ႏွလံုးသား ရဲ႕ေထာင့္တစ္ေနရာ

နွလံုးသားရဲ႕ ေထာင့္တစ္ေနရာ (၁၀)

  ေပါင္ေပၚကို laptop အိတ္တစ္လံုးလာတင္တာေၾကာင့္ လင္းသူ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ... ေနကာမ်က္မွန္တပ္ထားၿပီး ေဘာင္းဘီတို ၾကည္ျပာေရာင္နဲ႔ တီရွပ္ အျဖဴေရာင္တြဲ၍ အပန္းေျဖခရီးထြက္မည့္ ပံုစံ ဝတ္ထားတဲ့  ေအာင္ေလးက သူထိုင္ရမယ့္ေနရာကို ေမးနဲ႔ ထိုးျပၿပီး လင္းသူ ကို ဖယ္ခိုင္းသည္ ... ျဖဴကလည္း အံ့ၾသဝမ္းသာျဖစ္ဟန္ႏွင့္ ရယ္ေနသျဖင့္ .. လင္းသူ..  ဒီအျဖစ္သည္းေနသည့္ ေကာင္ကို အျမင္ကတ္ကတ္ႏွင့္ ျပန္မေျပာနားမေထာင္ပဲ မ်က္စိျပန္မွိတ္ကာ လက္ပိုက္လ်က္ ဆက္အိပ္ေနလိုက္သည္ ... ။ ေအာင္ေလးက ထပ္မံ၍ ပုခံုးပုတ္လာၿပီး ခုနကအတိုင္း လုပ္ျပေတာ့မွ ..

"မင္းက ဘာလိုက္လုပ္တာလဲ ... ငါတို႔က အလုပ္သြားလုပ္မွာ .. ရႈပ္ရႈပ္ရွက္ရွက္ကြာ ... "
ေအာင္ေလးကို ျမင္သြားေတာ့ လင္းသူလည္းပ်ာ္သြားေပမဲ့ အာရံုေနာက္သေယာင္ေျပာလိုက္သည္ ... ။

"ဟ ! ငါ့ ဇနီးေလာင္းသြားတဲ့ေနရာ .. ငါရွိရမွာေပါ့ ... "
ေအာင္ေလးက အဓိပၸါယ္ႏွစ္မ်ိဳးပါတဲ့ စကားလံုးကို ျပန္ေရြးေျပာရာ .. ျဖဴက ရွက္ျပံဳးေလးလႊမ္းသြားေပမဲ့ ... လင္းသူက တင္းသြားသည္ .. ။

"အပိုေတြ ေျပာမေနနဲ႔ .. ဒီမွာ ထိုင္ရ .. ၿပီးေရာမလား ... "
လင္းသူက သူ႔ပစၥည္းေလးေတြ ယူကာ ဖယ္ေပးေတာ့

"အဲလို လိမၼာစမ္းပါ သားရာ .. အေဖ လူၾကားထဲ မဆံုးမခ်င္ဘူး ... "

"မင့္အေမ •• "
လင္းသူ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သာ သိေသာ ဆဲနည္းမ်ိဳးႏွင့္ ဆဲၿပီး ေအာင္ေလးခံုမွာ ေျပာင္းထိုင္ေပးလိုက္ရသည္ ... ခုမွပဲ လင္းသူလဲ စိတ္သက္သက္သာသာႏွင့္ ေႏြး အေၾကာင္း ေတြးႏိုင္ေပမည္ ... သူ႔ေဘးမွာ ေႏြးမဟုတ္ေသာ အျခားမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရွိျခင္းကို လင္းသူ စိတ္အိုက္ရသည္... လမင္းအိမ္ကို လြယ္လြယ္ မေမ့ႏိုင္ေလာက္ဘူး၊ သိပ္ခ်စ္ခဲ့သည္ ဟု ထင္ခဲ့ေပမဲ့ ... အခ်စ္ဦးမို႔ ႐ူးခဲ့သည္ဆိုတာ ယခုအခ်ိန္မွ လင္းသူ နားလည္လိုက္ရၿပီ .. ေယာက်ာ္းတကာတို႔ လည္ျပန္လွည့္ၾကည့္ရေသာ မိန္းကေလးက ကိုယ့္ရည္းစားျဖစ္ေနသည္ကို လင္းသူ သာယာခဲ့မိသည္ ... တကယ္ေတာ့ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ တစ္ခုဟာ သာယာျခင္းထက္လည္း ပိုရမည္ .. ၾကည္ႏူးျခင္းထက္လည္း ပိုရမည္ ... အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ မရွိသင့္မွန္းလည္း လင္းသူ နားလည္သြားရပါၿပီ ...
ဒါေပမဲ့ သူ႔ရင္ထဲ ေႏြးရွိေနၿပီဆိုတာကိုေတာ့ လင္းသူ လက္မခံခ်င္  .. ေႏြး အနားရွိရင္ သူ လြတ္လပ္သလို ခံစားရလို႔ ေႏြးအေပၚ သူမ်ားထက္ ပို ခင္တြယ္မိတာပါ .. ဒီေလာက္ပါပဲ ...
  ေလဆိပ္ကေန ဟိုတယ္ ထိ သြားရတာ .. တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာသည္ဟု လင္းသူ ထင္မိသည္ ... ဟိုႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ... "ဟင္း.. ေျပာ မေျပာလိုက္ခ်င္ဘူး .." ဟု ေတြးမိရေလာက္ေအာင္ ၾကည့္မရခ်င္စရာ ... "အဟမ္း... အဟမ္း .."
လင္းသူ ေနာက္ခန္းက သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ေခ်ာင္းဟန္႔သံ တစ္ခ်က္ေပးၿပီး ေႏွာက္ယွက္ပစ္လိုက္သည္ .. ႀကိဳမွာထားတဲ့ အငွားကားက ေလဆိပ္မွာ လာပို႔ေပးတာမို႔ နွစ္ေယာက္စလံုးက International licensee ရွိျပီးသူမ်ား ျဖစ္ေသာ္လည္း  လင္းသူက ေမာင္း၍ ဒင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္က ေနာက္ခန္းမွ လိုက္စီးသည္ ... ကားေမာင္းခိုင္းပံုကိုလည္းၾကည့္ .. လင္းသူက မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေနာက္က တက္ေတာ့ ... မ်က္စိေရွ႕ကို ေသာ့တန္းလန္းခ်ၿပီး လင္းသူ မေမာင္းခ်င္တာ သိသိႀကီးနဲ႔ ... 
"ကိုလင္း.. မင္း ေမာင္းမယ္မလား .." တဲ့ ..

"ေနပါဦး .. ငါက ဘာလို႔ ေမာင္းရမွာလဲ ..."

"ဘာလို႔ဆိုေတာ့ ... မင္းမွာေကာင္မေလးမွ မရွိဘဲ ... ငါ့ေကာင္မေလးက ငါ့ေဘးမွာ ထိုင္မွာ ဆိုေတာ့ မင္းေမာင္းသင့္တာေပါ့ ..." ဆိုပဲ ...
သူေျပာတာလဲ ဟုတ္ေနသျဖင့္ ေအာင့္သက္သက္ႏွင့္ပင္ လင္းသူ ကားေမာင္းေနရသည္ ... ။ ေႏြး တည္းတဲ့ ဟိုတယ္မွာေတာ့ အခန္းမရသျဖင့္ meeting လုပ္တဲ့ ဟိုတယ္မွာပဲ အခန္းငွားထားတဲ့ လင္းသူနဲ႔ ေအာင္ေလးက တခန္းတည္းၿပီး ျဖဴက မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ အခန္းမွာ ရသည္ ... ။ ေႏြးဆီလာဖို႔ စီစဥ္တဲ့ ဒီခရီးမွာ မဆီမဆိုင္ ဒီႏွစ္ေယာက္ပါလာၿပီး .. ဟန္နီးမြန္း အႀကိဳ ခရီး ျဖစ္ေနသျဖင့္ ေအာင္ေလးကို ပိုၿပီး မနာလို ျဖစ္လာသည္ .. ။ ေအာင္ေလးကို ၾကည့္တိုင္း မ်က္လံုးေတြက မႈန္ကုတ္ကုတ္ျဖင့္ မၾကည္မသာလုပ္ထားသည္ ... ။ ဒါေတာင္ဒီေကာင္က စပ္ၿဖီးၿဖီးပင္ .. တမင္ လုပ္ေနသလားေတာင္ ထင္ရသည္ ... ။
ေရခ်ိဳးၿပီးတာနဲ႔ ေႏြးကို ရွာမည့္ အစီအစဥ္ကို အစျပဳေတာ့သည္ ... ေအာင္ေလးလဲ ကားငွားၿပီးၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ စိတ္ပူစရာမလိုေတာ့ .. လင္းသူ ကားတစ္စီးယူၿပီး ထြက္လာခဲ့သည္ .. ။

လင္းသူ ဧည့္ခန္းေဆာင္မွာ စာဖတ္ၿပီး ေစာင့္ေနသည္ .. ေႏြးတည္းတဲ့ အခန္းနံပါတ္ အတိအက်ႏွင့္ ဧည့္သည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာ၍ ေႏြးကို ဖုန္းေခၚေပးေသာ္လည္း ေႏြးက မေျဖသျဖင့္ လင္းသူ ေစာင့္ေနရျခင္းျဖစ္သည္ ...
တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ မိုးကခ်ဳပ္လာၿပီ .. ခုထိ ေႏြးကိုေခၚလို႔မရေသး ..
"ဒီအခန္းထဲမွာ သူရွိတာေသခ်ာပါသလား .. "
လင္းသူ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာကိုေမးေတာ့ ..

"သူဒီထဲမွာပါပဲ .. ဒါေပမဲ့ ဘာျဖစ္လို႔လဲ မသိ ခုထိ ဖုန္းမကိုင္ေသးပါဘူး ... "
လင္းသူ စိတ္ပူစ ျပဳလာသည္ ... သို႔ေပမဲ့ အႀကိမ္ႀကိမ္ေျပာလို႔ မေကာင္းတာမို႔ လင္းသူ ဆက္ေစာင့္ေနလိုက္သည္ ..

ည၁၀နာရီထိုးေတာ့မည္ .. လင္းသူ ညစာေတာင္မစားဘဲ တစ္ေန႔ခင္းလံုး၊ တညေနလံုး ထိုင္ေစာင့္ေနျခင္းျဖစ္သည္ .. ေႏြး ဘာျဖစ္မွန္းမသိရပဲ စားလို႔လဲ မဝင္ႏိုင္ ... ။

ေနာက္ဆံုး မန္ေနဂ်ာနဲ႔ ေတြ႕ၿပီး တံခါးဖြင့္ဝင္ေတာ့မွ ...

"ေႏြး .... ေႏြး ... သတိထားဦးေလ ... ေႏြး ..."
ကိုယ္ေတြ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ပူၿပီး ကုတင္ေပၚမွာ ေပ်ာ့ေခြေနေသာ ေႏြးက လင္းသူေခၚသံပင္ မၾကားႏိုင္ေတာ့ .. ထိုအခါမွ ဝန္ထမ္းမ်ားလည္း လန္႔သြားကာ သူမ အျပင္မထြက္တာ ႏွစ္ရက္ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာတဲ့သူက ေျပာသည္ ...
လင္းသူ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေႏြးကို ေပြ႕ၿပီး ေဆးရံု ေခၚသြားရသည္ ...ဆရာဝန္မ်ားက အပူရွပ္ၿပီး အဖ်ားႀကီးသျဖင့္ Heat Stroke ဝင္၍ သတိလစ္ေနေၾကာင္း ေျပာကာ ကုသေပးၿပီး လင္းသူက လူနာေစာင့္အျဖစ္ ေနခဲ့ရသည္ ... ။ ထိုတစ္ညလံုး ေရဝတ္လဲလိုက္၊ ေႏြးႏွဖူးေပၚ ေရဝတ္တင္ေပးလိုက္ျဖင့္ လင္းသူ မအိပ္ႏိုင္ ...
"သားႀကီး .. မင္းဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ ... ျပန္မလာေသးဘူးလား .." လင္းသူ ဇာတ္ရွိန္တက္ေနသည္ အထင္ႏွင့္ ေအာင္ေလးတို႔က လႊတ္ေပးထားၿပီး အခ်ိန္လြန္မွ ဖုန္းဆက္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ ...

"ငါ အခုေဆးရံုမွာ ... ေႏြး သတိလစ္ေနတာ ႏွစ္ရက္ရွိၿပီ •••" ေအာင္ေလးတို႔က ခ်က္ခ်င္းလိုက္လာမယ္ ေျပာလို႔ လင္းသူ မနည္းတားလိုက္ရတယ္ ... မနက္ျဖန္ ျဖဴက အစည္းေဝးတက္ရဦးမွာဆိုေတာ့ လင္းသူ မပ်က္ကြက္ေစခ်င္၍ ျဖစ္သည္ ..

~~~~       ~~~~~

ေႏြး အိပ္ေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားပါလား .. ဟင္... ဒါ .. ဘယ္ေနရာေရာက္ ...?
ေဆးရံုနံ႕ ..  ေဘးၾကည့္လိုက္ေတာ့ အျခား လူနာ ကုတင္ေတြကို အဝတ္နဲ႔ ကာထားေပမဲ့ အနည္းအက်ဥ္းေတာ့ ေႏြး ျမင္ေနရသည္ ... ေႏြးေဘးက ကုတင္ေပၚ ေခါင္းတင္အိပ္ေနသူကို ေတြ႕လိုက္ေတာ့ ...
အို ... သူ ... သူ ဘယ္လိုလုပ္ ... ဟင္.. ေႏြးလက္ကိုလည္း ကိုင္ထားပါလား ...
~~~~~~
လင္းသူ ေႏြးလက္မွ အပူခ်ိန္ေငြ႕ေငြ႕ကို ခံစားရင္း ဘယ္လို အိပ္ေမာက်သြားသည္မသိ .. ေႏြး လက္ကေလး႐ုန္းလိုက္မွ တေရးႏိုးသြားသည္ ...

"ေႏြး ... ေႏြး သတိရၿပီေနာ္ ..."
ေျပာေနရင္းပင္ လက္က ေႏြးနဖူးကို စမ္းမိလ်က္ျဖစ္ရသည္ ... ၿပီး ကိုယ့္နဖူးကိုယ္ျပန္စမ္းၿပီး

"အင္း အဖ်ားေတာ့ သိပ္မရွိေတာ့ဘူးထင္တယ္ .. ေနဦး ကၽြန္ေတာ္ ဆရာဝန္သြားေခၚေပးမယ္ .. "
လင္းသူ လွည့္ထြက္မည္အျပဳ လက္ဖ်ံမွ အထိေတြ႕ေႏြးေႏြးေၾကာင့္ လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ေႏြးက လွမ္းဆြဲထားျခင္းျဖစ္သည္ ... ။

"ကိုလင္း ... ဘာေတြ ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ ... "
အင္းေပါ့ ေႏြးဘယ္သိလိုက္ပါ့မလဲ .. သူက သတိလစ္ေနခဲ့တာကိုး ...

"ေႏြး သတိလစ္ေနလို႔ ဒီကို ေခၚလာတာေလ . ခုေတာ့ ေနေကာင္းသြားၿပီ ဘာမွမျဖစ္ေတာ့ဘူး ... စိတ္မပူနဲ႔ေတာ့ .. "
သူကပဲ စိတ္မပူနဲေတာ့လို႔ ေျပာရတယ္ရွိေသး .. ဘယ္လိုႀကီးမွန္းကို မသိပါ ... သူက ဘယ္လို ေရာက္လာတာလဲ လို႔ ေႏြးသိခ်င္ေပမဲ့ ေမးခြင့္မရခင္ သူက ဆရာဝန္ေခၚဖို႔ထြက္သြားသည္ ... ေႏြး ကုတင္ေဘးက ခံုေလးေပၚမွာ ေရပတ္ဝတ္ေလးက တန္းလန္းျဖစ္ေနေတာ့ ဒါ ေႏြးကို သူ ေရပတ္တိုက္ေပးထားတာပဲလို႔ ေႏြးနားလည္ရသည္ ... ေႏြးစဥ္းစားေနတုန္း .. ေဘးကုတင္က အဂၤလိပ္အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ေႏြးကို ရယ္ျပၿပီး .. " မင္းခ်စ္သူက သိပ္ၾကင္နာတတ္တာပဲ .. ညက တစ္ညလံုး သူမအိပ္ရဘူး"လို႔ေျပာရံုနဲ႔ ေႏြးရင္ထဲ ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိ .. ေက်နပ္သြားရသည္ ... သူ႔ကိုသာ ေႏြးလူအျဖစ္ေခၚသြားရင္ ေမေမ ေအာင္ေကာင္းႏွင့္ ေပးလဲမလား.. ေႏြးမစဥ္းစားတတ္ပါ ...
အို .. ဘာေတြေတြးေနတာလဲ ဆုဆုေႏြး .. ေတာ္စမ္း .. ဟိုက နင့္ကို ႀကိဳက္တာမွ မဟုတ္ ... မိန္းကေလးတန္မဲ့ .. ရွက္စရာ ...
ေႏြး ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ဆံုးမၿပီး လင္းသူကို ေမ့ပစ္လိုက္သည္ .... ။

~~~      ~~~~~

" ေဒါက္ .... ေဒါက္ "

"ျဖဴ ... ေအာ္ အကုန္ပါတာကိုး .. လာ .. ဝင္ၾက ..."
ေႏြး ပစၥည္းသိမ္းေနရင္းနဲ႔ ကိုလင္းတို႔လာတာမို႔ တံခါးသြားဖြင့္ေပးလိုက္သည္ ...

"ေႏြး ေဆးရံုက မေန႔ကမွ ဆင္းတယ္ .. ဒါက ဘာလုပ္ေနတာလဲ .. "

"ဪ ... တကယ္ဆို ေလယာဥ္က ဒီေန႔စီးရမွာ ... ေလယာဥ္လက္မွတ္ေနာက္ဆုတ္ရမွာေလ .. အဲဒါ .. ဒီေန႔မီရင္ ဒီေန႔ျပန္မယ္ .. မမီရင္ ေနာက္ေန႔ေပါ့ .. ပစၥည္းေတြ ႀကိဳသိမ္းေနတာ ... "
ျဖဴ႕ရဲ႕ အေမးကို ေႏြးေျဖလိုက္ေတာ့ ကိုလင္းက ပ်ာပ်ာသလဲႏွင့္

"ဟာ ... ကိုယ္တို႔လက္မွတ္က ေနာက္ ႏွစ္ရက္ေနမွ ျပန္ရမွာ .. ေႏြး ဘယ္ခ်ိန္ျပန္မယ္မွန္း မသိလို႔ ..." ဆိုေတာ့ ေႏြးအပါဝင္ သံုးေယာက္သား သူ႔ကို တၿပိဳင္တည္း ၾကည့္မိသြားသည္ ... သူကပဲ ဆက္ၿပီး စကားလြန္သြားတာကို ျပန္ထိန္းရင္း

"အ ဟမ္း... ဟိုဟာေလ ... ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေနာက္ႏွစ္ရက္ေနမွ လက္မွတ္က date ျပည့္မွာ ... ေႏြးလည္း ေနာက္ဆုတ္ရမယ့္အတူတူ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ တူတူျပန္ေပါ့ .. တစ္ေယာက္တည္း မျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ့ ... " ျဖဴနဲ႔ ေအာင္ေလးကေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ၾကည့္ရင္း ဇာတ္လမ္းေတာ့ စၿပီဆိုသည့္သေဘာႏွင့္ နားလည္စြာျပံဳးေနၾကသည္ ...

"မျဖစ္ေသးပါဘူးရွင္ .. ဆိုင္ကို ပစ္ထားခဲ့တာ ၾကာၿပီေလ .. ေမေမကလည္း ေခၚေနၿပီ.. ျပန္မွျဖစ္မွာ ..."

"ႏွစ္႐က္ေလာက္နဲ႔ ဘာမွ မထူးပါဘူး ေႏြးရယ္ .. ျဖဴလည္း ဒီကို ခုမွ ေရာက္ဖူးတာ .. ျဖဴတို႔ တူတူ ေလွ်ာက္လည္ၾကရေအာင္ေလ ... " ျဖဴက အလိုက္တသိႏွင့္ ဝင္ေျပာမွ လင္းသူတစ္ေယာက္ သေဘာက်ဟန္နဲ႔ ကိုယ္ေျပာတာ အဲဒါ ဆိုသလို မိန္႔မိန္႔ႀကီး ျပံဳးေနေလသည္ ... ျဖဴပါေျပာေနေတာ့ ေႏြးလည္း အားနာတာကတေၾကာင္း .. လင္းသူနဲ႔လဲ ခြဲမထြက္သြားႏိုင္တာကတေၾကာင္းႏွင့္ ရက္ေနာက္ဆုတ္ဖို႔ သေဘာတူလိုက္ရသည္ ....

~~~~~~         ~~~~~~~~

  "ကဲ ... Lets Go ...."
ေအာင္ေလးႏွင့္ ျဖဴ ... ေႏြးႏွင့္ လင္းသူတို႔ ကားႏွစ္စီးတန္းစီ၍ ဘန္ေကာက္ အႏွံ႕ေလွ်ာက္လည္ၾကသည္ ...

"ေႏြး ... ဘာျပံဳးေနတာလဲ ..."
"ရွင္ ? .. ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး ..." ေႏြးက သာ ဒီလိုေျပာလိုက္ေပမဲ့
ေႏြးက ျဖဴႏွင့္တူတူ ေအာင္ေလးကားေပၚ တက္သျဖင့္ လင္းသူက လာဆြဲကာ .. "ေႏြးကလဲ သူမ်ားစံုတြဲကို အလိုက္မသိ .." ဆိုေသာ အသံတို႔က ေႏြးနားထဲမယ္ ၾကားေယာင္ေနဆဲ .....

~~~~    ~~~~~~

ျပန္လည္ထြက္ခြာမည့္ ေလယာဥ္ေပၚတြင္ျဖစ္သည္ .....

"ကိုလင္း ... ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ ေဘးနားေရာက္နာတုန္း ... ဒါ သူမ်ားေနရာေလ ..." ေႏြး တိုးတိုးႀကိတ္ၿပီး ေျပာလိုက္သည္ ... ေႏြး သန္႔စင္ခန္း သံုးၿပီး ျပန္လာေတာ့ ေႏြးေဘးက ထိုင္ခံုမွာ သူက ေရာက္ေနျခင္းျဖစ္သည္ ... ေတာ္ၾကာ သူမ်ားက ျပန္လာဖယ္ခိုင္းမွ အရွက္ကြဲမွာ စိုးေနသည္ ...

"ဘာမွ မဟုတ္ဘူး .. သူက ဒီမွာ ျပဳတ္က်မွာ ေၾကာက္လို႔တဲ့ ..  "
ျပဳတ္က်မွာ .... ေပါက္ကရ ..  ဒီကိုလင္းဟာေလ .. ခုတေလာ ရႊတ္ေနာက္ေနာက္ႏွင့္ ေလယာဥ္ထဲမွာ ထိုင္တာကို ...  ေလယာဥ္ေတာင္ အတြင္းဘက္ကဟာ ..  ဟိုက ျပဳတ္က်မွာ ေၾကာက္စရာလား ... ေႏြးကိုေတာ့ ေလွ်ာက္ေျပာၿပီး  လက္ပိုက္ကာ မ်က္စိမွိတ္ထားေသာ သူ႔ကို ေႏြး မေျပာခ်င္ေတာ့ ... ။ ကိုယ့္ဘာသာ စာအုပ္ေလး ဖတ္ၿပီး .ေနလိုက္ေတာ့သည္ ....

"ေနာက္ဆို ကိုယ္မပါဘဲ .. ေႏြးဘယ္မွ မသြားနဲ႔ ..."
အလို .. ကိုလင္းအသံၾကားလို႔ လွည့္ၾကည့္ေတာ့ သူက ... ခုေျပာလိုက္တာ သူမဟုတ္သလို .. ဆက္အိပ္ေနသည္ ... အဲဒီ ပဲမ်ားခ်က္ကေလ ... ေတာ္ေတာ္ အျမင္ကတ္စရာေကာင္းသည္ဟု ေႏြးထင္သည္ .... ။

~~~~~      ~~~~~

ျမန္မာျပည္ေလဆိပ္ေရာက္တာနဲ႔ ေႏြးႀကိဳက္တဲ့ ျမန္မာ့ အစားစာေလးေတြ စားခ်င္တဲ့ စိတ္က ေႏြးအား ... ဗိုက္ဆာျခင္းကို ျဖစ္ေပၚလာေစေတာ့တာပဲ ....
"ဗိုက္ေတာင္စာ လာၿပီ ..."

"သူကလည္း အိမ္ေရာက္ေအာင္ေစာင့္ပါဦး ... "

"ဘာမွ ေစာင့္စရာ မလိုဘူး .. ဘာစားခ်င္လဲ .. သြားစားၾကတာေပါ့ .."

ေႏြးနဲ႔ျဖဴ ေျပာေနတာကို ကိုလင္းက ဝင္ေျပာေတာ့ ေအာင္ေလးက ...
"မင္းေကၽြးမွာလား .. ငါကေတာ့ ဒီတခါ ဆင္ျဖဴေတာ္မွီၿပီး ၾကံစုပ္မွာေဟ့ ... "

ေအာင္ေလးစကားေၾကာင့္ အားလံုး ဝိုင္းရယ္ၾကရသည္ ... ဒီခရီးေလးဟာ .. ေႏြးအတြက္ အႏၲရယ္ ရွိခဲ့ေပမဲ့ အဆံုးသတ္ကေတာ့ လွပေနခဲ့ပါတယ္ ...

~~~    ~~~~~~

သို႔ေပမဲ့ ေအာင္ေလးေဖေဖ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ထြက္ခြာမယ့္ ေလယာဥ္ခ်ိန္ဟာ ေအာင္ေလးတို႔ ဆိုက္ေရာက္နဲ႔ တိုက္ဆိုင္ေနေလေတာ့ ... ျပံဳးေပ်ာ္ေနတဲ့ သူတို႔ ေလးဦးကို ျမင္သြားတဲ့ ဦးေကာင္းျမင့္၊ သူဖန္တီးတဲ့ ကံၾကမၼာဟာ ... သူတို႔ေတြ အတြက္ ေကာင္းျခင္းလား ... ဆိုးျခင္းျဖစ္လာမလား ... ဆိုတာကိုေတာ့ ... ။

ဆက္ရန္ႀကိဳးစားပါဦးမည္
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္
Credit "
ÑoVâ