ဝိဥာည္ေခၚတဲ့ ည

ဝိညာဉ္ေခၚတဲ့ည
{စ/ဆံုး}

(၁)
-----------------------------------------
``ေတာက္!!ဒင္းေတာ့လား ´´
``မဒီ´´စိတ္ထဲမွ ေန၍တအား ႀကိမ္း၀ါးမိသည္။ ဘယ့္ႏွယ္ ငါသူေ႒းသားငါ႐ုပ္ေခ်ာတယ္ ခ်မ္းသားတယ္ ဆိုၿပီး လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္လို႔ရ႐ိုးလား ႐ုပ္ကိုက ဘ၀င္႐ုပ္  မိဘေတြ ကလည္း သူတို႔သားေလး ေပ်ာ္ရင္ရၿပီ တစ္စီးပြားစီနဲ႔ သားကေနခ်င္သလိုေန ပိုက္ဆံဆိုတာလည္းအလ်ွံပယ္ စီးစရာ ဆိုင္ကယ္ ဆိုလည္း  ေနာက္ဆံုးေပၚ မွ တကယ္ဆို ဒါေတြ က သူ႔လို ၁၀တန္း ေက်ာင္းသားနဲ႔ လံုး၀မဆိုင္ ၾကားက သခင္အားရေအာင္ ကြၽန္ပါး၀ေနတာကလည္း ႐ွိေသး ``မုန္းလိုက္တာ´´-----------
မဒီလည္းေက်ာင္းထဲ အ၀င္ မ်က္ႏွာကို အသားကုန္တင္းပစ္လိုက္မိသည္ ဘသားေခ်ာေတြ က ခေရပင္ရိပ္ အုတ္ခံုေအာက္မွာေလ .................
သူတို႔ဘက္မလွည့္ၾကည့္ဘဲ ခပ္တည္တည္ ျဖင့္ ေလ်ွာက္လာခဲ့စဥ္....
``အားမေလး::::::::အားး  ´´
``ဘုန္း´´
``မဒီ့´´ဘာသာအာရံုစိုက္ၿပီး ေလ်ွာက္လာတာ စားလက္စငွက္ေပ်ာခြံႀကီး လွမ္းပစ္လိုက္ေတာ့ ``မဒီ´´ေခြးက် ၀က္က် က်ၿပီေပါ့........
``ငၾကယ္´´
``မဒီအသားကုန္ေအာ္ထည့္လိုက္မိသည္။လက္မွာေသြးစို႔သြားတာေတာင္ ဂ႐ုမစိုက္အား
တကယ္ဆို ဒီေကာင့္နာမည္က ``တံခြန္ၾကယ္´´
``မဒီ´´က အျမင္ကတ္လို႔ တမင္ေခၚတာ ``ငၾကယ္´´လို႔
``မိုးဒီမ ဘာျဖစ္တာလဲ နင့္ဘာသာလဲတာ နင့္ကို ဘယ္သူမွရန္ေတြ႔ေနတယ္ ျမင္မွာ မဟုတ္ဘူး  ``တံခြန္႔´´ကို အထာေပးတယ္လို႔ ျမင္မွာပဲ့´´
ကြၽန္မ မဒီပ်ိဳက သူတို႔ပါးစပ္ထဲမွာ ``မိုးဒီမ´´တဲ့
``ေတာက္´´
႐ွက္လိုက္တာမ်က္လံုးေပါင္းမ်ားစြာ က``မဒီ့´´ကို သနားရမွာထက္ ေလွာင္ရိပ္ေတြ သန္းေနၾကတာမို႔  က်လုက် ခင္မ်က္ရည္ကို သိမ္းဆည္းၿပီး`´ မဒီ ´´စာသင္ခန္းဆီအေျပားလာလိုက္မိသည္။------------
ဒီတခါလည္း မိမဒီတို႔ ခံလိုက္ရျပန္ၿပီ.................
------------------------------------------------------
တကယ္ဆို တံခြန္ၾကယ္ အေန႔နဲ႔ မဒီ့ကို မေက်နပ္စရာ ဖက္ၿပိဳင္စရာ ဆိုတာ မ႐ွိပါ သူက ဥစၥာေပါ႐ုပ္ေခ်ာ မဒီက သူတို႔ အိမ္က
ဒါ႐ိုင္ဘာျခံေစာင့္ ဦးေလးနဲ႔ ဒီအိမ္ရဲ႕ အိမ္ေတာ္ထိန္း ေဒၚေလးတို႔ရဲ႕ တူမပါ ပညာလိုလို႔သာ ေတာက လာရတာ ....
ၿပီးေတာ့ မဒီက သူမ်ားေတြ လိုအလွအပႀကီး မဟုတ္...သာမန္မ်ွသာ......
ေက်ာင္းမွာ တစ္မ်ိဳးမဟုတ္ တစ္မ်ိဳးစီိဒုကၡေပး အႏိုင္က်င့္ေနတာ မဒီစိတ္မခိုင္ရင္ ေတာျပန္ေရာက္ေလာက္ၿပီ------
သူကလည္း ဘယ္လိုကုသိုလ္နဲ႔လာသည္မသိ ``မဒီ´´တို႔ ထ(၃)မကလို႔ တျခားေက်ာင္းေတြ ထိလူသိမ်ားေလသည္
``ငၾကယ္´´အခန္းထဲ႐ွိမေနနဲ႔ တျခားခန္း ေကာင္မေလးေတြ ေပၚေပၚ ထင္ထင္ တမ်ိဳး ခိုးေၾကာင္ ခိုး၀ွ က္တစ္မ်ိဳး အထာေပးနည္း မ်ိဳးစံုနဲ႔ သူတို႔မို႔လို႔ တတ္လည္း တတ္ႏိုင္ပါေပ့........
သူနာမည္ႀကီးရတာလည္းေျပာရဦးမယ္ လူကသာေနခ်င္သလိုေနတာ စာလည္းေတာ္တယ္ ေပါက္ေပါက္႐ွာ႐ွာႏိုင္တာလည္း ဆရာ၊ ဆရာမေတြလည္းမေနရ အစအေနာက္သန္တာေလ ----
``မဒီ´´ကေတာ့ သူ႔ကို မုန္းေနတဲ့ တစ္ေယာက္ေသာသူေပါ့.......
ဒီလိုနဲ႔မဒီတို႔ေက်ာင္းရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ ဆုေပးပြဲနဲ႔စံုညီပြဲလည္း နီးၿပီ ``မဒီ´´ကေတာ့ မေပ်ာ္ပါဘူး ဆုေတာ့ယူရမယ္``မဒီ´´ဒုတိယေလ အဲဒီငၾကယ္က ပထမေပါ့ ေနရာတိုင္းမွာ မဒီက အ႐ႈးံ........
ခုတေလာ ေျခၿငိမ္ေနတယ္ ဒီေကာင္ကေလ ဘာေတြၾကံေနသည္ မသိ ``မဒီ´´ေတာ့ႀကိဳက္တယ္ ဒီေကာင္ဆို မ်က္လံုးခ်င္းဆံုေအာင္ေတာင္ မၾကည့္ အိမ္မွာ ဆိုလည္းသူကတိုက္ေပၚကိုယ္ကတန္းလ်ားေတြ႔စရာ အေၾကာင္းမ႐ွိ.....ပါ
------------------------------------------------------
ဆုေပးပြဲ ေန႔
------------
မဒီၿဖီးလိမ္းျပင္ဆင္ၿပီး အျပင္ထြက္ေတာ့ ငၾကယ့္ ဆိုင္ကယ္က႐ွိတုန္း မသြားေသးဘူး ထင္ပါ့မဒီ လည္းေျခက်င္ ထြက္လာမိသည္ လမ္းထိပ္ေရာက္မွ တကၠစီဌားစီးရမယ္...
တီ......တီိ..........
တီ..တီ...........
လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ငၾကယ္ .....
``ဘာလုပ္တာလဲ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္သြား ဒီေန႔ မေႏွာင့္ယွက္လို႔ မရဘူးလား´´
``မရဘူး နင္ငါနဲ႔ လိုက္ခဲ့´´
ဆိုင္ကယ္က ဘီးလွိမ့္ယံုကပ္ လိုက္ေ္နတာမိံ မဒီ ႐ွက္လွၿပီ ခဏေန တကၠစီဂိတ္ေရာက္ရင္ လူေတြ ၀ိုင္းၾကည့္ ေတာ့မွာ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ တက္လိုက္ရမွာပဲ့...... ``ကဲေမာင္း ေတာ့´´
``၀ိုး:::::ဟိုး::::::ဒီလိုလိမၼာမွေပါ့ ကြ´´
ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ တစ္မ်ိဳး မ်က္လံုးေပါင္းမ်ားစြာက ကြၽန္မတို႔ ဆီမွာ ......သူ႔သူငယ္ဂ်င္းေတြ ေရာက္ေတာ့ မဒီထြက္လာခဲ့လိုက္သည္ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္နံပါတ္အလိုက္ ခံု အတိုင္း၀င္ထိုင္ေနလိုက္သည္။ ``ငၾကယ့္´´မိဘေတြက ပြဲစရင္အခ်ိန္မွီ
လာမွာ ``မဒီ့မွာသာ ဘယ္သူမွမလာႏိုင္တာ ဦးေလးနဲ႔ေဒၚေလးက အိမ္ေစာင့္ေလ အေတြ႔ေတြ ဘယ္ထိလႊင့္ေနမိသည္မသိစတိတ္ေပၚက ပထမဆု ေၾကညာေနၿပီ ``ငၾကယ္´´ေပါ့ ......
ၿပီး မဒီ့ အလွည့္ ဆုေတြ အသီးသီး ေပးၿပီးေတာ့ မဒီ့တို႔လို ေက်ာင္းသား.ႀကီးေတြက ေနာက္တက္လာမယ့္ကေလးေတြ ကို မိန္႔ခြနး္ေျပာေပးရသည္။ .....
``ငၾကယ္´´ေျပာရမွာ ေလ ကြၽန္မဘက္ တစ္ခ်က္ေ၀ွ့ၾကည့္ၿပီး စတိတ္ဆီပံုမွန္ေလ်ွာက္သြားလိုက္သည္ ။
ပထမစေျပာေတာ့ ပံုမွန္ပါပဲ့ ----------------------------------------------ကြၽန္ေတာ္နိဂံးုခ်ဳပ္ အေနနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို၀န္ခံစရာ႐ွိပါတယ္ သူေပ်ာ္မယ္လို႔လည္းယံုၾကည္တယ္ကြၽန္ေတာ္သူ႔ကိုခ်စ္တယ္ .......
နိဂံုးခ်ဳပ္ေျပာခ်င္ရာ ေျပာအၿပီး ကြၽန္မလက္ကိုလာဆြဲေတာ့ ..
ဘုရားဘုရား ကြၽန္မ အေငြ႔ျဖစ္သြားခ်င္လိုက္တာ အေၾကာႀကီးနဲ႔ေျပာၿပီး နင္ႏိုင္ၿပီေပါ့ တံခြန္ၾကယ္................
ဘယ္ကဘယ္လိုျဖစ္သြားလဲ မသိ လက္တစ္ဖက္ေျမႇာက္တက္သြားၿပီ
``ျဖန္း´´``ျဖန္း´´
``ဒီပြဲနင္မႏို္င္ဘူး တံခြန္ၾကယ္ ´´
သူ႔မ်က္ႏွာ ဘယ္လိုျဖစ္က်န္ခဲ့ သည္ ပတ္၀န္းက်င္ဘယ္လိုဆိုတာ မသိခ်င္ေတာ့ တ ကၠစီိ
ငွါးၿပီး အိမ္ျပန္ေတာ့ ခ်ံုးပြဲခ်ငို မိသည္ နင္က ငါ့ဘ၀ထိအႏိုင္ယူခ်င္တဲ့ အေကာင္ ၁၀တန္းလည္း မေအာင္ရင္ေနေတာ့ ရြာျပန္ေတာ့မည္။.... ေဒၚေလးကိုေတာ့မနက္မွ အက်ဳိးအ
ုးေၾကာင္းေျပာရေတာ့မည္ တေနကုန္ အလုပ္ေတြ လုပ္ၿပီး
း အိပ္ေနတာမႏိုးရက္ေတာ့ .....
ဘယ္ထိအိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ မသ တံခါးေခါက္သံၾကားလို႔ႏိုးလာမိသည္ 
``ဘယ္သူလဲ´´
ေခြးကလည္းအူလိုက္တာ ဒီညမွ မိုးကလည္းသည္း
အူ::::;;;;;;၀ူး::::::၀ူး:::::::
``ငါ´´
``တံခြန္ပါ´´
``နင္နဲ႔ ေျပာစရာမ႐ွိဘူး ငါ့မွာ ဒီေလာက္ အ႐ွက္ခြဲရေတာ္ေရာေပါ့ မနက္ျဖန္ၿပီးရင္ ငါ့မ်က္ႏွာ နင္မျမင္ရေတာ့ဘူး နင္ႏိုင္ပါတယ္ ´´
``မဒီရယ္နင္က ငါ့ကို တစ္ခ်ိန္လံုးဒီလိုထင္ေနတယ္ေပါ့ နင္အေလးထားတာေလး နင္အၾကည့္ေလးရ ခ်င္လို႔ နင့္ကိုငါ လိုက္စေနခဲ့ တာျပန္ေျပာတာေလးၾကားခ်င္လို႔  ငါ့မွာ ငါ့မွာ-----ဟား::::::
``နင္ငါ့ကို ဒီေလာက္မုန္းေနခဲ့တယ္ ဆိုရင္လည္း မေတြ႕ရေတာ့ပါဘူး ဒါေပမယ့္အေ၀းတစ္ေနရာကေန နံင့္ကို ေငးၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ ဒါေတာ့ နင္မတားပါနဲ႔ ´´
``နင္ျပန္ေတာ့ နင္ေျပာတာေတြ ငါဆက္မၾကားခ်င္ေတာ့ဘူး´´
``ငါျပန္မွာပါ အေမ့အိမ္ေတာ့ျပန္ခြင့္မ႐ွိေတာ့ ဘူးေပါ့ ငါေက်နပ္ပါတယ္ နင့္ကိုေတာ့ ေငးခြင့္႐ွိေသးတယ္ေလ ´´
``မိုးေတြ အရမ္းရြာေနတယ္ မဒီ နင္ဆက္အိပ္လိုက္´´
မဒီ ဘာမွျပန္မေျပါမိ သူ႔အသံက အက္ကြဲ ေျခာက္ကပ္ေနတာေတာ့ေသခ်ာတယ္........ င ံါႏွယ္ ယံုလိုက္ခ်င္ေသးတယ္
မ်က္လံုး ကမဖြင့္ခ်င္ေသးတာမို႔ျပန္အိပ္လိုက္သည္။
ဒုန္း:::::ဒုန္း::::::
ေခါက္ျပန္ၿပီဒီတံခါးဒီေကာင္ မျပန္ဘူးလား မိုးေရထဲတစ္ခုခု ျဖစ္ေနမွျဖင့္_---------------
``ဟင္ မနက္၆နာရီ ငါေတာ္ေတာ္ အိပ္သြားတာပဲ့´´
`` ေဒၚတူး ေဒၚတူး´´
ႀကိိးႀကီးပါလား ေဒၚေလးကလည္း ဒီေန႔မွ ေတာ္ေတာ္ အိပ္တာပဲ့
``လာၿပိိႀကိီးႀကီး´´
ကိုဘခက္ႏိုးစမ္းပါ သား သားေလ ညက အက္စီးဒင္း ျဖစ္လို႔တဲ့
မိမဒီ ညည္းေၾကာင့္::::
မဒီၾကက္ေသေသသြားမိသည္ ညက ညက သူလာသြားတယ္ေလ မဒီ့ကို စကားအမ်ားႀကီးေျပာသြားတာ---------
ခုသားက အေရးေပၚခန္းမွာ အေျခေနမေကာင္းဘူးတဲ့ ညည္းျဖစ္ရမွာ မဒီရဲ႕::::::::::::
--------------------------------မဒီ့ဆီ အက္စီးဒင္းျဖစ္ၿပီး ၀ိညာဥာ္ အျဖစ္လာလား ဒါမွမဟုတ္ အက္စီးဒင္းမျဖစ္ခင္လာလားဆိုတာ
အျဖစ္ျပစ္က မယံုန္ိုင္စရာ ျမန္ဆန္လြန္းလွတာမို႔ ``မဒီ´´မယံုႏိုင္ အိပ္မက္သာျဖစ္ခဲ့ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာ--------
ဦးေလးက ဂိုေဒါင္မွ ကားထုတ္ ႀကီးႀကီးက ေအာ္ဟစ္ငို ယိုတုန္း ဦးဦးကေတာ့ မနက္ကတည္း က ရဲေတြလာေခၚေတာ့ သြားႏွင့္ႀပီ   မဒီ လိုက္မယ္ၾကံေတာ့ ႀကီးႀကီးက
``ညည္းမလိုက္ခဲ့နဲ႔ မဒီ ညည္းကိုျမင္ရင္ငါ့သားစိတ္ခ်မ္းသာမွာ မဟုတ္ဘူး´´
``လိုက္ခဲ့ပါရေစ ႀကီးႀကီးရယ္ ``မဒီ´´မယံုႏိုင္လို႔ပါ ညက သူ``မဒီ့´´ဆီလာေသးတယ္ေလ´´
``ေနခဲ့ပါ သမီးရယ္ ေနာက္လည္းသြားေတြ႔လို႔ရတာပဲ့ ´´
ေဒၚေလးက ႏွစ္သိမ့္ေလသည္။.
တံခြန္ အား တစ္သက္လံုးေတြ႔ခြင့္မရေတာ့ရင္ --------အေတြးႏွင့္ပင္ ``မဒီ့´´ရင္ထဲဆို႔ၾကပ္လာမိသည္။
ကားက ထြက္သြားၿပီမို႔ ``မဒီ´´ေနရာမွာတင္ အ႐ုပ္က်ိဳးျပတ္ ထိုင္ခ်လိုက္မိသည္။
ငိုခ်ဖို႔ မ်က္ရည္ ေတာင္မ႐ွိေတာ့ဘဲ ေနရာမွာ တင္ ငူငူႀကီး ထိုင္ေနမိသည္။ ဘယ္တုန္းက``မဒီ´´ဒီေလာက္ခံစားတတ္သြားတာပါလိမ့္။ ေသခ်ာတာေတာ့ ``မဒီ့´´ရင္ ဘတ္တစ္ခု လံုး အရမ္းနာက်င္ေနတာ ေသခ်ာသည္။
--------------------------------------------+++++++++++++++
ေဆးရံုအေရာက္-------
ြ
ဒယ္ဒီကေတာ့ အံႀကီးႀကိတ္ၿပီး လက္သီးႀကီး ဆုပ္လ်က္ မ်က္ႏွာႀကီးနီျမန္းကာ ေခါင္းငိုက္စိုက္က်ေနေလသည္။
``သား...သား--သားေရ..အျဖစ္ဆိုးလိုက္တာ ေမ့သားရယ္´´

``မငိုပါနဲ႔ မာမီ မင္ိုနဲ႔ဗ်ာ သားခံစားလို႔မရဘူး မာမီမင္ိုသင့္ဘူး
တကယ္ဆို မာမီ တို႔သားကို ဟိုးအရင္တည္းကဂ႐ုစိုက္ခဲသင့့္တာ ႐ုပ္၀တၳဳ ေတြ အစံုအလင္နဲ႔ ထားႏိုင္ၿပီမို႔လို႔ တာ၀န္ေက်ၿပီလို႔ ထင္ၾကတာ သားခံစားရတယ္ မာမီ..........
``တံခြန´´္ေထာင့္တစ္ေနရာမွကုတင္ေပၚတြင္ ပိုက္ေတြ ေအာက္စီဂ်င္ ဘူးေတြ နဲ႔ ႐ႈပ္ယွက္ ခတ္ေနတဲ့ ကိုယ့္ပံု ျပန္ၾကည့္ရင္း မွည့့္ျပံုး မိသည္။
ဒီလိုျပံဳးတာ တံခြန္ကိုယ္တိုင္မွ လႊဲ၍ ဘယ္သူမွ မျမင္ႏိုင္တာ ေသခ်ာသၫ္။
ဘယ္ျမင္မလဲ .........တံခြန္ကေတာ့သူတို႔ လႈပ္႐ွားမွာ မွန္သမ်ွ အကုန္ျမင္ရတယ္ေလ ဒီလိုခံစားေနတာျမင္ေတာ့သနားေတာ့ သနားမိသည္။ တကယ္....ဆို ဂ႐ုစိုက္ႏိုင္တုန္းေလး ဂ႐ုစိုက္ ထားရတာတကယ္တမ္းတံခြန္႔မွ.ာ႐ုပ္၀တၳဳေတြ ကလႊဲလို႔ အရာရာ ဆံုး႐ႈံးခဲ့တာ သူတို႔မသိဘဲ------
ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ေမ်ွာ္လင့္ခဲ့တဲ့ အရာေလးကလည္း လူပံုအလယ္မွာ ရက္ရက္ စက္စက္ ႐ိုက္ခ်ိဳးခံလိုက္ရၿပီ ဒီဘ၀ ကို ထပ္မလို အပ္ခ်င္ေတာ့ ခုလည္း တံခြန္႔ေသေရး႐ွင္ေရးေတာင္ေရာက္မလာဘူးေလ ဒီေလာက္ေတာင္ မုန္းသြားတာလား။``မဒီ´´ ညက စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ထြက္သြားၿပီး တစ္ခါမွ မေသာက္ဖူးတာေတြ ေသာက္ၿပီး မ်က္လံုးကစလို႔ လူတစ္ကိုယ္လံုးရီေ၀ေနတာ ဆိုင္ကယ္စးီလာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ တားတာက္ို ေတာင္ဂ႐ုမစိုက္ခ်င္ေတာ့ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ ဆိုပဲ့ စိတ္ပဲ့ ႀကီးစိုးေနေတာ့`ခုေတာ့ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္က ပိုက္ေတြနဲ႔ ႐ႈပ္ယွက္ခတ္လို------ ထိုစဥ္ အခန္းထဲ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္လွမ္းအ၀င္
``ဟာ့ ဒီဆရာ၀န္ ငါ့ကို မျမင္ဘူးလား တိုက္မိေတာ့မလို႔´´
ေျသာ္ ငါကလည္း လႊဲျပန္ၿပီ ဘယ္ျမင္ မလဲ ငါ့ကို ဘယ္သူမွမျမင္တာေလ တံခြန္ ဆရာ၀န္ရဲ႕ ေဆးမွတ္ခ်က္ကို နားေထာင္လိုက္မိသည္။
``လူနာက ထူးေတာ့ ထူးဆန္းတယ္ ဗ် -ဒဏ္ရာ ႀကီးႀကီးမားမား႐ွာမေတြ႔ဘူး ဒါေပမယ့္လည္း သတိရလာေတာ့မယ့္ပံုစံလည္း မဟုတ္ဘူး ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေနနဲ႔ ေျပာရမယ္ဆို ရင္ ဒီလို လူနာမ်ိဳးက  သူစိတ္ဓာတ္တက္ႂကြလာမယ့္ အေၾကာင္းရာ ေတြ  သူစိတ္အား ထက္သန္ တာေတြ စကားကို မ်ားမ်ားေျပာေပး လူေကာင္းတစ္ေယာက္လိုမ်ိဳး ဆက္ဆံေပး ဒီလို လုပ္ေပးရင္ ေကာင္းမယ္ ရာႏႈန္းျပည့္ မေျပာႏိုင္ေပမယ့္ လူနာ ကိုယ္တိုင္ ဒီဘ၀ ကို မစြန္႔ ခ်င္ဘူး ဆိုရင္ သတိရလာမွာပါ ခုေတာ့  ခႏၶာ ကိုယ္သာ ႐ွိေနၿပီး ဦးေႏွာက္ အလုပ္မလုပ္တဲ့ေရာဂါသယ္ေပါ့......´´
ဆရာ၀န္က စကားအ႐ွည္ၾက္ီးေျပာ လိုအပ္တာေတြ လုပ္ၿပီး ျပန္ထြက္သြားေလသည္။
``မာမီ´´ငိုျပန္ၿပီ.....
ေတာ္ၿပီ ဆက္မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ ဘူး ``မဒီ´´႐ွိတဲ့ေနရာ သြားေတာ့မယ္ နင္ ဘယ္လိုမုန္းလည္း မျပတ္ႏိုင္တဲ့ ငါက နင့္ရဲ႕ အရိပ္ကေလးေပါ့.....--------+++
------------------------------------------------------
``ဒီေန႔ မဒီေက်ာင္းမလာဘူး´´ပ်င္းလိုက္တာ
ဟိုေကာင္ေတြ ကလည္း ေငးေငးငိုင္ငိုင္ ဘာျဖစ္ေနပါလိမ္..
ငါ့က္ို သတိရေနလား နင္တို႔နံေဘးမွာေလ .......
မ်က္ႏွာ ေ႐ွ့ လက္ယပ္ေတာ့လဲ မျမင္ ငါဒီေကာင္ေတြ ကို စရမယ္ ``ု
``ျဖန္း´´အေနာက္ကေန၍ ေနေသြားေက်ာကုန္းကို လွမ္း႐ိုက္လိုက္ေတာ့
``ေဟ့ေကာင္ ဖက္တီး မင္းဘာလုပ္လဲ ကြ စိတ္ညစ္ရတဲ့ ၾကားထဲ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ပူေဆြးမယ္ မၾကံဘူး´´
``ဟာ့ ငါလည္း ဘာမွ မလုပ္ရပါလား ငေသြးရ´´
``ေဟ့ေကာင္ ညီကို မင္းလား´´
``မဟုတ္ဘူးကြ´´
ဘယ္သူမွ မဟုတ္ ရင္ ``တံခြန္´´
သံုးေယာက္လံုး ၿပိဳင္တူ ၀ိုင္းေအာ္ေတာ့  လူတခ်ိဳ႕က ကြက္ၾကည့္ၾကသည္။ ၾကက္သီးေမႊးညင္းလဲ ထ ေခါင္းၿမီးလဲေထာင္ သြားၾကသည္။
ေနေသြးမွ``မဟုတ္ႏိုင္ပါဘူးကြာ တံခြန္က ေသမွ မေသေသးတာ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး´´
``ဟာ့ ဒါမ်ိဳးက ခႏၶာကိုယ္သာ မေသတယ္ စိတ္၀ိဥာာည္ ကသူ စိတ္ပါရာလႊင့္ေနတာ ငါတို႔ ကို လည္းေတာ္ေတာ္ သံေယာဇဥ္ ႐ွိတာကြ´´
``ဟင္ ဒီလိုႀကီးလား´´ေျပးၿပီ.....
``ငေၾကာင္ေတြ ေၾကာက္တတ္လိုက္တာ ဟားဟား  ေျပးၿပီ´´
ဒီေကာင္ေတြ ကိုၾကည့္ၿပီး တံခြန္ရယ္ လိုက္မိသည္။
ကိုယ္ကသူတို႔ကို ျမင္တယ္ သူတို႔ ကကိုယ့္ကို မျမင္ဘူး ေကာင္းလိုက္တာကြာ:::::
------------------------
ဒုတိယေန႔ ``မဒီေက်ာင္းလာတယ္´´
မ်က္ႏွာက မရႊင္ဘူး ဆံႏြယ္တခ်ိဳ႕က မ်က္ႏွာ အုပ္ၿပီး ေခါင္းငံု႔ေလ်ွာက္လာေနတယ္ သူမဒီနား ကပ္လိုက္မိသည္။
``မဒီ့ကို ေတြ႕ရင္ မစဘဲမေနႏိုင္တဲ့ ခံစားခ်က္က မထိန္းႏိုင္တာမို႔ ၀ဲက်ေနတဲ့ ဆံႏြယ္ေလးေတြ ကို ေလမႈတ္ၿပီး က်ီစယ္လိုက္မိသည္။
``ဟင္ မဒီ့ မ်က္ႏွာ ကို ေလတိုးလိုက္တာ ခံစားမိေတာ့ မဒီ ကီ်ိ
းကန္းေတာင္းေမွာက္ၾကည့္မိသည္ တံခြန္နင္ မဒီ့ေဘးမွာ ႐ွိေနတယ္မွလားဟင္----------------------
တကယ္တမ္း ``မဒီ ´´ အထုပ္ေကာက္ရြာျပန္မလို႔ ပါပဲ့ ႀကီးႀကီး ဘယ္လိုစိတ္ေျပာင္းသြားသည္မသိ ``မဒီ့´´အားရြာမျပန္ေစပဲ  ပံုမွန္အတိုင္းေနေပးပါ  ေက်ာင္းပိတ္ရက္ တိုင္းေဆးရံု သို႔သြားၿပီး ``တံခြန္´´နဲ႔ စကားေတြ ေျပာေပးပါတဲ့  ဘယ္လို လုပ္မလဲ``မဒီ့´´ႏႈတ္က စကားေျပာဖို႔ကို ``တံခြန္´´အက္စီးဒင္း  ျဖစ္တဲ့ေန႔တည္း က ဆြံ႔အ သြားခဲ့ၿပီေလ.........ေဒၚေလးကေတာ့ ေျပာပါတယ္တံခြန္ ကိုယ္တိုင္ဒီဘ၀မွာ ေနဖို႔ စိတ္ထက္သန္လာရင္ စိတ္႐ွိေသးရင္ ျပန္သတိရလာႏိုင္ပါတယ္တဲ့ ။ ႀကီးႀကီး တို႔လည္း ေဗဒင္ေတြ နကၡတ္ေတြ လည္းကုန္ၿပီ ဟိုဆရာက ဒီလိုလုပ္ ဒီဆရာက ဒီလို လုပ္ပါဆို အကုန္ပါပဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ သားေလးေလ လုပ္ငန္းထဲလည္းဂ႐ုစိုက္မအားေတာ့။
``မဒီ´´တစ္သက္လံုးေတြးလာခဲ့တာက ``တံခြန္´´က ``မဒီ့´´ကို မုန္းလို႔  ႏိုင္ခ်င္လို႔  ``မဒီ့´´ကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေႏွာင့္ယွက္တယ္ ထင္ခဲ့တာ......
ဟိုေန႔က ႀကီးႀကီး ``မဒီ´´ကို ``တံခြန္´´အခန္း႐ွင္းခိုင္းေတာ့ ``တံခြန္႔´´ ေခါင္းအံုးေအာက္က ပန္းႏုေရာင္ ဒိုင္ယာရီေလး
သူမ်ားအေၾကာင္းစပ္စုဖို႔မေျပာနဲ႔ သူစိမ္းဆို ေခါင္းေမာ့ေတာင္မၾကည့္တတ္တဲ့ ``မဒီ´´က ``တံခြန္႔´´ဒိုင္ယာရီကို ဖြင့္ၾကည့္မိသည္။
တကယ္တမ္း လက္ေတြ႔ မွာတံခြန္႔ကို ၾကည့္ရတာ အပူပင္မ႐ွိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အထက္စီးဆန္ဆန္ ေနတယ္ ထင္ရေပမယ့္ ဒိုင္ယာရီ ေလးမွာ ေရးထားတာ က သူ႔ရင္ ဘတ္မွာ ဒဏ္ရာမ်ားစြာနဲ႔ေလ ငယ္ငယ္ေလးတဲ့ ကခ်မ္းသာျခင္းရဲ႕ အရသာ ကို သူခံစားရေပမယ့္ စီးပြားေရး တစ္ခုစီနဲ႔ အေဖအေမ ၾကားမွာအထိန္းေတာ္ေတြနဲ႔ ေမတၱာ  ငတ္ အထိီးက်န္သူ...........................``မဒီ ဆက္မဖတ္ရက္ေတာ့ ....ေနာက္စာရြက္ေတြလွန္ၾကည့္မိေတာ့ ``မဒီ´´တဲ့
``မဒီ့´အေၾကာင္းတံခြန္ေရးထားတာက .....
``မဒီ´´တဲ့ ေတာက တက္လာတဲ့ေကာင္မေလး
ဒီေကာင္မေလး ၉တန္းလာတက္ေတာ့ တံခြန္က အခန္းမတူေတာ့ တံခြန္သတိမထား မိေသး အိမ္မွာဆိုလည္း တံခြန္တို႔က အိမ္ႀကီးေပၚသူက တန္းလ်ားဆိုေတာ့ ႐ွိတယ္ေတာင္မထင္ရ စေရာက္ေတာ့   မဒီက ေက်ာင္းသားသစ္မို႔d,ခန္း ဒါေပမယ့္ ႏွစ္၀က္ေလာက္ ေရာက္ေတာ့ တံခြန္ တို႔Aခန္းက္ိုေရာက္လာခဲ့သည္။ မဆိုးပါဘူး သူမေလး အရည္အခ်င္းက အတန္းထဲမွာ စကားဆို အပိုမေျပာ အားရင္ ေက်ာင္းစာ သို႔မဟုတ္တျခားစအုပ္ေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ေနတတ္တဲ့ သူမေလးက တံခြန္အတြက္ စေနာက္စရာ အ႐ုပ္ေလးျဖစ္လာခဲသည္။....ၾကာေတာ့ မဒီ့ကို မစဘဲမေန ႏိုင္တာက သူ႔အတြက္ေရာဂါ တစ္ခုလို ျဖစ္လာသည္။ မဒီ့ အေပၚခံစား ခ်က္ကို ဒီအရြယ္ မေ၀ခြဲခ်င္ေပမယ့္ တစ္စံု တစ္ခုဆိုတာ ေသခ်ာသည္။
---------------------------
``မဒီ´´ရယ္ ``၁၀´´တန္းေရာက္ေတာ့ ဆံပင္ေတြ ႐ွည္ၿပီး နဂို ညိဳတဲ့ အသားက ည္ိုညက္ၿပီး လွလာတယ္ နင့္ျဖစ္ရတဲ့ရန္ပြဲကလည္း မ်ားတယ္ဟ ..နင္ကဘယ္သိမလဲ ပတ္၀န္းက်င္မွ စိတ္မ၀င္စားတာ နင္ျမင္မွာေပါ့ ငါက ခ်မ္းသာတယ္ ႐ုပ္ေခ်ာတယ္ဆိုၿပီး ဘ၀င္ျမင့္ ရန္စြာတာလို႔ေလ.............ဒါနင့္ေၾကာင့္.....
အစက ငါ့ရင္ထဲကခံစားခ်က္ကို ၁၀တန္းေအာင္စာရင္းဖြင့့္မွ ေျပာမယ္လို႔ စိတ္ကူးေပမယ့္ နင္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈ မ်ားလာတာ မလိုခ်င္ဘူး ေကာက္႐ိုးပံုေစာင့္တဲ့ ေခြးလို႔လည္း ေျပာမခံႏိုင္ ဘူး .....
ဆုယူတဲ့ေန႔ ........ရင္ခုန္တယ္ကြာ.......
နင္.........နားလည္ပါေစ.....
ဒိုင္ယာရီ  ေလးက ဒါပါပဲ့
``မဒီ´´မွားသြားတယ္ေပါ့ေနာ္.....တကယ္ဆို တံခြန္ ကေက်ာင္းမွာ superပါ....``မဒီ´´က သူ႔ရဲ႕ ဘုရင္မ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္ေပါ့ .....
``သနားလိုက္တာ တံခြန္ ရယ္ နင္ငါ့ကို အခြင့္ေရး မေပးေတာ့ဘူးလားတံခြန္ သတိရလာပါ ငါ့ဆီျပန္လာခဲ့ပါ နင့္စိတ္၀ိဥ၊ည္ေတြ ဘယ္ဆီေရာက္ေနလဲဟင္.......ငါ့နားမွာဆို အသံတိတ္မေနနဲ႔ တစ္ခုခု ေျပာပါ တံခြန္ရယ္..............
------------------------------------------------
ေနာက္ေတာ့ မဒီဆိုတာ အတန္းထဲမွာ ငူငူငိုင္ငိုင္နဲ႔ အရင္ကထက္ ေအးစက္သူ ပတ္၀န္းက်င္ ဆိုတာ မဒီနဲ႔ မသက္ဆိုင္ သလို တံခြန္႔အရိပ္ကိုပဲ့ ေမ်ာ္ွေနတတ္သူ ျဖစ္လာခဲ့သည္ ေသခ်ာပါတယ္ အခ်စ္ဆိုတာ မဒီ့အတြက္ ေမြးဖြားျခင္းမဟုတ္ ျဖစ္ေပၚျခင္း သူ႔အလိုလို ျဖစ္လာတာ ဘယ္တုန္းက လဲ ဘယ္ေနရာက လည္းမသိ.........
........
ေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆို တံခြန္႔ခႏၶာကိုယ္လဲေလ်ာင္းေနတဲ့ ေဆးရံုဆီသြား ရင္ဘတ္ထဲက စကားေတြေျပာ တံခြန္ေျပာခဲ့ သလို မဒီရဲ႕ နံေဘးမွာ အရိပ္ကေလးဆိုရင္ တံခြန္လည္းျမင္မွာပါ မဒီ့ရဲ႕ စိတ္ရင္းကို ဒါနဲ႔ ဘာလို႔ မလာရတာလဲ တံခြန္ရယ္........ ရက္ကေန တစ္လကူးသြားၿပီ မဒီ့ဘ၀ပံုမွန္လည္ပတ္ဆဲပါပဲ့ တံခြန္ ေလာကႀကီးကို အၿပီးအပိုင္စြန္႔မခြာသြားတာပဲ့ မဒီေျဖသာပါတယ္ေလ
✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖
တံခြန္႔အေနနဲ႔ လည္းဒီလိုေလးေနရတာ ေပ်ာ္ပါတယ္ မဒီ့ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေငးေနလို႔ရတယ္ေလ
ခုသူ႔အေျခအေနက ဘာလဲဆိုေတာ့ တေစၦဆိုလည္းမဟုတ္ သူကတကယ္ေသသြားတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ေနရာဆိုတာ သူ႔အတြက္က်ဥ္းေျမာင္းလြန္းသည္ ...ၿပီးေတာ့ ဒီဘ၀ေရာက္မွပဲ့မျမင္ႏိုင္တဲ့ ပရေလာကက မယံုႏိုင္စရာ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ မေသေသးတဲ့ တံခြန္ကိုသာေၾကာက္ေနၾကရင္ သူတို႔ အျမဲထိုင္ေနတဲ့ ခေရပင္ အုတ္ခံုက သရဲက္ို ျမင္ရင္ လဲေသသြားေလာက္သည္ လ်ွာႀကီးတြဲေလာင္း အေမြးဗရဗ်စ္နဲ႔ တံခြန္နဲ႔ေတာင္ ခင္ေနၿပီ က်န္တဲ့ေကာင္ေတြ ကတံခြန္႔ကို သေဘာမက်ခ်င္
႐ွိေနတာ သူတို႔ေနရာက်ဥ္းတယ္ေလ ..တံခြန္က အရင္ဘ၀က္ို အၿပီးပ္ိုင္စြန္႔လႊတ္ေသးတာ မဟုတ္ စိတ္၀ိညာဥ္က သာလႊင့္ေနတာ.........ဧည့္သည္တစ္ေယာက္လိုေပါ့ ဧည့္သည္အေနၾကာရင္ အိမ္႐ွင္မၾကည္ျဖဴဘူးေလ ေက်ာင္းထဲမွာ ႐ွိတဲ့ တခ်ိဳ႕ တေစၦ ေတြက သူ႔ကို မေက်နပ္ၾက...တကယ္ဆို တံခြန္ကလည္း ဘယ္ေနခ်င္မလဲ ဒီဘ၀ကို..........

.....ခက္တာက တံခြန္ ခႏၶာကိုယ္ထဲ ဘယ္လို၀င္ရမလဲ

ညဆိုရင္ေတာ့ အေမွာင္ထဲ အခန္းေထာင့္ေလးမွာ တစ္ေယာက္ထဲ......ေန႔ဆို မဒီေက်ာင္းလာေတာ့ မဒီ့ေဘးမွာ အရိပ္ေလး................
✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖
ဒီေန႔ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ``မဒီ´´ၿငိမ္သက္လဲေလ်ာင္းေနတဲ့ တံခြန္႔ကို မျမင္ခ်င္တာမို႔ ေဆးရံုမသြားေတာ့ ေက်ာင္းကိုပဲ့လာခဲ့လိုက္သည္။ ``မဒီ´´ယံုတယ္တံခြန္ ေက်ာင္းမွာ ႐ွိေနမယ္ဆိုတာမဒီေျပာတာေတြ တံခြန္ၾကားရင္ ျပန္လာခဲ့ေစခ်င္တယ္ ၿပီးေတာ့ မဒီ့ လက္ထဲမွာ တံခြန္႔ရဲ႕ ဒိုင္ယာယီေလး........မဒီတို႔ စာသင္ခန္းထဲ မဒီ၀င္ခဲ့လိုက္သည္။
.``တံခြန္ နင္ၾကားလား ဟင္ ငါ့ကို အခြင့္ေရးေပးပါ ငါ့ဆီျပန္လာပါ ငါအမ်ားႀကီးမေျပာခ်င္ဘူး အေလးနက္ဆံုး စကားတစ္ခြန္းေျပာမယ္ နင့္ကို ခ်စ္တယ္´´
ဘုရားေရ ခံုေပၚတင္ထားတဲ့ မဒီ့လက္ေလး ေႏြးသြားသလိုပဲ့......တံခြန္နင္႐ွိတယ္ေနာ ္ ငါ့နံေဘးမွာ..
မဒီ ေက်နပ္ပါတယ္ဘာေတြ ခက္ခဲေနပါေစ နင္ျပန္လာပါတံခြန္ မဒီေစာင့္ေနမယ္ေနာ္.................
မဒီေက်ာင္းက ျပန္လာေတာ့ ဘုရားသြား အလႉေငြထည့္ တံခြန္႔အတြက္ဆုေတာင္းၿပီးျပန္လာေတာ့ အေရးတႀကီးပံုစံနဲ႔ မဒီ့ဆီေလ်ွာက္လာၾကသည္ ႀကီးႀကီးနဲ႔ေဒၚေလး ဘာကိစၥပါလိ့မ္.............

``ေမ်ွာ္လိုက္ရတာ မဒီရယ္ ႀကီးႀကီးတို႔ ဆရာတစ္ေယာက္ေတြ႕ထားတယ္ သူကသားအေၾကာင္းေျပာျပလိမ့္မယ္ အရမ္းနာမည္ႀကီးတာ သူနဲ႔ေတြ႕ခ်င္ရင္ ႀကိဳတင္ရက္ခ်ိန္းရတယ္ အခ်ိန္မ႐ွိဘူး ကားေပၚတက္ မဒီ´´
``ေဒၚေလးက အိမ္ေစာင့္က်န္ခဲ့ေနာ္ ဦးေလးေမာင္းေတာ့´´
--------------
ႀကီးႀကီးေျပာတဲ့ ဆရာႀကီးဆီေရာက္ေတာ့ ေယာဂီ၀တ္စံုနဲ႔ ေခါင္းေပါင္းနဲ႔ မ်က္လံုးက အေရာင္ထြက္ေနသလို သမာဓိအားေကာင္းလို႔ထင္သည္။ ဥပဓိ႐ုပ္ကလည္းခန္႔ခန္႔ ညားညားပါပဲ့ ညိဳေသာအသားအေရက စိုစိမ့္ေနေလသည္။
``ထိုင္ပါ´´
``ခင္ဗ်ားေျပာပံုအရဆို ခင္ဗ်ားသားက ေသဆံုးသြားတာ မဟုတ္ဘူး ၀ိညာဥ္ က လႊင့္ေနတာ ခႏၶာကိုယ္ထဲ ျပန္၀င္ဖုိ႔ ဆိုတာလည္း ခက္ေနလိမ့္မယ္ ´´
``အားကိုးပါတယ္ ဆရာႀကီးရယ္ ကြၽန္မသားေလး ျပန္လာဖို႔ ဆို ဘာပဲ့ လုပ္ရလုပ္ရပါ´´
``အိမ္း က်ဳပ္ေျပာခ်င္တာက သူ႔၀ိညာဥ္ ခႏၶာကိုယ္ထဲ ျပန္ေရာက္ဖို႔ ၀ိညာဥ္ေခၚဖို႔ လူစားလိုအပ္တယ္ ၿပီးေတာ့ ဒီလူက သတၱိ ႐ွိဖို႔လုိတယ္ ဒီလိုနည္းလမ္းက အရမ္းအႏၱရာယ္မ်ားတယ္....မေအာင္ျမင္ရင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အႏၱရာယ္႐ွိတယ္........´´
``ကြၽန္မ လုပ္ပါရေစ ဆရာႀကီး´´
``မဒီ´´တစ္ခ်ိန္လံုးၿငိမ္သက္နားေထာင္ေနရာမွ မဆိုင္းမတြ ၀င္ေျပာလိုက္ေတာ့ ဆရာႀကီးေရာ ႀကီးႀကီးပါ အံျသသလိုၾကည့္ၾကသည္။
``ေသခ်ာလို႔လားကေလးမ အားလံုးက ကေလးမအေပၚမူတည္တာေနာ္ တစ္ခ်က္မွားရင္ ကေလးမလည္း ျပန္လာဖို႔ မလြယ္ေတာ့ဘူး´´
``ေသခ်ာတယ္ဆရာႀကီး ကြၽန္မသူ႔ကို လိုအပ္တယ္´´
``ကယ္ပါသမီးရယ္ ႀကီးႀကီးသားကို´´
မဒီႀကီးႀကီးလက္ကိုဆုပ္ကိုင္၍အသံတိတ္ ကတိျပဳလိုက္မိသည္။
``ကာယကံ႐ွင္ကသေဘာတူလက္ခံတယ္ဆိုရင္ က်ဳပ္အျမန္ဆံုးစီစဥ္လိုက္မယ္  ၾကာရင္မေကာင္းေတာ့ဘူး´´
``ဒီေန႔ စေနေန႔ ဆိုေတာ့ ေနာက္ေန႔ည ၉နာရီ ၀ိညာဥ္ေခၚပြဲပဲ့´´
✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖
တနဂၤေႏြ ေန႔ည ၉နာရီ
---------------------
၀ိညာဥ္ေခၚပြဲ
ဘုရားခန္းတစ္ခုလံုး ဖေယာင္းတိုင္မီးျဖင္ ့လင္းထိန္ေနေလသည္ ။ မဒီက ဘုရားေ႐ွ့မ်က္ႏွာ မူ၍ ဖေယာင္းတိုင္ပတ္ပတ္ လည္ ထြန္းထားတဲ့ စည္း၀ိုင္းထဲမွာ ဆရာႀကီးက ဘုရားကို ဦးခ်ရင္း ဘာေတြ ရြတ္ဆိုေနသည္မသိ...ၿပီးေနာက္ မဒီဘက္လွည့္၍
``ဘုရားရွိခိုး လိုက္သမီး´´
မဒီဘုရား႐ွိခိုးၿပီးေတာ့ ဆရာႀကီးမွ
``ကဲ ဒီသမီးကလႊဲရင္ အားလံုးစည္းျပင္မွာေနပါ ကဲစေတာ့မယ္´´
မဒီ့ဦးေလးနဲ႔ေဒၚေလးက မ်က္စိမ်က္ႏွာ ပ်က္ေနၾကသည္ ဒါက အသက္နဲ႔ ေလာင္းေၾကးထပ္တဲ့ပြဲကံမေကာင္းရင္ မဒီလည္းျပန္မလာႏိုင္ေတာ့........တံခြန္႔ေမေမနဲ႔ေဖေဖ ကေတာ့စိတ္လႈပ္႐ွားေနတာ အထင္းသား............
ဆရာႀကီးက လက္အုပ္ခ်ီထားေသာ မဒီ့ လက္ေပၚ အုပ္၍ အပ္ခ်ည္ႀကိဳးနဲ႔ ခ်ည္ကာ အပ္ခ်ည္တစ္စကို သူ႔လက္နဲ႔ ကိုင္ထားလိုက္သည္။``ကဲသမီး မ်က္လံုးမွိတ္လိုက္ေတာ့ သမီးရဲ႕၀ိညာဥ္က ခႏၶာကိုယ္မွ ခြာေနၿပီ ´´ဟုတ္သည္ မဒီျခံျပင္ေရာက္လာသလိုပဲ့ ဆရာႀကီးရဲ႕ အသံကိုေတာ့ အတိုင္းသဲးကားေနရသည္။``သမီးဘာေတြပဲ့ေတြ႔ေတြ႔ ဂ႐ုမစိုနဲ႔ သူတို႔ သမီးကို ဘာမွ လုပ္လို႔မရဘူး တံခြန္႔ကိုပဲ့ေတြ႔ေအာင္႐ွာ´´
မဒီအာရံုတို႔ကို စုစည္းလိုက္သည္ တံခြန္ နင္ဘယ္မွာလဲ
ပတ္၀န္းက်င္သတိထားလိုက္ေတာ့ မီိတို႔ ေက်ာင္း၀င္းပဲ့
ဟိုမွာ တံခြန္တို႔ထိုင္ေနၾကအုတ္ခံု
``၀ုန္း´´ဆို မဒီလန္႔သြားမိသည္ ဘာႀကီးလဲ လ်ွာႀကီးတြဲေလာင္းနဲ႔ အေမြးထူထူႀကီး....
မဒီနဲနဲ လႈပ္႐ွားလိုက္တာနဲ႔ အပ္ခ်ည္ႀကိဳးက တဖ်တ္ဖ်တ္ ခါလာသည္ ဆရာႀကီးရဲ႕ အသံကိုလည္းၾကားရသည္။
``မေၾကာက္နဲ႔ သမီး သူသီိးကို အႏၱရာယ္မေပးဘူး´´
မဒီ စိတ္တင္းပစ္လိုက္မိသည္။
ေက်ာင္းထဲ၀င္လာေတာ့ လားလား  မဒီတို႔ေက်ာင္းတက္ေနတာ မျမင္ရေပမယ့္ တေစၦ  ေတြ သရဲေတြ အမ်ားႀကီးပါလား  ႐ုတ္တရက္ မဒီ မ်က္ႏွာကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ယွက္၍ပိတ္ကာထုိင္ခ်မိသည္။.ဆရာႀကီးမွ
``ဆက္သြားပါ သမီး အားမေလ်ာွ့နဲ႔နီးေနၿပီ ဒီေကာင္ေတြ သမီးကို ဘာမွ လုပ္လို႔မရဘူး ဆက္သြားပါ သမီး´´
မဒီအားတင္းၿပီး ထရပ္လိုက္မိသည္။
``တံခြန္ေရ အျမန္လာပါ မဒီေၾကာက္တယ္ ဟုတ္ၿပီ တံခြန္ကမဒီတို႔စာသင္ခန္းမွာပဲ့´´
စာသင္ခန္းထဲ မဒီေရာက္ေတာ့ အခန္းေထာင့္မွာေခြေခြ ေလးကတံခြန္ ``တံခြန္ တံခြန္ေရ ထထအိမ္
ျပန္မယ္´´
``မဒီ´´
``နင္ နင္ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ ငါ့ကိုေတ္ြ႕ေနရတာလဲ´´
``နင္နဲ႔တူတူပဲ့ေလ ´´
ထိုစဥ္ ဆရာႀကီးမွ သတိေပးသံၾကားရသည္။
``သမီးေတြ႕ရင္ေခၚၿပီးထြက္ေတာ့ အေႏွာင့္အယွက္ေပၚလာေတာ့မယ္´´
``သြားရေအာင္ပါတံခြန္ငါနင့္ကိုလာေခၚတာ ေနာက္က်မွ ႐ွင္းျပမယ္ ´´မဒီလက္ကမ္းေပးေတာ့ တံခြန္၀မ္းသာအားရလက္ျပ္န္ဆြဲေလသည္ မဒီ တံခြန္႔ကို ေခၚလာႏိုင္ၿပီပဲ့ ´´
မဒီတံခြန္႔ကို လာရာလမ္းအတိုင္းေခၚလာခဲ့သည္
အစေတာ့အေႏွာင့္ယွက္မေတြ႔ေပမယ့္ လမ္းတစ္၀က္ေရာက္ ေခါင္းႀကီးကိုယ္ေသးပုပု ကြကြ ေတြ မဒီတို႔သြားရာလမ္းမွာ ပိတ္ထားေလသည္။ တံခြန္က မဒီ့လက္တင္္းတင္းဆုပ္၍ မေၾကာက္နဲ႔ မဒီ ကိုယ္ေတြ႕ေနက်ဒီေကာင္ေတြ ႐ုတ္တရက္``၀ုန္း´´လံုးေထြးသတ္ပုတ္ကုန္ၾကၿပီ မေၾကာက္နဲ႔ မဒီကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း ခေရပင္အုပ္ခံုကေကာင္ ကိုယ့္ကိုကူညီတာ ေျပးစို႔...........
မဒီတု့ိေဆးရံုထဲ ေရာက္လာၾကသည္ ၀ိညာဥ္ကေမ်ွာေနတာ စိတ္ကူးလိုက္ရင္ေရာက္ၿပိီ.................
ပိုက္ေတြ ေအာက္စီဂ်င္ေတြနဲ႔႐ႈပ္ေနတဲ့ တံခြန္႔ ခႏၶာကိုယ္နား ေရာက္ေတာ့ မဒီက ``၀င္ေတာ့ တံခြန္နင့္ကိုယ္ထဲ´´
မဒီ ``နင္အိမ္ေသခ်ာျပန္ ငါသတိရလာရင္နင့္ကိုပထမဆံုးျမင္ခ်င္တယ္မဒီ´´
ေျပာေျပာဆိုဆို တံခြန္မဒီ နဖူးေလးလာနမ္းေတာ့ မဒီ႐ွ်က္ျပံုးေလးျပံုးမိသည္။
----------------------------
ဒီဘက္မွာ လည္း ဆရာႀကိိးဆီမွ``ေအာင္ၿပီ´´
ေျပာေျပာဆိုဆို ဆရာႀကိိးက ပါးစပ္မွတတြတ္တြတ္ရြတ္ဆိုရင္း အပ္ခ်ည္ေတြ ျဖဳတ္သိမ္းလိုက္ေတာ့မဒီ မ်က္စိေလးဖြင့္ၿပီး သတိျပန္၀င္လာသည္။
မနက္၃နာရီ
ဦးေလးကိုဆရာႀကီးအားလိုက္ပို႔ေစ၍ မဒီတို႔အားလံုး ေဆးရံုသြားၾကသည္။
မဒီတို႔ေရာက္ေတာ့ တံခြန္႔ကိုယ္မွ ပိုက္ေတြ ေအာက္စီဂ်င္ေတြ ျဖဳတ္သိမ္းေနၾကသည္။
တံခြန္သတိရလာၿပီေပါ့......
ဒါေပမယ့္ ဆရာ၀န္ရဲ႕ေလးေလးပင္ပင္ ေခါင္းခါမႈက
``သား သားေလ အဟင့္:::ဟီ:::::ျဖစ္ရေလသားရယ္´´
မဒီမငိုဘူး သူမဒီနဲ႔တူတူ ျပန္လာခဲ့တာ ေသခ်ာတယ္ သူေျပာခဲ့တယ္ေလ သတိရလာရင္ မဒီကို ပထမဆံုးျမင္ခ်င္တယ္ဆို.........ေျပာခဲ့တယ္ေလ...
မဒီေျဖးေျဖးေလးထိုင္ခ်၍ တံခြန္႔လက္တစ္ဖက္ကိုကိုင္ၿပီး နဖူးကို ငံု႔နမ္းလိုက္မိသည္။
မ်က္ရည္တစ္စက္ကတံခြန္႔ပါးေပၚသို႔.....
႐ုတ္တရက္ မဒီကိုင္ထားတဲ့လက္တစ္ဖက္က လႈပ္႐ွားလာသလိုဟုတ္ပါတယ္
``တံခြန္´´
တံခြန္မွ
``ကိုယ္ကတိတည္တယ္ေနာ္မဒီ´´
ႀကီးႀကိိး တံခြန္သတိရလာၿပိိ´´
မဒီေအာ္ေတာ့အားလံုးတံခြန္႔နား၀ိုင္းအံုလာၾကသည္။
ဆရာ၀န္မွျပန္လည္စမ္းသပ္၍ ``အံ့ဖြယ္ပါပဲ့ အသက္႐ႈရပ္ၿပိိးမွျပန္သတိလည္လာတာတစ္ပတ္ေလာက္စမ္းသပ္ခံၿပီး ေဆးရံု ဆင္းၿပီးပံုမွန္ေနလု့ိရၿပီ´´
မ်က္ရည္တစ္စက္ ကႏွလံုးကိုျပန္ခုန္ေစတဲ့ေလ
မဒီလက္္ကို ကိုင္ထားဆဲမို႔ မဒီ႐ုန္းေတာ ့ႀကိိးႀကီးက
``ခုေတာ့လက္ကေလး ခဏလႊတ္ထားပါသားရယ္ တစ္သက္လံးုပို္င္ရေအာင္မာမီ စီမံပါ့မယ္ ခုေတာ့့သားကိုေမေမၾကည့္ ပါရေစဦး´´
ႀကီးႀကီး ေျပာစကားေၾကာင့္ အားလံုးသေဘာတက်၀ိုင္း
ရ``ယ္ေတာ့မဒီတစ္ေယာက္သာ ႐ွက္ျပံုးနဲ႔
ကဲဘယ္လိုမွ မဆံုႏိုင္ေတာတဲ့ မဒီတို႔ႏွစ္ေယာက္က
ခုေတာ့ ပန္းခင္းၿပီေလ။
✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖
ျဖစ္ရပ္မွန္တခ်ို႔ကိုအေျခခံပါတယ္
ေကာင္ေလးကတစ္ကယ္ေသသြားတာဝိညာဉ္ေခၚတဲ့အပိုင္းေလးေရးခ်င္လို့ဇာတ္လမ္းတစ္မ်ိုးတစ္မည္ျဖစ္သြားတာ နားလည္ေပးေစလိုပါသည္။
The end
ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
8:30pm
Credit #mon mon khaing