#ဥစၥာေစာင့္၁
**ဥစၥာေစာင့္မေလးရဲ႕ အတၱ**
-----------------------
**အစ္ကို...အစ္ကိုေရ...အစ္ကို...ထပါဦး...**
ေခၚသံၾကားရာ စိုးေဝၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိမ္ေ႐ွ႕ျခံေပါက္ဝမွာ မီးခိုလိုလို ျမဴခိုးလိုလို အျဖဴေငြ႔မ်ား အုပ္ဆိုင္းေနသည္ကို ေတြ႔ရေလသည္။ေခၚသံက ထိုအေငြ႔မ်ားထဲမွ ထြက္ေပၚလာျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း စိုးေဝသိသည္။
စိုးေဝ ၾကည့္ေနစဥ္မွာပဲ အျဖဴေငြ႔မ်ားထဲမွာ အေပၚေအာက္ အနီေရာင္ ဝမ္းဆက္ ျမန္မာဆန္ဆန္ဝတ္စံုကို ဝတ္ဆင္ထားကာ တင္ပါးဖံုးေသာ ဆံပင္ကို ဖားလ်ားခ်ထားေသာ လွပေခ်ာေမာသည့္ မိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ဦးထြက္လာသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။
ေခ်ာေမာလွပေသာ မိန္းမပ်ိဳေလးကို ေတြ႔လိုက္ရေသာ္လည္း စိုးေဝမွာ ေငးမၾကည့္ႏိုင္ပဲ သရဲတေစၧေတြ႔သလို ထိတ္လန္႔ တုန္လႈပ္သြားရသည္။
**နင္...နင္...လာျပန္ၿပီလား...ဘာလာလုပ္တာလဲ...**
စိုးေဝ၏ မ်က္လံုးျပဴး မ်က္ဆံျပဴး ျဖစ္ေနသည့္ပံုစံကို မိန္းမပ်ိဳေလးက ၾကည့္၍ ျပံဳးလိုက္ၿပီး
**မလန္႔ပါနဲ႔ အစ္ကိုရယ္...ညီမက အစ္ကို႔ကို လာ သတိေပးတာပါ...အစ္ကိုလူ႔ဘဝမသြားခင္က အသက္ ၃၅ႏွစ္ျပည့္ရင္ ျပန္လာမယ္လို႔ ေျပာထားတာ ဒီႏွစ္ထဲျပည့္ၿပီဆိုတာ လာသတိေပးတာ...ေနာက္ၿပီး အစ္ကို အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ လုပ္ေနတဲ့ ကိစၥ ရပ္တန္းကရပ္ပါ...အစ္ကို႔ကို ညီမ ဘယ္သူနဲ႔မွ ယူခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူး...ေ႐ွ႕ဆက္တိုးမယ္ဆိုရင္ အစ္ကို႔ခ်စ္သူဆိုတဲ့ ခ်ိဳခ်ိဳဆိုတဲ့ မိန္းမကို တခုခုလုပ္ရလိမ့္မယ္...သူ႔ကို အေသခံမလား..အစ္ကို ညီမနဲ႔ ျပန္လိုက္မလား...ႀကိဳက္ရာ ေရြးပါ...**
မိန္းမပ်ိဳ၏ မ်က္ႏွာေလးႏွင့္ မလိုက္ ေျပာလာေသာ ျကမ္းတမ္းေသာ စကားမ်ားကို ၾကားလိုက္ရသည့္ စိုးေဝမွာ မခံခ်င္စိတ္မ်ား အံုႂကြလာခဲ့ရသည္...။
**နင့္ကို ငါမသိပဲနဲ႔...နင္ဘာလို႔လိုက္ ဒုကၡေပးေနတာလဲ.. ငါ့ရည္းစားမွန္သမ်ွ နင္လိုက္ေႏွာက္ယွက္လို႔ ကြဲခဲ့ရတာ မနည္းေတာ့ဘူး...ဒီတခါေတာ့ မရေတာ့ဘူး...ငါ့ရည္းစား ခ်ိဳခ်ိဳကို ငါရေအာင္ယူမယ္...နင္လိုက္ေႏွာက္ယွက္လဲ ငါ ဂ႐ုမစိုက္ဘူး....ရေအာင္ယူမယ္... **
စိုးေဝ၏ တုန္႔ျပန္စကားမ်ားေၾကာင့္ မိန္းမပ်ိဳေလးမွာ အေတာ္ ေဒါသထြက္သြားဟန္တူသည္။မ်က္ႏွာ တျပင္လံုး နီရဲလာၿပီး မ်က္လံုးမွာလည္း စိမ္းလဲ့လဲ့အေရာင္မ်ား ထြက္လာသည္။
**အစ္ကိုက ညီမကို ဘဝျခားသြားလို႔ မမွတ္မိေပမယ့္ ညီမက သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ အစ္ကို႔ကို လာေစာင့္ေ႐ွာက္ေပးေနရတာ...အစ္ကို႔ကို ခ်စ္လြန္းေပမယ့္ လူ့ဘဝမွာ တျခားမိန္းမကို ယူဖို႔ေတာ့ ညီမ ခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူး...ယူခဲ့ရင္လဲ အဲ့ဒီမိန္းမ ေသရင္ေသ မေသရင္ အစ္ကို အသက္ ၃၅ျပည့္တာနဲ႔ သူမုဆိုးမျဖစ္ၿပီ ဟား...ဟား...ဟား...ေျပာလို႔တါးလို့မွ မရရင္ အစ္ကို႔ကို ညီမ အခုပဲ ေခၚသြားမယ္...လာ...လိုက္ခဲ့..**
ေျပာေျပာဆိုဆို အနားေလ်ွာက္လာၿပီး စိုးေဝလက္ကို ဖမ္းဆြဲေလသည္။စိုးေဝ အတင္းေဆာင့္႐ုန္းလိုက္ ေသာ္လည္း မိန္းမပ်ိဳ၏ လက္က ျပဳတူကဲ့သို႔ ခိုင္မာလွသျဖင့္ လံုးဝ႐ုန္းမရ...။စိုးေဝ တစ္ေယာက္ ရုန္းရင္း ကန္ရင္း တျဖည္းျဖည္း မိန္းကေလး ဆြဲေခၚရာ ျမဴခိုးမ်ားထဲသို႔.....
**သြားးးးးးးး...သြားးးးးးးး နင္နဲ႔ ငါ ဘာမွမဆိုင္ဘူး...လႊတ္...လႊတ္...နင့္ေနာက္ မလိုက္ဘူး...**
**ဟဲ့သား...သား...ဘာျဖစ္တာလဲ...**
ညနက္သန္းေခါင္ ဝူးဝူးဝါးဝါးထေအာ္လိုက္ေသာ စိုးေဝ အသံေၾကာင့္ ဦးေက်ာ္သိန္းႏွင့္ ေဒၚေသးတို႔မွာ လန္႔ႏိုးသြားရသည္။ေဒၚေသးက အနီးမွ မီးခြက္ကို ကမန္းကတန္း မီးထြန္းကာ သားျဖစ္သူ အိပ္စက္ရာ အိမ္ေ႐ွ႕ကပ်ဥ္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိပ္ယာထက္မွာ ထိုင္လ်က္ပံုစံ ျပဴးတူးေၾကာင္ေတာင္ ျဖစ္ေနသည့္ စိုးေဝကို ေတြ႔ရေလသည္။
**သားငယ္...ဘာျဖစ္တာလဲ...အလန္႔တၾကား...**
မီးခြက္အလင္းေရာင္၊ ဖခင္ဦးေက်ာ္သိန္း၏ ေမးျမန္းသံတို႔ေၾကာင့္ စိုးေဝ သတိဝင္သြားဟန္ ဆတ္ကနဲ႔ ျဖစ္သြားၿပီး
**သား...သား...အိပ္.မက္.မက္.ေနတာ...**
အထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့ ျပန္ေျဖသည္။
**ဘာေတြ မက္ေနလို႔လဲ သား...အလန္႔တၾကားနဲ႔.**
**အိပ္မက္ထဲမွာ အရင္မက္ေနက် အတိုင္းပဲ အနီေရာင္ဝတ္စံုနဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး...သားကို အိမ္ေထာင္မျပုရဘူးတဲ့...
အိမ္ေထါင္ျပုရင္ အခုပဲ လိုက္ခဲ့ရမယ္ဆိုၿပီး... အတင္းဆြဲေခၚေနလို႔... **
စိုးေဝ၏ စကားေၾကာင့္ ဦးေက်ာ္သိန္းႏွင့္ ေဒၚေသး တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ ၾကည့္လိုက္မိသည္။
** တအားအစြဲအလန္းႀကီးလို႔ ခဏ ခဏ အိပ္မက္ မက္တာနဲ႔ တူပါတယ သားရယ္္ ...စိတ္ထဲ အစြဲအလန္း တအား မထားပါနဲ႔...**
ေဒၚေသးက သားျဖစ္သူကို ဂ႐ုနာသက္ဟန္ႏွင့္ ေျပာရင္း ေယာက်္ားျဖစ္သူ ဦးေက်ာ္သိန္းကို တခုခုေျပာအံုးဟူေသာ အဓိပၸယ္ႏွင္ မ်က္စာပစ္ျပလိုက္သည္။
**ဟုတ္တယ္သား...သိပ္ၿပီး စိတ္ထဲ အစြဲမထားနဲ႔...ဥပါဒ္ဒါန္ေၾကာင့္ ဥပဒ္ေရာက္တတ္တယ္ကြ...ဘုရားေသေသခ်ာခ်ာ ႐ွစ္ခိုးၿပီး ျပန္အိပ္လိုက္သား....**
ဦးေက်ာ္သိန္းစကားကို စိုးေဝက ေခါင္းခါလိုက္ၿပီး
**မအိပ္ေတာ့ပါဘူး..အေဖရာ...တလင္းထဲက စပါးပံု သြားၾကည့္လိုက္လိုက္ဦးမယ္...အိပ္လို့လဲ အိပ္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး..**
ေျပာေျပာဆိုဆို ေရအိုးစဥ္မွ ေသာက္ေရတခြက္ခပ္ေသာက္လိုက္ၿပီး ဓာတ္မီးယူကာ ထြက္သြားေသာ စိုးေဝ၏ ေက်ာျပင္ကိုၾကည့္၍ ဦးေက်ာ္သိန္းႏွင့္ ေဒၚေသးမွာ သက္ျပင္းကိုယ္စီ ခ်မိလိုက္ၾကသည္။
**ဖိုးေက်ာ္သိန္း...ေတာ့္သားေတာ့ မျဖစ္ေတာ့ဘူး...တခုခုလုပ္မွ ရေတာ့မယ္...ေနာက္ဝါကြၽတ္ရင္ပဲ ျမက်င္သမီး ခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ ယူရေတာ့မယ္...ဒီလိုျဖစ္ေနပံုနဲ႔ ဘယ္လို လုပ္ၾကမလဲေတာ္...**
**ေအးကြာ...ငါလည္း နဲနဲေတာ့ စိတ္ပူတယ္... မင္းမွတ္မိလား...အမယ္ႀကီး...အငယ္ေကာင္ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္တုန္းက မင္းေရာ ငါေရာ အတူတူမက္တဲ့ အိပ္မက္ေလ...႐ွမ္းဝတ္စံုဝတ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ အနီေရာင္ဝမ္းဆက္ဝတ္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္လာၿပီး...ေကာင္ေလးက ငါတို႔နဲ႔ ေနဖို႔ ခြင့္ေတာင္းတာေလ...အခု အငယ္ေကာင္အိပ္မက္တာနဲ႔ တိုက္ဆိုင္ေနတယ္...သူ႔အသက္ျပည့္လို႔ လာျပန္ေခၚတယ္ဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္မလားပဲ...**
* *ဖိုးေက်ာ္သိန္း ကလဲေတာ္...ေတာ္ေျပာတာနဲ႔ က်မသားအတြက္ ပို စိတ္ပူလာၿပီ... ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ...**
**မပူပါနဲ႔ အမယ္ႀကီးရာ...ဒို႔ ဝိဇၨာဆရာႀကီး ေဟာထားသလို လုပ္ၾကတာေပါ့...မနက္ျဖန္ကစၿပီး အငယ္ေကာင္ကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာပဲ ပို႔ထားလိုက္ သၾကၤန္ေရာက္လို႔ ရြာစုေပါင္း႐ွင္ျပုပြဲက်ရင္ ပၪၨင္းေပးတက္ၾကတာေပါ့...ဆရာႀကီးေျပာတာက သာ့သနာ့ေဘာင္ထဲမွာ ရိွရင္ တျခား အဆင့္နိမ့္ပရေလာကသားေတြ အသက္ကို အႏၲရာယ္ျပဳမရဘူးတဲ့...ဒို႔သား အသက္ ၃၅ႏွစ္ေက်ာ္သြားလို႔ သူတို႔ အသက္ယူမရရင္ သိုက္ဆက္ျပတ္ၿပီ....အဲ့ဒီအခါက် ဝါကြၽတ္တာနဲ႔ လူဝတ္လဲပီး ျမက်င္သမီးနဲ႔ ေပးစားၾကတာေပါ့ ကြာ... **
**ျမန္ျမန္စီစဥ္ ဖိုးေက်ာ္သိန္းေရ...က်မေတာ့ က်မသားကို အေသမခံႏိုင္ဘူး...ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔ ကယ္ရမွာပဲ...**
**ေအးပါကြာ...ေအးပါ...စိုးေဝကလည္း ငါ့သားပါကြ... ငါလည္းစိုးရိမ္တာေပါ့...မနက္က်ေတာ့ ဆရာျကီးနဲ့ တိုင္ပင္ၿပီး စီစဥ္လိုက္မယ္...အခုေတာ့ အိပ္လိုက္ဦး...**
မီးခြက္ေလးအား ၿငိမ္းလိုက္၍ ႏွစ္ေယာက္လံုး အိပ္ယာထဲဝင္လိုက္ျကသည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ေယာက္မွ မအိပ္ႏိုင္ၾကပဲ စိတ္ထဲတြင္ တရားကိုယ္စီ မွတ္၍ သားအတြက္ ပူပန္မႈကို ေလ်ာ့ခ်ေနၾကရေလသည္။
ဦးေက်ာ္သိန္းႏွင့္ ေဒၚေသး ပူပန္မယ္ဆိုလည္း ပူပန္ၾကရမည္ေလ...။စိုးေဝက သူတို႔လင္မယားႏွင့္ အတူေန သားအငယ္ဆံုး မဟုတ္လား...။လင္မယား ႏွစ္ေယာက္လံုးမွာ အသက္ ၇၀ေက်ာ္ေနၿပီျဖစ္ကာ သားသမီး ၁၁ေယာက္ရိွၿပီး က်န္ အႀကီး ၁၀ေယာက္မွာ အိမ္ေထာင္ အသီးသီးက် ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ယာႏွင့္ ခြဲေနၾကသည္။အငယ္ဆံုး စိုးေဝသာ အသက္ ၃၅ႏွစ္ထဲ ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း အိမ္ေထာင္မျပုေသးပဲ မိဘမ်ားႏွင့္ အတူေနထိုင္ လုပ္ကိုင္စားေနျခင္းျဖစ္သည္။
စိုးေဝ ယခုအခ်ိန္ထိ အိမ္ေထာင္မျပဳရေသးျခင္းမွာ မိန္းမ မယူခ်င္၍မဟုတ္...။မိန္းမယူမည္ ၾကံတိုင္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ပ်က္သြား၍ အိမ္ေထာင္မျပဳရျခင္း ျဖစ္သည္။ပ်က္သြားျခင္းကလည္း ထူးဆန္းသည္။အသက္ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္က ပထမဆံုးရည္းစား နီလာ...။ရည္းစား သက္တမ္း တစ္လပင္ မၾကာ စိုးေဝကို ျဖတ္သြားသည္။ အေၾကာင္းရင္းကိုေမးေတာ့ စိုးေဝနွင့္ ရည္းစားျဖစ္ကတည္းက ညဘက္ ညဘက္ လံုးဝ အိပ္မရ...။အိပ္ေပ်ာ္တာႏွင့္ အိပ္မက္ထဲတြင္ အနီေရာင္ ဝတ္စံုဝတ္ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ ေရာက္ေရာက္လာၿပီး လက္ညိဳးေငါက္ေငါက္ထိုးကာ စိုးေဝနဲ႔ မပတ္သတ္နဲ႔ ပတ္သတ္ရင္ အေသသတ္မည္ဟု လာ လာ ၿခိမ္းေျခာက္ ေနေၾကာင္း၊ အျမင့္ေပၚမွလဲ ခဏခဏ တြန္းခ်ခံရေၾကာင္း ၊ကံေကာင္း၍သာ ဘာမွ မျဖစ္ေသာ္လည္း တခုတခု ျဖစ္ၿပီးတိုင္း အနီေရာင္အရိပ္တခုကို ေတြ႔ရင္ေတြ႔ မေတြ႔လ်င္ ညက် သူလုပ္တာ ျဖစ္သည္ဟု ေျပာၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္သျဖင့္ ေၾကာက္ရြံ႔ေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာကာ စိုးေဝႏွင့္ လမ္းခြဲသြားခဲ့သည္။
ဒုတိယ ရည္းစားလည္း ထိုနည္း၎၊တတိယ ရည္းစား ျမေလး ဆိုလ်င္ နည္းနည္း႐ူးေၾကာင္ေၾကာင္ပါ ျဖစ္သြားေသးသည္။ စိုးေဝႏွင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအနီး ေရကန္ႀကီးတြင္ ခ်ိန္းေတြ႔ၿပီးအျပန္ အလြန္ႀကီးမားေသာ လူနီႀကီးႏွစ္ေယာက္လိုက္ဖမ္းသျဖင့္ အေၾကာက္လြန္ကာ သတိကင္းလြတ္၍ ပေယာဂဆရာမ်ားႏွင့္ အေတာ္ကုလိုက္ရသည္။
စိုးေဝႏွင့္ ရည္းစားျဖစ္မိသူမ်ား တမ်ိဳးမဟုတ္ တမ်ိဳး အေျခာက္လွန္႔ခံေနရသျဖင့္ စိုးေဝနား မည္သူမ်ွ မကပ္ရဲေတာ့...။ဤသို႔ျဖင့္ စိုးေဝမွာ လူပ်ိဳႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္မွန္း မသိျဖစ္လာခဲ့ၿပီး အသက္ပင္ ၃၀ေက်ာ္လာခဲ့သည္။
လြန္ခဲ့ေသာ ၂ႏွစ္ခန္႔ကမွ မိုးမခရြာသူ အပ်ိဳႀကီးခ်ိဳခ်ိဳကို မ်က္စိက်ၿပီး စိုးေဝ တဖန္ခ်စ္ေရးဆိုျပန္သည္။ တႏွစ္ေက်ာ္ၾကာၿပီး အေျဖရသည္ႏွင့္ လက္ထပ္ခြင့္ပါေတာင္းၿပီး မိဘမ်ားက လည္း သေဘာတူသျဖင့္ ဝါကြၽတ္လ်င္ လက္ထပ္ဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ၾကသည္။ ယခုေတာ့ ငယ္စဥ္ကတည္းက စိုးေဝ အိပ္မက္ထဲ ခဏ ခဏ ျမင္မက္ေနသည့္ အနီေရာင္မိန္းမပ်ိဳက အရင္ဘဝက စိုးေဝ၏ မိန္းမျဖစ္ေၾကာင္း၊ လူ႔သက္တမ္း ကုန္လို႔ ျပန္ေခၚမည္ဟု အိပ္မက္ေတြ ေပးေနသျဖင့္ တမိသားစုလံုးႏွင့္ ညီကို ေမာင္ႏွမမ်ားပါမက်န္ စိတ္ဆင္းရဲေနၾကရေလသည္။
--------------------------------------------------
**ေမေမ...ေဒၚေအးစီ ေမေမ့ဆီမွာ ေငြလာႀကိဳ ထုတ္သြားေသးလား....**
ခ်ိဳခ်ိဳ တစ္ေယာက္ အိမ္ေ႐ွ႕တြင္ ေငြစာရင္းတြက္ရင္း မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွ မိခင္ျဖစ္သူ ေဒၚျမက်င္ကို လွမ္းေမးလိုက္သည္။
**ဟင့္အင္း...မလာဘူး သမီး လာထုတ္လဲ...အလုပ္ကိစၥမွန္သမ်ွ သမီးနဲ႔ ႐ွင္းလို႔ ေျပာလိုက္မွာပဲ...အေမေတာ့ မထုတ္ေပးရဲဘူး တခုခု မွားသြားရင္ စာရင္း႐ႈပ္ကုန္မယ္...**
ခ်ိဳခ်ိဳ ဘာမွ ေျပာမေနေတာ့...။ေမေမနဲ႔ေတာ့ ခက္ရခ်ည္ရဲ႕..။ခ်ိဳခ်ိဳ မရိွေတာ့လ်င္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ မသိ..။ေဖေဖ ဆံုးပါးသြားၿပီးကတည္းက ေမေမရယ္ ၊ ခ်ိဳခ်ိဳရယ္ ၊ေမာင္ေလး ဟိန္းလတ္ရယ္ မိသားစု သံုးဦးက်န္ေနခဲ့ရာ ဘာမွ မလုပ္တတ္ မကိုင္တတ္ေသာ ေမေမ့ေၾကာင့္ မိသားစုအေရးငဲ့ကြက္ၿပီး ဆယ္တန္းေက်ာင္းသူ ဘဝမွ ထြက္ခဲ့ရသည္။ အားကိုစရာလူမရိွသျဖင့္ လက္ရိွလယ္အား သီးစားေလးခ်၊ ဘဲဥအေကာက္ဒိုင္ဖြင့္၊ တရားမဝင္ ႏွစ္လံုး၊သံုးလံုး ခ်ဲထီေကာ္မ႐ွင္စားေလးေရာင္း၊ အထည္မ်ားကို လစဥ္ေပးသေဘာမ်ိဳး ေရာင္းခ်ျခင္းျဖင့္ မိသားစုစီးပြားေရးကို ဦးေဆာင္ခဲ့ရတာ ယေန႔ထိ...။
ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ႏွင့္ စီးပြားေရးကို အာရံုထဲ ႏွစ္ထားသျဖင့္ ႏွလံုးသား ေရးေရာေတြ ဂ႐ုမစိုက္အားပဲ လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားခဲ့တာ အသက္ပင္ ၂၈ ေရာက္လာခဲ့သည္။တခ်ိဳ႕ကပင္ အပ်ိဳႀကီးဆိုေသာ ဂုဏ္ပုဒ္တပ္၍ ေခၚေနၾကေပၿပီ...။ဒါေပမယ့္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ႏွစ္ခန္႔က ကညင္ပင္ရြာသား ကိုစိုးေဝ၏ ေမတၱာကမ္းလွမ္းမႈကို ရၿပီး ခ်ိဳခ်ိဳ၏ ႏွလံုးသား အရည္ေပ်ာ္ခဲ့ရသည္။ခ်ိဳခ်ိဳ႕အေျဖကို ရဖို႔ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ေအာင့္အီး ေစာင့္ေနခဲ့ ကိုစိုးေဝ..။ခ်ိဳခ်ိဳက ေအာင္မွတ္ေပးၿပီး အေျဖေပးလို႔မွ မၾကာခင္ လက္ထပ္ခြင့္ပါေတာင္းလာေတာ့ ခ်ိဳခ်ိဳ မျငင္းဆန္ႏိုင္ျပန္...။ႏွစ္ဘက္မိဘ ကမ္းလွမ္း သေဘာတူမႈႏွင့္ အတူ ဝါကြၽတ္လ်င္ လက္ထပ္ၾကဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။
ခ်ိဳခ်ိဳ ေယာက်္ားရၿပီး ေယာင္ေနာက္ဆံထံုးပါခဲ့လ်င္ ဒီအေမနဲ႔ ဒီေမာင္ကို ဘယ္သူၾကည့္ၿပီး စီးပြားေရးကို ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့...။ေယာင္ေနာက္ ဆံထံုးမပါပဲ ဆံထံုးေနာက္ ေယာင္ပါေအာင္ေတာ့ ကိုစိုးေဝကို နဲနဲ ခြၽဲၾကည့္အံုးမွပါေလ...။ ခ်ိဳခ်ိဳ ကိုယ့္အေတြးႏွင့္ကိုယ္ေတြး၍ ျပံဳးလိုက္မိသည္။
**ဟယ္...မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ေခ်ာလိုက္တာ...ဘယ္သူမ်ားပါလိမ့္...**
ခ်ိခ်ိဳတို႔အိမ္ကို စူးစူးစိုက္စိုက္ၾကည့္၍ အိမ္ေ႐ွ႕မွ ျဖတ္သြားေသာ အနီေရာင္ဝမ္းဆက္ဝတ္ သက္တူရြယ္တူ ခန္႔ ေခ်ာေမာလွပေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔လိုက္ရ၍ ခ်ိဳခ်ိဳ ႏႈတ္မွထုတ္ၿပီး ခ်ီးက်ဴးမိကာ လိုက္လံေငးေမာေနမိသည္။
မိန္းကေလး၏ အၾကည့္မွာ ခ်ိဳခ်ိဳ႕ကို ဦးတည္၍ စူးစိုက္ၾကည့္ေနသလိုလို...။သူမ၏ ့မ်က္လံုးမ်ားကလည္း ထူးဆန္းေနသလိုလို ။အေဝးကၾကည့္ေနတာပင္ မ်က္လံုးမွာ အစိမ္းေရာင္ ျဖာထြက္ေနသေယာင္ေယာင္ႏွင့္ ေဒါသခက္ထန္ေသာ အၾကည့္မ်ိဳး...။ ႐ုပ္ကေလးႏွင့္မလိုက္ေသာ သူမ၏ အၾကည့္မ်ားက ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ...။ခ်ိဳခ်ိဳ ေက်ာထဲစိမ့္ကနဲ႔ ျဖစ္သြားေစသည္။
**ဟင္...ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ...**
******************************
အပိုင္း .(၂ )ဆက္ ရန္
တခါတည္း အၿပီးတင္ထားပါသည္။ ႐ွာဖတ္ပါ ။တပုဒ္တည္း ေပါင္းတင္လ်င္
စာအကုန္မပါပဲ စာဖ်က္ခ်လို႔ပါ။
ခ်စ္သား မာရ္နတ္(Y,A,P)
Credit "ရန္ေအာင္ၿဖိဳး
No comments:
Post a Comment