"ဖုတ္ဝင္စား"
************
ရြာ၏ေတာင္ဘက္အစြန္ဆုံးေခ်ာင္းကမ္းနံေဘးတြင္တည္ရွိေသာေဒၚဖြားရွင္၏အိမ္မွာရြာသူရြာသားမ်ားေနထိုင္ရာအိမ္မ်ားႏွင့္အတန္ငယ္အလွမ္းေဝးျပီးတစ္ဦးတည္းေနထိုင္သူထိုအဖြားအိုအဖို ့ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းဆိုသည္မွာလင္ေယာက်္ားဘက္မွေတာ္စပ္ေသာေဆြမ်ိဳးအနည္းရွိငယ္သာရွိေလသည္။ထိုေဆြမ်ိဳးအနည္းငယ္ခန္ ့မွာလည္းေဒၚဖြားရွင္အားသိပ္ဂရုစိုက္လွသည္ေတာ့မဟုတ္
တူမေတာ္စပ္သူမယဥ္ေမႏွင့္သူ ့ေယာက်္ားတိုးေမာင္တို ့သာမႀကာခဏဆိုသလိုလာေရာက္ႀကည့္ရႈေဖာ္ရေလသည္။
အမွန္ေတာ့ေဒၚဖြားရွင္မွာဤရြာသူစစ္စစ္ေတာ့မဟုတ္လွေပ
ထိုရြာႏွင့္အေတာ္အတန္ေဝးေသာတစ္ရြာသူတစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္၏။
အပ်ိဳႀကီးဘဝၿဖင့္ေနထိုင္ရင္းမိဘမ်ားဆုံးပါးသြားေသာအခါမုဆိုးဖိုဦးထြန္းေမာင္ႏွင့္ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားမွေပးစားေပးလိုက္သျဖင့္ေသ်ွာင္ေနာက္ဆံထုံးပါလိုက္ပါရင္းဤရြာကေလးမွာအေျခခ်ေနထိုင္ခဲ႕သည္မွာလင္ေယာက်္ားဆုံးပါးျပီးမိမိဇရာအိုခ်ိန္ေရာက္ခဲ႕သည္အထိပင္...
အသက္အရြယ္အိုမင္းရင့္ေရာ္လာသည္ႏွင့္အမ်ွအသြားအလာအေနအထိုင္ခက္ခဲလာေသာေႀကာင့္မယဥ္ေမတို ့မွသူတို ့အိမ္တြင္လာေရာက္ေနထိုင္ရန္ေခၚေသာ္ျငားလင္ေယာက်္ားျဖစ္သူေခါင္းခ်သြားေသာမိမိ၏အိမ္မွလြဲ၍ႀကမ္းတစ္ေခ်ာင္းမ်ွပင္သူမ မေရြ႕ခ်င္
ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ကိုသည္အိမ္မွာပဲေခါင္းခ်ဖို ့ေခါင္းမာစြာဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားခဲ႕သည္။
--------------------------------------------
"ခက္တာပဲ အရီးရယ္
အိမ္မွာလာေနပါ အားနာစရာမလိုပါဘူး ဆိုျပီး ယဥ္ေမတို ့ကပဲေခၚရတာအားနာလာျပီ
အခုႀကည့္ ဖ်ားလို ့ကိုယ္ေတြျခစ္ျခစ္ေတာက္ပူလို ့ဆန္ျပဳတ္တစ္ခြက္ကိုတိုက္ဖို ့ျပဳစုမယ့္သူကမရွိ
ေဆးဝါးဆိုတာေဝလာေဝး
ယဥ္ေမတို ့လည္းအလုပ္ကတစ္ဖက္ဆိုေတာ့အရီးကိုအျမဲတကူးတကလာႀကည့္ဖို ့ကအဆင္မေျပႏိူင္ဘူးေလ
အိမ္မွာေနရင္ကေလးေတြလည္းရွိေတာ့ေတာက္တိုမယ္ရခိုင္းလို ့လည္းရတာေပါ့
ဟင္း
မေျပာေကာင္းမဆိုေကာင္းတစ္ခုခုသာျဖစ္လို ့ကေတာ့
ခက္ပါတယ္အရီးတစ္ေယာက္နဲ႕ေတာ့"
မယဥ္ေမမွဂရုဏာေဒါသျဖင့္ေဒၚဖြားရွင္၏ကိုယ္ေပၚမွအဝတ္အစားမ်ားကိုလဲရင္းတဘက္တစ္ထည္ျဖင့္ေရပတ္တိုက္ကာတျဗစ္ေတာက္ေတာက္ျမည္တြန္ေနေသာ္လည္းသူမမွာ-
"ငါ နင့္ဦးေလးေခါင္းခ်သြားတဲ႕ဒီအိမ္မွာပဲခႏၶာစြန္ ့ပါရေစေအ
ညည္းတို ့ကလည္းအျမဲအားတာမဟုတ္ေတာ့ငါ့အတြက္တာဝန္တစ္ခုလိုအလုပ္ပိုျဖစ္ေနမွာလည္းစိုးတယ္ေလယဥ္ေမရဲ႕
အခုလိုတကူးတကလာႀကည့္ေပးေဖာ္ရတာကိုပဲေက်းဇူးတင္လွပါျပီေအ"
"ကဲပါေလ ထားပါေတာ့ ဒါေပမယ့္ညေရးညတာလိုအပ္ရင္အကူအညီရေအာင္အနီးအနားကအိမ္သားေတြကိုလည္းက်မေျပာထားေပးပါ့မယ္ မနက္ျဖန္မွအိမ္ကအငယ္မကိုႀကက္သားျပဳတ္ေပးခိုင္းလိုက္မယ္
က်မကေတာ့
လယ္ေတာကျပန္ေရာက္မွပဲကိုတိုးေမာင္ကိုေခၚျပီးလာႀကည့္ရမွာ
စပါးေတြကလည္းရိတ္သိမ္းခါနီးျပီဆိုေတာ့အလုပ္ကလည္းရႈပ္မွရႈပ္အရီးေရ"
မယဥ္ေမမွာလိုအပ္သည့္ေဝယ်ာဝစၥမ်ားကိုလုပ္ေပးျပီးသည့္ေနာက္မလွမ္းမကမ္းမွအိမ္မ်ားကိုေဒၚဖြားရွင္ေနမေကာင္း၍ဖ်ားေနေႀကာင္းအသိေပးျပီးေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္သူမ်ားအားလည္းထိုအဖြားအိုအားပစ္မထားႀကရန္လိုက္လံႏိူးေဆာ္အသိေပးေလသည္။သို ့ေသာ္လည္းမနက္လုပ္ငန္းခြင္ဝင္ျပီးညမိုးခ်ဳပ္မွျပန္ေရာက္တတ္ႀကေသာရြာသူရြာသားမ်ားမွာအလုပ္ပင္ပန္းသည့္ဒဏ္တို ့ေႀကာင့္လူမမာသတင္းေမးရန္ခဏတစ္ျဖဳတ္သာေရာက္ရွိႏိူင္ျပီးညအိပ္ေစာင့္ေပးမည့္သူမွာမရွိသေလာက္ပင္နည္းပါးေခ်သည္မို ့ေဒၚဖြားရွင္မွာအသက္အရြယ္ႀကီးရင့္ျပီကတစ္ေႀကာင္းအစာအာဟာရခ်ိဳ႕တဲ႕မႈကတစ္ေႀကာင္းတို ့ေႀကာင့္အဖ်ားေရာဂါမွာမသက္မသာပဲတစ္ေန ့တစ္ျခားဆိုးရြားလာခဲ႕ေလေတာ့ေလသည္။
--------------------------------------------
မယဥ္ေမမွာလယ္ယာလုပ္ငန္းခြင္မွစပါးမ်ားရိတ္သိမ္းျပီးအိမ္ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ေရခ်ိဳးခ်ိန္ပင္မရလိုက္
ေဒၚဖြားရွင္ေနေကာင္း၍အားရွိျပီးနလန္ျပန္ထူလာေစရန္
သမီးအႀကီးမေႀကာ္ေလွာ္ေပးထားေသာႀကက္သားေႀကာ္ အမဲေႀကာ္မ်ားကိုယူငင္ကာကပ်ာကယာခပ္သုတ္သုတ္ထြက္လာလိုက္သည္။ရြာလယ္သို ့ေရာက္သည္ႏွင့္အဘဦးဖိုးေသာင္ႏွင့္ေတြ႕ေသာေႀကာင့္
"ဟဲ႕ ယဥ္ေမ နင့္အရီးေကာဘယ္လိုလဲ သက္သာရဲ႕လား အဘတို ့လည္းညအိပ္ေစာင့္ေပးဖို ့က်ေတာ့စိတ္သာရွိတာ လူကအေပါ့အေလးသြားဖို ့ေတာင္အႏိူင္ႏိူင္ရယ္
ဒါေႀကာင့္ညအိပ္ေစာင့္ဖို ့လူလိုအပ္ရင္ေတာ့နင့္ညီမ စိန္မႈံကိုသာေခၚသြား
ဒီေကာင္မေလးကအအိပ္ေတာ့မက္တယ္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္အေဖာ္ရတာေပါ့ကြယ္"
"ဟုတ္ကဲ႕အဘေသာင္
အရီးဖြားရွင္ကေတာ့သိပ္သက္သာလွတယ္ရယ္လိုမဟုတ္ဘူးေပါ့
အစားအစာေလးကေတာ့နည္းနည္းစားႏိူင္လို ့သာ
ႏိူ ့မို ့ဆိုမလြယ္ဘူးအဘေရ
သမီးတို ့ခ်ည္းပဲလူနာေစာင့္ေနရတာဆိုေတာ့ပင္ပန္းတာေတာ့အမွန္ပဲ ယဥ္ေမတို ့လိုအပ္ရင္စိန္မႈံကိုေခၚပါ့မယ္
အခုေတာ့သြားလိုက္ဦးမယ္အဘေရ အရီးကိုဆန္ျပဳတ္တိုက္ရဦးမွာမို ့လို ့"
"ေအးကြယ္ ေအး ေအး"
အဘေသာင္အားႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြါျပီးအရီးဖြားရွင္အိမ္အိမ္သို ့ေရာက္သည္ႏွင့္
အိမ္နီးခ်င္းတစ္ဦးျဖစ္သူမေငြဆင္အားလူနာေစာင့္အျဖစ္ရွိေနသည္ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။မေငြဆင္လည္းယဥ္ေမေရာက္သည္ႏွင့္ႏႈတ္ဆက္ကာထြက္သြားျပီးယဥ္ေမမွာေက်းဇူးတင္စကားေျပာဆိုကာအသင့္ပါလာေသာဆန္ျပဳတ္ပူပူကိုပန္းကန္တစ္လုံးထဲထည့္ကာ
"အရီး
သက္သာရဲ႕လား ဒီဆန္ျပဳတ္ပူပူေလးမေအးခင္ေသာက္လိုက္ပါဦးအႀကီးမေႀကာ္ေပးလိုက္တဲ႕
အမဲေႀကာ္ႏွင့္ႀကက္သားေႀကာ္လည္းပါလာတယ္
အရီးကသြားေတြေကာင္းေသးလို ့ေတာ္ေသးတယ္
အားရွိေအာင္စား
ဒါမွျမန္ျမန္က်န္းမာမွာ"
"အင္း ဟင္း ဟင္း"
ေဒၚဖြားရွင္၏အသံမွာသိပ္မေကာင္းလွ
နဖူးကိုစမ္းႀကည့္ေတာ့ကိုယ္မ်ားျခစ္ျခစ္ေတာက္ပူေနေလသည္။
"အရီး အရီးဖြားရွင္"
မယဥ္ေမမွာေခါင္းနပန္းႀကီးစြာျဖင့္ဘာလုပ္လို ့ဘာကိုင္ရမည္မွန္းမသိျဖစ္ကာေဒၚဖြားရွင္အားေခၚႀကည့္သည္။
ခဏအႀကာ
ေဒၚဖြားရွင္ကားကိုယ္တစ္ခ်က္ငဲ႕ကာသလိလစ္ေမ ့ေျမာသြားေခ်ျပီ
ျပန္လည္မထူးႏိူင္ေတာ့
မယဥ္ေမတစ္ေယာက္အခက္ေတြ႕ေခ်ျပီ။လင္ေယာက်္ားႏွင့္ေဆြမ်ိဳးမ်ားအားသြားေခၚရန္လည္းလူမမာအားတစ္ေယာက္တည္းထားခဲ႕ရမည္ကိုစိတ္မခ်။
ေဘးပတ္ဝန္က်င္အိမ္မ်ားအားအကူအညီရရန္အလို ့ငွာအာ္ေခၚဖို ့ကလည္းမႀကားႏိူင္ေလာက္သည္မို ့အတန္ႀကာစဥ္းစားကာ ေနာက္ေတာ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်၍တတိလစ္ေမ ့ေျမာေနေသာလူမမာအားထားကာရြာထိပ္သို႕အေရးတႀကီး ့အေျပးထြက္လာခဲ႕လိုက္သည္။
အလင္းေရာင္မွာအားေဖ်ာ့ေနျပီ။
အေမာတႀကီးျဖင့္တစ္အိမ္ဝင္တစ္အိမ္ထြက္ကာအက်ိဳးအေႀကာင္းေျပာျပျပီးလူသုံးေလးေယာက္ေခၚငင္ကာအဖြားအို၏အိမ္သို ့ျပန္လွည့္လာႀကခ်ိန္ထိအဖြားအိုမွာသတိမရေသးေပ
မႀကာမီအမွားပါးထားေသာေႀကာင့္ေယာက်္ားျဖစ္သူႏွင့္ေဆြမ်ိဳးသုံးေလးေယာက္အတူပါလာကာလူနာအားေစာင့္ႀကည့္၍ေနေပးမည္ျဖစ္သျဖင့္ရြာသားမ်ားမွာမိမိတို ့၏အိမ္သို ့ျပန္အိပ္ႀကေလသည္။
ေနာက္တစ္ေန ့အာရုဏ္တက္ခ်ိန္ထိလူမမာမွာသတိမရေသးသျဖင့္လူနာေစာင့္မ်ားပင္လ်င္သူတို ့၏အိမ္သို ့ျပန္ကုန္ႀကေလျပီ။
ကိုတိုးေမာင္မွာလည္းရိတ္သိမ္းလက္စစပါးမ်ားရွိေနေသးသျဖင့္မယဥ္ေမမွာအဘေသာင္၏သမီးအိပ္ပုပ္ႀကီးမစိန္မံႈကိုသူႏွင့္အတူအေဖာ္ရေစရန္လူမမာေစာင့္ဖို ့မွာလိုက္ရေလသည္။
--------------------------------------------
ညေနေနဝင္ရီတေရာအခ်ိန္တြင္စိန္မႈံေရာက္လာျပီးမယဥ္ေမႏွင့္အတူလာမမာလာေစာင့္ေလသည္။စိန္မႈံမွာအရိုးေပၚအေရတင္ေနေသာလူမမာေဒၚဖြားရွင္ကိုေႀကာက္ရြံ႕သည့္အလားအနားသို ့ပင္မကပ္ပဲခပ္လွမ္းလွမ္းမွသာလ်င္ေနတတ္ျပီးသူမ၏ကိုယ္အေလးခ်ိန္ႏွင့္ညီမ်ွစြာစားေသာက္ထားသျဖင့္အေစာႀကီးပင္အိပ္စက္လဲေလ်ာင္းကာေဟာက္သံေပးေလေတာ့သည္။
မယဥ္ေမမွာလူမမာအားမွန္မီးအိမ္၏အလင္းေရာင္ေႀကာင့္ပိုးေကာင္မ်ားမက်ေရာက္ေစရန္ယပ္ေတာင္ျဖင့္ရံဖန္ရံခါယပ္ခပ္ေပးရင္းမေန ့ညကအိပ္ေရးပ်က္ထားေသာေႀကာင့္ေဒၚဖြားရွင္၏ေဘးတြင္ေမွးခနဲအိပ္ေပ်ာ္သြားေလသည္။ထိုအခိုက္ဘယ္ကဘယ္လိုေရာက္ရွိလာသည္မသိေသာေႀကာင္နက္တစ္ေကာင္မွာေခ်ာင္းစပ္မွတက္လာကာအဖြားအို၏ခႏၶာကိုယ္အား "ေညာင္"ခနဲျမည္ကာေက်ာ္လႊားလိုက္သည္ကိုတစ္ေယာက္မ်ွမသိလိုက္ႀကေပ
မည္မ်ွႀကာေအာင္အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္မသိမယဥ္ေမမွာေအးစက္ေသာအထိအေတြ႕ေႀကာင့္ရုတ္ျခည္းလန္ ့ႏိူးလာကာကမန္းကတန္းျဖင့္မ်က္လုံးကိုအားယူ၍မွန္အိမ္အလင္းေရာင္ကိုအနည္းငယ္ျမွင့္ႀကည့္လိုက္ရာမိမိ၏လက္ကိုဘယ္ဘက္လက္ျဖင့္ဆုပ္ကိုင္၍မ်က္ေထာင့္နီႀကီးမ်ားျဖင့္စိုက္ႀကည့္ေနေသာအရီးျဖစ္သူကိုေတြ႕ျမင္လိုက္ရေလသျဖင့္အားရဝမ္းသာစြာ
"အရီး အရီး သတိျပန္ရလာျပီလား
အရီးသတိေမ ့ေနတာတစ္ရက္ေက်ာ္ေနျပီ
အမေလး ဝမ္းသာလိုက္တာ အရီးရယ္
က်မစားစရာတစ္ခုခုယူလိုက္ဦးမယ္ဆာလွေရာေပါ့"ဆိုကာ
အိပ္ယာမွကုန္းရုန္းထျပီးသတိျပန္ရလာေသာလူမမာမွာအစားအေသာက္မစားျဖစ္သည္မွာတစ္ရက္ႏွင့္တစ္ညခန္ ့ရွိျပီျဖစ္၍ဆာေလာင္ေနမွာစိုးသည္ႏွင့္မီးဖိုခန္းသို ့သြားရန္အဖြားအို၏ကိုင္ထားေသာလက္ကိုဖယ္လိုက္ရာ
ထင္မထားေလာက္ေအာင္သန္မာေသာဘယ္လက္ေႀကာင့္အတင္းျဖဳတ္ခ်ေသာ္မွမလႊတ္ခ်င္လႊတ္ခ်င္တဟီးဟီးျငည္းလ်က္လႊတ္ေပးေလသည္။
မယဥ္ေမမွာမတ္တက္ရပ္လိုက္ရာမိုက္ခနဲလဲက်သြားမလိုခံစားလိုက္ရေလသျဖင့္အိပ္ပ်က္သည့္ဒဏ္ေႀကာင့္မိမိအားေနသည္အထင္ျဖင့္စိန္မႈံကိုႏိူးရာအအိပ္မက္ေသာစ္ိန္္မႈံမွာအတန္ႀကာေအာင္ႏိႈးမွသာႏိူးေတာ့ေလသည္။
အိပ္ယာမွမႈန္သိုးသိုးျဖင့္ထလာေသာစိန္မႈံတစ္ေယာက္အိပ္ခ်င္စိတ္ပင္ေျပသြားေလာက္ေအာင္ျမင္ေတြ႕လိုက္ရေသာေဒၚဖြားရွင္၏မ်က္ေထာင့္နီႀကီးမ်ားေႀကာင့္ႀကက္သီးမ်ားတျဖန္းျဖန္းထကာ အေပါ့သြားခ်င္စိတ္ျဖစ္ေပၚမိသြားေလ၏။
"ဟဲ႕ စိန္မႈံ အရီးသတိျပန္ရလာျပီ ဒီေတာ့ငါဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္လိုက္ဦးမယ္ အရီးကိုႀကည့္ထားဦး
တကတည္း လူမမာေစာင့္ဖို ့ေခၚပါတယ္
ညည္းကအားကိုးရလိုက္တာ"
ယဥ္ေမမီးဖိုေခ်ာင္သို ့ဝင္သြားျပီးေဒၚဖြားရွင္တစ္ေယာက္မွာစိန္မႈံ၏ဆူျဖိဳးေသာခႏၶာကိုယ္ကိုႀကည့္ကာ
"ငါ့ကိုလာႏွိပ္ေပးစမ္းပါဦး အင္း ဟင္းဟင္း
အီးဟီးဟီး"
ဟုအဖ်ားတက္သလိုတုန္တက္လာပါေတာ့သည္။
စိန္မႈံမွာမဝံ႕မရဲအနားသို ့ကပ္ျပီးအဖြားႀကီး၏ေအးစက္ေသာလက္ကိုကိုင္၍ႏွိပ္ႏွယ္ခိုက္ဓါတ္လိုက္သလိုအထိအေတြ႕ကိုခံစားလိုက္ရျပီးရုန္းကန္ဖို ့ျငင္းဆန္ႏိူင္ေသာခြန္အားတို ့မဲ႕ကာေတြေဝလ်က္ရွိခိုက္ေဒၚဖြားရွင္မွာစိန္မႈံ၏လက္ကိုမလႊတ္တမ္းဆုပ္ကိုင္ထားေလေတာ့သည္။
မယဥ္ေမမွာဆန္ျပဳတ္အိုးတည္ျပီးသကာလအျပင္ကိုေရာက္ရွိခ်ိန္၌ေဒၚဖြားရွင္ကစိန္မႈံ၏လက္ကိုမလႊတ္တမ္းဆုပ္ကိုင္ထားျပီးတဟင္းဟင္းျဖင့္အသံထြက္ေနရာမွမယဥ္ေမျပန္ေရာက္လာသည္ကိုမႏွစ္ျမိဳ႕သည့္အလားစူးစိုက္ႀကည့္ေနေလသည္။
စိန္မႈံလည္းထိုအခါမွသတိဝင္ကာမယဥ္ေမအနားသို ့တိုးအားကိုးတႀကီးတိုးကပ္ျပီးေႀကာက္ရြ႕ဖို ့ကိုသတိရေလေတာ့သည္။
မ်ားမႀကာမီဆန္ျပဳတ္အိုးဆူျပီးပန္းကန္ထဲထည့္ကာခူးခပ္ေပးေသာ္လည္းအသားဖတ္မ်ားကိုသာစား၍အဖြားအိုမွာ
"ကဲ ညည္းတို ့လည္းအိပ္ႀကေတာ့ ပင္ပန္းေရာေပါ့"
ဟုအသံႀသႀသႀကီးျဖင့္အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္ေလသည္။သို ့ေသာမ်က္လုံးမ်ားမွာဟိုေရြ႕ဒီေရြ႕ျဖင့္မီးဖိုေခ်ာင္သို ့ေရာက္ရွိေနသည္ကိုအမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္မွာမသိရွိပဲႏွစ္ျခိဳက္စြာအိပ္ေပ်ာ္သြားႀကေတာ့သည္။
-------------------------------------------
"ေအာက္အီးအီးအြတ္"
လင္းႀကက္တြန္သံႀကားမွတေရးႏိူးလာေသာယဥ္ေမေနာက္ေဖးမီးဖိုေခ်ာင္သို ့ဆန္ျပဳတ္အိုးကိုျပန္ေႏႊးရန္ထြက္လာေတာ့စိန္မႈံမွာအိပ္ေပ်ာ္ဆဲမို ့မႏိႈးေတာ့ပဲထားခဲ႕လိုက္သည္။
သူမျမင္ေတြ႕လိုက္ရသည္ကအမဲေႀကာ္ႀကက္ေႀကာ္ထည့္ယူလာေသာစတီးခ်ိဳင့္မွာအဖုံးမ်ားပြင့္လ်က္အသားတုံးမ်ားတစ္တုံးမ်ွပင္မရွိေလေအာင္ေျပာင္သလင္းခါေနေလျပီ။ေႀကာင္စားသြားေလသလားဟုေတြးမိျပန္ေတာ့ခ်ိဳင့္ကိုေသေသခ်ာခ်ာဖုံးအုပ္ထားခဲ႕ေလေသာေႀကာင့္မျဖစ္ႏိူင္။
ဒါဆိုလ်င္ဘယ္ကိုေရာက္သြားပါလိမ္ ့ဟုစဥ္းစားရင္းဆန္ျပဳတ္အနည္းကိုခူးခပ္ကာေဒၚဖြားရွင္အားမ်က္ႏွာသစ္ေပးရန္ေရေႏြးတစ္ခြက္ကိုယူငင္ျပီးလူမမာ၏အနားသို ့ကပ္လိုက္ရာအမဲသားအနံ႕မ်ားရျပီးဆီမ်ားေပစြန္းေနေသာအဖြားအို၏ႏႈတ္ခမ္းကိုမယုံႀကည္ႏိူင္ဖြယ္ျမင္ေတြ႕လိုက္ရသည္။
စိန္မႈံၿပန္သြားျပီးေနာက္ညေနမိုးခ်ဳပ္သည္အထိေဒၚဖြားရွင္မွာတစ္ေန ့လုံးမႏိူးပဲအိပ္စက္ေလသည္။မယဥ္ေမမွအစာစားရန္ႏိႈးေသာ္လည္းမ်က္လုံးအနည္းငယ္ပြင့္ရံုမ်ွပြြင့္ကာျပန္လည္အိပ္စက္ေနေတာ့သည္။
မိုးခ်ဳပ္သည္ႏွင့္အနည္းငယ္လႈပ္ရွားလာျပီးဟိုဟိုသည္သည္ကိုေဖြရွာကာဂဏွာမျငိမ္ျဖစ္ေနသည္ကိုထူးဆန္းစြာေတြ႕ရတတ္၏။
ဒီညေတာ့လူမမာေစာင့္ရန္မေငြဆင္သာေရာက္ရွိလာလာသည္။စိန္မႈံႏွင့္ေငြဆင္မွာညီအစ္မတစ္ဝမ္းကြဲေတာ္စပ္၍ယခုမနက္ေဒၚဖြားရွင္အိမ္မွျပန္လာေသာစိန္မႈံသည္အားအင္မ်ားေဖ်ာ့ေတာ့ကာေသြးအားနည္းသကဲ႕သို ့ျဖစ္ေပၚေနျပီးလက္မ်ားတြင္လည္းည္ိဳမည္းေသာအရာႀကီးျဖစ္ေနေသာေႀကာင့္တစ္ဖက္ရြာမွေဆးဆရာႀကီးအားပင္႕ဖိတ္ထားေႀကာင္းမယဥ္ေမသိရွိရေလသည္။
သို ့ႏွင့္သန္းေခါင္ေက်ာ္လူႀကီးေခါင္းခ်ခ်ိန္ေရာက္လာေလရာလူမမာမွာအနည္းငယ္လႈပ္ရွားစျပဳလာျပီးျပဴးျပဴးပ်ာပ်ာမ်က္ႏွာထားျဖင့္ပတ္ဝန္းက်င္ကိုအကဲခတ္ကာဗိုက္ဆာသလိုပုံစံမ်ိဳးျပလာေလ၏။အစတြင္ေတာ့ေအးေအးေဆးေဆးအေနအထားျဖင့္ရွိေသာ္ျငားညဥ့္နက္လာေလပို၍မတည္မျငိမ္ျဖစ္လာေလကာမယဥ္ေမအားအမဲသားစားခ်င္ေႀကာင္းအျမန္ရွာေပးရန္ပူဆာေလေတာ့သည္။မယဥ္ေမမွာလည္းလူမမာနလန္ထစမို ့အစားအေသာက္မ်ားပိုစားခ်င္ေလသည္အထင္ျဖင့္ဒီညေတာ့မရႏိူင္ေတာ့လို ့မနက္က်မွအမဲေပၚမည့္အိမ္မ်ားကိုလိုက္စုံစမ္းကာကာဝယ္ေပးမည္ဟုေျပာဆိုရာအဖြားအိုမွာအလိုမက်ေသာမ်က္ႏွာထားျဖင့္တဟင္းဟင္းျငည္းလ်က္
"ဒါဆို မေန ့ကလာသည့္ေကာင္မေလးမလာဘူးလား
သူကငါ့ကိုႏွိပ္ေပးတာအရမ္းေကာင္းတာပဲ အင္းဟင္းဟင္း "
"စိန္မႈံကဖ်ားေနလို ့တဲ႕ေလ သူ ့အစ္မပဲလာတယ္"
"ငါ့ကိုႏွိပ္ေပးစမ္းပါဦး ငါ့ကိုယ္ေတြနာလိုက္တာ"
"ကဲ ကဲ ယဥ္ေမ အဖြားရွင္ ကိုငါပဲႏွိပ္ႏွယ္ေပးလိုက္ပါ့မယ္ ညည္းအရင္အိပ္ႏွင့္ေလ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ေစာင့္ႀကတာေပါ့ "
ဒီလိုႏွင့္ေငြဆင္မွာအဖြားအို၏အနီးသို ့တိုးကပ္သြားျပီးလက္မ်ားကိုဆုပ္နယ္ကာႏွိပ္ေပးလိုက္သည္။ အတန္ငယ္ႀကာေသာအခါသူမမွာအိပ္ခ်င္စိတ္ျဖစ္ေပၚလာကာအားနည္းသလိုမူးေဝလာ၍တစ္လွည့္အနားယူရန္ယဥ္ေမအားႏိႈးဖို ့ကိုပင္သတိမရေတာ့ပဲသူမ၏နံေဘးတြင္တံုးလုံးလဲကာႏွစ္ျခိဳက္စြာအိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့သည္။
"အူး ဝူး ဝူး းးးးးးးးးး"
ေတာေခြးမ်ားဆြဲဆြဲငင္ငင္အူသံႏွင့္အိမ္ေနာက္ေဖးမွဆူဆူညံညံအသံမ်ားေႀကာင္႔ယဥ္ေမလန္ ့ႏိူးလာခ်ိန္ေငြဆင္မွာသူမေဘးတြင္အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာေႀကာင့္လူမမာအိပ္ယာဖက္သို ့ေစာင္းငဲ႕ႀကည့္လိုက္သည္။သို ့ေသာ္လူမာအဖြားအိုမွာအိပ္ယာထက္တြင္မရွိသျဖင့္အသံလာရာမီးဖိုေခ်ာင္သို ့လွမ္းႀကည့္မိခ်ိန္ေဒၚဖြားရွင္မွာထမင္းအိုး ဟင္းအိုးအဖုံးမ်ားအားလွန္ေလွာေမႊေႏွာက္ေနသည္ကိုေတြ႕ရျပီးအိုးမ်ား၌ထမင္းဟင္းမ်ားမေတြ႕ေသာအခါအိမ္ေလွကားမွတေရြ႕ေရြ႕ဆင္းျပီးႀကက္မ်ားအိပ္တန္းတက္ရာႀကက္စင္သို ့သြားေရာက္၍လက္လွမ္းမီရာႀကက္တစ္ေကာင္ကိုဖမ္းျပီးေနာက္လည္လိမ္ခ်ိဳးေလေတာ့သည္။ ႀကက္မ်ားအလန္ ့တႀကားျဖင့္ဝရုန္းသုန္းကားေအာ္ေနႀကခ်ိန္၌
--------------------------------------------
ဘုရား ဘုရား...ဒါ ..ဒါ..ဆို
မယဥ္ေမမွာမင္သက္ေငးေမာေနမိရာမွႀကားဖူး ့နားဝရွိေသာလူႀကီးသူမတို ့၏ဒ႑ာရီဆန္ဆန္တစ္ဆင့္စကားကိုအမွတ္ရလိုက္မိျပီးေႀကာက္လန္ ့တႀကားျဖင့္ႀကက္သီးေမႊးညင္းမ်ားထေအာင္ခံစားလိုက္ရေလသည္။အျဖစ္အပ်က္မ်ားအားဆက္စပ္ေတြးေတာ၍စဥ္းစားႀကည့္မိေလပို၍ေသခ်ာေသာျဖစ္ႏိူင္ေခ်ရွိလာေလမို ့ ေႀကာက္လန္ ့ေနသည္ထက္
ဘာလုပ္ရမည္ကိုအေလာတႀကီးစဥ္းစားမိလိုက္သည္။ထိုကိစၥမွာေပါ့ေသးေသးမဟုတ္ေပ အခ်ိန္ႀကာေအာင္စဥ္းစားေတြးေခၚေနလ်င္သူမတင္မကတစ္ရြာလုံးဒုကၡေရာက္သြားႏိူင္သည့္ကိစၥတစ္ရပ္မဟုတ္ပါလား
သိပ္ႀကာႀကာမစဥ္းစားလိုက္ရ
ေခါင္းထဲသို ့ ့အႀကံတစ္ခုေပၚလာသည္ႏွင့္အိမ္ေအာက္သို ့ေျခသံလုံေအာင္ဆင္းကာျခံေထာင့္၌သူ ့ဦးေလးစိုက္ပ်ိဳးခဲ႕ေသာအပင္တစ္ပင္နားသို ့သြားျပီးအရြက္ခုနစ္ရြက္ခူးယူကာခပ္သုတ္သုတ္ျပန္တက္လာခဲ႕ေလသည္။
ထိုအရြက္မ်ားမွာဤေနရာဤကိစၥရပ္တို ့၌အလြန္အသုံးဝင္သည္ဟုသူမႀကားခဲ႕ဖူးေသာ ႀသဇာရြက္မ်ားေပတည္း
ထို ့ေနာက္ေဒၚဖြားရွင္၏အိပ္ယာေအာက္သို ့အသက္ကိုေအာင့္၍အရြက္ခုနစ္ရြက္ကိုထပ္ကာကမန္းကတန္းထိုးထည့္လိုက္ျပီးမိမိ၏အိပ္ယာေပၚသို ့အသာအယာလွဲခ်၍အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္၏။လိုအပ္ပါကအသင့္အေနအထားျဖစ္ေစရန္မေငြဆင္အားႏိႈး၍အက်ိဳးအေႀကာင္းကိုအနည္းအက်ဥ္းရွင္းျပျပီးသူမ၏အရိပ္အကဲကိုႀကည့္ကာလိုက္ပါလႈပ္ရွားရန္ေျပာဆိုကာအိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္ႀကေတာ့ေလသည္။
အတန္ငယ္ႀကာ၍မနက္အာရုဏ္တက္ခ်ိန္နီးကပ္လာခ်ိန္တြင္အိမ္ေနာက္ေဖးမီးဖိုေခ်ာင္ဖက္မွမိမိအိပ္ယာရွိရာသို ့ တေရြ႕ေရြ႕ၿဖင့္ခ်ဥ္းကပ္လာေနေသာေဒၚဖြားရွင္မွာပါးစပ္မ်ားမွေသြးမ်ားေပက်ံလ်က္ရွိသည္ကိုႏွစ္ဦးသားျမင္ေတြ႕လိုက္ရျပီးေနာက္အိပ္ယာေပၚသို ့အသင့္အေနအထားျဖင့္ ့လွဲခ်မည္ျပင္လိုက္ေသာလူမမာမွာတစ္ခုခုကိုမသကၤာသလိုမိမိ၏အိပ္ယာအားစူးစိုက္စြာႀကည့္လိုက္
မယဥ္ေမအားမေက်နပ္သလို ႀကည့္လိုက္ျဖင့္ေဆာင့္ေႀကာင့္ထိုင္ကာအခက္ေတြ႕ေနေလတာ့၏။
မယဥ္ေမမွာထိုအခြင့္အေရးအားလက္လႊတ္မခံပဲမေငြဆင္ကိုအသာအယာလက္တို ့လိုက္ရာဌင္းမွာအကင္းပါးသူပီပီေခါင္းညိတ္အခ်က္ျပလိုက္သျဖင့္အိပ္ယာထက္မွ ့ဝုန္းခနဲထေျပးႀကျပီးေဒၚဖြားရွင္အားသူမ၏အိပ္ယာထက္သို ့ျပိဳင္တူတြန္းလိုက္ႀကေခ်သည္။ထင္မွတ္မထားေသာအေျခအေနေႀကာင့္
အိပ္ယာေပၚသို ့ေျခကားလက္ကားယားျဖင့္ပက္လက္လန္က်သြားသြားေသာဖုတ္ဝင္စားတစ္ျဖစ္လည္းေဒၚဖြားရွင္မွာမူကားပါးစပ္မွဝူးဝူးဝါးဝါးအသံမ်ားထြက္ရင္းေဒါသတႀကီးျဖင့္ေအာ္ဟစ္ရုန္းကန္လ်က္
"အား အီး
နင္တို ့ နင္တို ့ငါ့ကို လက္ဦးသြားျပီ ေပါ့ေလ
ေတာက္!
မဟုတ္လို ့ကေတာ့
တစ္ရြာလုံးငါ့အေႀကာင္းကိုသိေစရမယ္ အင္း အင္း"
ဟုႀကိမ္းဝါးလ်က္ဆန္ ့ငင္ဆန္ ့ငင္ျဖင့္ခဏအႀကာေပ်ာ့ေခြသြားေလေတာ့သည္။
မိန္းမသားႏွစ္ဦးမွာအသက္မဲ႕ေနေသာေဒၚဖြားရွင္ႀကီး၏ရုပ္အေလာင္းကိုယခုမွေႀကာက္စိတ္ဝင္ရေကာင္းမမွန္းသတိရသလိုမဝံ႕မရဲအသြင္ျဖင့္ႀကည့္ရႈေနရာမွရုပ္အေလာင္းမွာခ်က္ျခင္းညိဳမည္းေဖာင္းကားလာကာအပုပ္နံ႕မ်ားပင္လိႈင္တက္လာေပျပီ။
လိုအပ္ေသာလုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္စရာမ်ားကိုသူမတို ့ႏွစ္ဦးအေနျဖင့္မတတ္သာေတာ့ေသာေႀကာင့္မေငြဆင္အားရပ္ထဲရြာထဲသို ့ ့အေႀကာင္ႀကားရန္လႊတ္လိုက္ျပီးမယဥ္ေမမွာမသတီစရာအေလာင္းေကာင္ႀကီးနံေဘး၌ျဖတ္သန္းေတြ႕ႀကံဳခဲ႕ရေသာမယုံႏိူင္ဖြယ္အျဖစ္အပ်က္မ်ားကိုျပန္လည္ျမင္ေယာင္မိရင္းေက်ာခ်မ္းစြာႀကက္သီးမ်ားတျဖန္းျဖန္းလထလာမိေခ်ေတာ့သည္တကား။
Credit "kwee kyaw swar
No comments:
Post a Comment