိုးႏိုင္ခဲ့သည္ေလ ... ေအာင္ေကာင္း သေဘာတက်ႏွင့္ ေႏြးဆိုင္သို႔ ခ်ီတက္လာခဲ့သည္ .. ။
~~~~ ~~~~~~
"အင္း .. နင္ေျပာပံုအရဆို .. ေနာက္တစ္ေယာက္မရွာခင္ .. ျဖဴ႕ကို အရင္ျပႏိုင္မွ ရမယ္ .. ဒါေပမဲ့ .. ျဖဴ႕ အေျခအေနကိုေရာ .. နင့္အေမက သေဘာတူႏိုင္ပါ့မလား .."
ေအာင္ေလးက ေႏြးကို လာတိုင္ပင္သျဖင့္ ေႏြး စဥ္းစားေပးေနျခင္းျဖစ္သည္ ...
"ဒါကေတာ့ဟာ .. နည္းနည္း.. အၾကံ ထုတ္ရမွာေပါ့ .. "
"နင့္မွာ အၾကံရွိလို႔လား .. "
"မရွိလို႔ နင့္ဆီလာတာေလ .. အဟီး .. "
ဒီ သြားၿဖဲနဲ႔ ရယ္ေနတဲ့ ေအာင္ေလးတစ္ေကာင္ကေတာ့ .. ေႏြးကို ဘာမွတ္ေနတယ္မသိ ... ။ အၾကံ လာေတာင္းေနေတာ့သည္ .. ။
"ေအး .. ဒီအၾကံေကာင္းတယ္ .. ႀကိဳးစားၾကည့္တာေပါ့ဟာ ... "
ေႏြးစဥ္းစားမိတာတစ္ခု ေအာင္ေလးကို ေျပာေသာအခါ .. ထြက္ေပၚလာေသာ သေဘာတူညီမႈကေတာ့ ေႏြးတို႔ တဖန္ ေအာင္ေလးအိမ္မွာ ဆံုစည္းရဦးမည္ ျဖစ္သည္ .. ေႏြး က အမုန္း ထပ္ခံရဦးမွာေပါ့ေလ .... ဟင္း .. ေႏြး သက္ျပင္းရွည္တစ္ခု ခ်ၿပီး ေအာင္ေလးကို လိုက္ပို႔ဖို႔ ဆိုင္ထဲမွ ထြက္လိုက္လာခဲ့စဥ္ ....
"တီ ... တီ... တီ.. "
"ကၽြီ ...."
"ဒုန္း ... "
ေႏြးေရွ႕တည့္တည့္ကို ကားတစ္စီး ဘရိတ္ေပါက္ၿပီး ေမာင္းဝင္လာခဲ့သည္ .. တစ္စံုတစ္ခုက တြန္းလိုက္သလို ေႏြး လြင့္ထြက္သြားေပမဲ့ ဘာမွမျဖစ္လိုက္ ... ။ သို႔ေပမဲ့ ... ေသြးအိုင္ထဲမွာ လဲေနသူေတာ့ ရွိေနခဲ့သည္ ....
"ကိုလင္း ... ကိုလင္း ... သတိထားဦးေလ ... ကိုလင္း ... "
အျဖစ္အပ်က္ေတြက ျမန္ဆန္လြန္းသျဖင့္ ေႏြးရဲ႕ အျမင္အာရံုမ်ားလဲ အရာအားလံုး ဝိုးတဝါးႏွင့္ အေမွာင္က်သြားခဲ့ေတာ့သည္ .... ။
~~~~ ~~~~~~
ဒီမနက္တင္ လမင္းအိမ္ကို သတိထားပါ .. သူက အၿငိဳးႀကီးတဲ့သူ ... ေႏြးကို တခုခု လုပ္လိမ့္မယ္ .. ဆိုင္ကို မလာပါနဲ႔ဦးလို႔ ေျပာထားရဲ႕သားနဲ႔ အခု ဆိုင္ကို ေရာက္ေနတဲ့ေႏြးကို သူ အရမ္းစိတ္ပူမိသည္ ...
လမင္းအိမ္ေနာက္ လိုက္ခိုင္းထားတဲ့သူဆီကလဲ သတင္းအတိအက် ရထားၿပီမို႔ ေႏြးကို ေျပာဖို႔အလာ ... လင္းသူ မတားႏိုင္ခင္မွာ ေႏြးက အႏၲရာယ္ စက္ကြင္းထဲ ေရာက္ေနေလၿပီ .... လင္းသူ ဘာလုပ္ရမည္လဲ ... ေႏြးကိုေတာ့ အထိခိုက္မခံႏိုင္ ... ကိုယ္တိုင္သာ . ... ။
"ေႏြး ... ဘာမွ မျဖစ္ဘူးေနာ္ .... ဒါ.... ဒါ ... ကိုယ့္ရဲ႕ သက္ .... ေသ .... "
နီက်င္က်င္ႏွင့္ ညႇီစို႔စို႔ ေသြးမ်ားၾကားမွ လင္းသူ အားယူၿပီး ေျပာလိုက္သည္ ... ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ ..... ။ ။
ဆက္ရန္နားခြင့္ျပဳပါဦးရွင္ ..
ရႊင္လန္းႏိုင္ၾကပါေစ ..
စာဖတ္သူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ခ်စ္ခင္လ်က္
Credit "
ÑoVâ
No comments:
Post a Comment