ႏွလံုးသား ရဲ႕ေထာင့္တစ္ေနရာ

ႏွလံုးသားရဲ႕ ေထာင့္တစ္ေနရာ (၁၆)

ကိုလင္း အေရးေပၚခန္းထဲ ဝင္ေနစဥ္ ေဆးရံုသို႔ ကိုလင္း မိဘမ်ားေရာက္လာၾကသည္ ... ကိုလင္းမိခင္ပါးျပင္မွာလည္း မ်က္ရည္မ်ားက ေနရာယူထားသည္ .. ။ ကိုလင္းေဖေဖက ေအာင္ေလးကိုျမင္ဖူးေပမဲ့ ေႏြးကို ေတာ့ ၾကည့္ေနသည္ .. ေႏြးလဲ ျမင္ဖူးသလိုလိုရွိတာနဲ႔ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ေကာ္ဖီေမွာက္က်တုန္းက customer ပင္ .. ေႏြး အမွတ္မထင္ ...

"ဟာ .. အန္ကယ္ ... အန္ကယ္က ကိုလင္း ေဖေဖကိုး " လို႔ ေရရြတ္မိသြားသည္ ...

ကိုလင္းအေဖက ျပံဳးကာ .. "ဟုတ္တယ္ .. သမီးနဲ႔ သားက သိၾကတာလား ... "

"ဟုတ္ကဲ့ ... ခုလည္း ... သူသမီးကို ကယ္ရင္းထိသြားတာ ... " မငိုမိေအာင္ ထိန္းထားသည့္ၾကားမွတိမ္ဝင္သြားေသာအသံမ်ားက ႐ွိဳက္သံကိုေဖာ္ျပေနရံုတင္မက မ်က္ရည္ပါ အစစ္က်သြားေသးသည္ ...

~~~~       ~~~~~

"ဟင္ ! .. သား ဒီလိုျဖစ္တာ ဒီကေလးမကို ကယ္လို႔ဆိုပါလား ... ဒါဆို.. ဒါေလးက ငါ့သား အသက္ပါေပးရေလာက္ေအာင္ သားက တန္ဖိုးထားရတဲ့ ကေလးမ ေလး ေပါ့ .. "
မိဘေမတၱာရဲ႕ ေရာင္ျပန္တို႔အတိုင္း ပူေဆြးေသာက ၾကားမွပင္ သားသမီးအေရး စိတ္မေအးႏိုင္.. ေဒၚပပမိုး အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္သည္ ... ။

ထိုစဥ္ ကုသမႈ ၿပီးစီးသျဖင့္ လင္းသူ အေရးေပၚခန္းမွ ထြက္လာရေသာ္လည္း သတိမရေသးေပ ...

~~~~      ~~~~~
"အန္တီတို႔ အဝတ္အစားသြားယူဦးမယ္ .. သမီးတို႔၊ သားတို႔ ဒီမွာ ရွိေနမယ္ မလား .. "

"ဟုတ္ကဲ့ အန္တီ ... " ေႏြးက ေျဖလိုက္ေတာ့ .. ဦးသစ္ေနာင္တို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ ေဆးရံုခန္းထဲမွ ထြက္ခြာသြားစဥ္ .. ဦးသစ္ေနာင္ရဲ႕ အမည္မေဖာ္ႏိုင္တဲ့ အျပံဳးတစ္ခ်က္ကိုေတာ့ မည္သူမွ ျမင္လိုက္ႏိုင္မည္ကား မဟုတ္ေခ်.. ။

~~~~    ~~~~

"ဒါနဲ႔ ျဖဴ .. ဆက္ သ႐ုပ္ေဆာင္ဖို႔က ... "

"ဟာ .. ဒါေတာ့ ဆက္လုပ္ရမွာေပါ့ ျဖဴကလည္း .. လံုးဝ မရပ္နဲ႔ ... ဟင္းေတြ လင္းသူ မဝယ္ေပးႏိုင္ရင္ ကိုဝယ္ေပးမွာေပါ့ .. "

"ဒါေပမဲ့ ခုေတာင္ သူတို႔အပူနဲ႔ သူတို႔ .. ျဖဴကပါ ထပ္ၿပီး ... "

"ဒါမွ ျဖဴ႕ကို မသိတတ္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာသြားမွာေပါ့ လက္ထပ္ပြဲပ်က္မွ ကိုတို႔ mission က ေအာင္မွာ ... ေနာ္ ... "

"အင္း.. အင္း .. သိၿပီ.. သိၿပီ .. "

အေရးထဲ ဒီႏွစ္ေယာက္ကတစ္မ်ိဳး .. တစ္ေယာက္ကေမး၍ တစ္ေယာက္ကေျဖေနၾကေသးသည္ .. ဒီမွာ ေသေရး ရွင္ေရး တိုက္ေနရတဲ့ဟာကို .. ။ ဒါေပမဲ့ ျဖဴေမးတာေတာ့လည္း မမွားေပ... ျဖဴကေတာ့ အားနာေပမဲ့ ေအာင္ေလးေျပာသလိုပဲ ဆက္လုပ္ရမွာပဲ ျဖစ္သည္ ...

  ေႏြးေဆးရံုမွာ တစ္ညလံုး ေနေပမဲ့ ကိုလင္း သတိလည္မလာေသး ... ။
"ေႏြး နင္ .. ျပန္လိုက္ေတာ့ေလ.. နင္လည္း ေနေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး ... ငါတို႔ .. ေစာင့္ေနမယ္ .. သတိရတာနဲ႔ နင့္ကို လာေခၚေပးမယ္ .. "ဆိုေသာ ေအာင္ေလးရဲ႕ အေျပာကို ျဖဴက ေထာက္ခံသည္ ..

"ဟုတ္တယ္ေႏြး .. နင္ ျပန္လိုက္ေနာ္ .. ဘာမွ စိတ္မပူနဲ႔ .. သူျပန္ေကာင္းလာမွာပါ ... "

"မဟုတ္ဘူး .. သူ သတိျပန္ရလာမွ ငါျပန္မယ္ျဖဴ .. နင္က ရံုးသြားရမွာမလား .. သြားေလ .. ငါေစာင့္ေနမယ္ .. ရတယ္ ... " လင္းသူကို စိုက္ၾကည့္ၿပီး ေႏြးေျပာေနေတာ့ ေအာင္ေလးနဲ႔ ျဖဴ အခ်င္းခ်င္း လက္ကုတ္ကာ .. ျပန္ၾကစို႔ဆို၍ ခဏ ျပန္သြားၾကေတာ့သည္ ... ။

~~~     ~~~~~

ညေစာင့္အျဖစ္ ေအာင္ေလးေနမယ္ ဆိုသျဖင့္ အိမ္ျပန္နားသူ ေဒၚပပမိုးက မနက္ျပန္လာေတာ့ ေဆးရံုခန္းထဲမွာ ဘယ္သူမွရွိမေနဘဲ ေႏြးတစ္ေယာက္တည္းသာရွိေနသည္ ... ညကတည္းက ခုထိ မအိပ္မနားဘဲ ေစာင့္ေနသည္ဟု ေတြးမိသျဖင့္ ေဒၚပပမိုး အံ့ၾသသြားသလို သားေဘးမွာ သူတစ္ေယာက္ရွိေနေပးလို႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဟူသည့္ အေတြးလဲ ဝင္သြားရသည္ ..
သားရဲ႕ လည္ပင္း၊ လက္နဲ႔ ေျခေထာက္ေတြကို ေရပတ္တိုက္ေပးေနသူ ေႏြးက သားအေပၚ မည္မွ် ေမတၱာထားသည္ ဆိုတာကိုလဲ ျမင္ေတြ႕ေနရသျဖင့္ ေဒၚပပမိုး ေက်နပ္မိသည္ကေတာ့ အမွန္။

"ဪ .. အန္တီ ... ေရာက္လာၿပီလား .. " ေႏြးက သူ႔ကို ျမင္သြားသျဖင့္ .. ခရီးဦးႀကိဳ ႏႈတ္ဆက္ရွာသည္ ...

"ရတယ္ သမီး .. ဒီမွာ အန္တီ မနက္စာ ဝယ္လာခဲ့တယ္ .. သမီးအတြက္လည္းပါတယ္ လာစားလိုက္ဦး .. " ပါးစပ္ကလဲေျပာ လက္ကလည္း တစ္ခါတည္း ျပင္ေနသည္မို႔ ေႏြး မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ .. ကိုလင္းကို ေရပတ္တိုက္ေပးေနတာေတြ လက္စသတ္ၿပီး .. ေဒၚပပမိုးျပင္ေပးတဲ့ မနက္စာကို စားလိုက္သည္ ...

"ခုမွ စားတာ ဗိုက္မစာဘူးလားကြယ္ .. နံနက္ပဲ ၁၀ နာရီထိုးေနၿပီ ... ထမင္းခ်ိဳင့္ထည့္ေနရလို႔ အန္တီလည္း ေနာက္က်သြားတယ္ .. "

"ရပါတယ္ အန္တီရဲ႕ .. ေႏြးက မစာပါဘူး .. ကိုလင္းသတိမရေသးတာနဲ႔ ေႏြး အစားစားဖို႔ေတာင္ ေမ့သြားတယ္ ... "
မခ်ိရယ္ေလး ရယ္ၿပီး သူျပင္ေပးတာေတြ စိတ္ပါလက္ပါ စားေနတဲ့ ေႏြးကို ၾကည့္ၿပီး ေဒၚပပမိုး ခ်စ္ခင္သြားသည္ ... သားနဲ႔က ဘယ္လိုပတ္သက္ပါလိမ့္လို႔ စူးစမ္းလိုစိတ္လည္းရွိတာမို႔လို႔

"သားနဲ႔က ဘယ္လို သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္သြားတာလဲ .. ဟို တမ်ိဳးေတာ့ မထင္နဲ႔ေနာ္ .. သားက မိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္းမထားဖူးလို႔ အန္တီက သိခ်င္တာပါ .. "

"မထင္ပါဘူး အန္တီရယ္ .. " ေႏြးလည္း ကိုလင္းအေမက သေဘာက်ေနတာကို ရိပ္မိတာမို႔ လမင္းအိမ္ေၾကာင့္ ေတြ႕ျဖစ္ခဲ့ပံုကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ  ေျပာျပလိုက္သည္ ..

ေဒၚပပမိုးကေတာ့ ဒီကေလး ပြင့္လင္းရွာသားပဲ ဟုဆိုကာ... ကိုယ့္ကိုလဲ တရင္းတႏွီး ရွိေနတာမို႔ အင္မတန္ သေဘာက်ေနေတာ့သည္ .. အိမ္ကျဖဴနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္မိလွ်င္ပိုဆိုး ... ေႏြးကိုသာ သေဘာက်ၿပီး ရင္း က်ေနေတာ့သည္ ...

~~~~     ~~~~~

"ေႏြး .... ကိုလင္း ... ကိုလင္း ေလ... " တဖက္ဖုန္းထဲမွာ ေျပာသံက ထိတ္လန္႔သလိုျဖစ္ေနတာမို႔ ေႏြးဖုန္းခ်ၿပီး ဆိုင္မွ ကမန္းကတန္းေျပးထြက္လာခဲ့သည္ ..
မနက္ ကိုလင္းအေမနဲ႔ စကားေျပာေနတုန္း ဆိုင္က အေရးႀကီးဖုန္း ဝင္လာသျဖင့္ ကိုလင္းႏွင့္ ကိုလင္းအေမကို ထားကာ ဆိုင္ကို ျပန္ေျပးလာရသည္ ..
ခုတဖက္မွ ေအာင္ေလးဖုန္းဆက္ေတာ့ ေလသံက ဒီလိုျဖစ္ေနသည္ ... ။ ကိုလင္း ... ကိုလင္း ဘာမွမျဖစ္ပါေစနဲ႔ ... ေႏြးနဲ႔သာ လဲလို႔ရရင္ .. ေႏြးကိုပဲ ေခၚပါလို႔ ယမမင္းဆီကို ဆုေတာင္းလိုက္ခ်င္သည္ ... တစ္ခ်ိန္က ေႏြးကို ကိုလင္း စ၊ေနာက္ခဲ့တာေတြ ... ၊ တစ္ခ်ိန္က ကိုလင္းရဲ႕ စူပုပ္ပုပ္ မ်က္ႏွာၾကားမွ အျပံဳးေလးေတြ ... ၊ တစ္ခ်ိန္က ကိုလင္းရဲ႕ ဂ႐ုစိုက္မႈေတြက ေႏြးအျမင္အာရံုထဲ vedio ျပသလို တရိပ္ရိပ္ေပၚလာေနသည္ ....
စိတ္ကေယာက္ကယက္ႏွင့္ ဓာတ္ေလွကားကိုေတာင္မေစာင့္ဘဲ ေျပးတက္လာလိုက္တာ .. ဘယ္ကဘယ္လို အခန္းထဲေရာက္လာမွန္းေတာင္မသိ ... အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ကိုလင္းက ခုတင္ေပၚမွာ လွဲလ်က္ပင္ .. ။ ခႏၶာကိုယ္မွာ ထိုးသြင္းထားေသာ ပိုက္မ်ားကလဲ ျဖဳတ္ထားၿပီးသားျဖစ္ေနသည္ ... ဒါ.... ဒါဆို ကိုလင္း မရေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့ .... ဟုတ္လား ... မ်က္ရည္မ်ားလွံ်တက္ေနသည့္ မ်က္ဝန္းမ်ားႏွင့္ အျခားသူမ်ားကို ၾကည့္မိေတာ့ ေအာင္ေလးနဲ႔ ျဖဴကလည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနသည္ ... ကိုတင့္ႏွင့္ ကိုေနကလည္း ဟိုဖက္လွည့္ေနၾကသည္ ... ။ ေႏြး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ထိန္းမထားႏိုင္ေတာ့ ... ။ ကိုလင္းကုတင္ေပၚသို႔ ေႏြးတကိုယ္ လံုး လဲၿပိဳက်သြားသည္ ... ။

"ကိုလင္း ... အဲလို မလုပ္နဲ႔ဟာ ... ထၾကည့္ပါဦး ... ေႏြး ... ေႏြးကို ေမ့လိုက္ၿပီလား ... ကိုလင္းၾကားခ်င္တဲ့ စကားကိုေတာင္ မေျပာရေသးဘူးေလ ... ေႏြးကို  ထၿပီး ေမးပါဦး ကိုလင္းရ ... ေႏြးကို ... ေႏြးကို ... ထၿပီး စ ဦးေလ ... ကိုလင္း ... ဒီလို မျဖစ္ရဘူးေနာ္ ... ကိုလင္း ... ကိုလင္းကို ဝန္မခံလိုက္ရတာေတြ ကို ေႏြး .. ဝန္ခံရဦးမယ္ေလ ... ကိုလင္းလို႔ ... "
ကိုလင္းအေမကိုေတာ့ မေတြ႕သျဖင့္ ... ေႏြး စိတ္ထဲ ရွိသမွ် လႊတ္ခ်ကာ ခ်ံဳးပြဲခ် ငိုပစ္လိုက္သည္ .... ထိုစဥ္

"ဝွါး .... " ဆိုေသာ အပ်င္းဆန္႔သံနဲ႔အတူ ...

"ဒီတစ္ေယာက္နားညီးလိုက္တာကြာ.... ဘာေတြေျပာေနတာလဲ ... " ဆိုကာ သူလဲေနရာမွ ထထိုင္သည္...
ဟင္း .. သူ ... သူ ဘာမွ မျဖစ္ဘူးေပါ့ ... သူ ေနေကာင္းသြားၿပီေပါ့ ... ေႏြးကို အားလံုးေပါင္းၿပီး အေၾကာင္႐ိုက္တာေပါ့ေလ ... ေႏြး ကိုလင္းကို ေၾကာင္ၿပီး ၾကည့္ေနေတာ့ ..
"ဒါနဲ႔ ခုနက ေျပာတာ.. ဘာပါလိမ့္ .. ဝန္ခံမယ္ ဆိုတာ တကယ္ေနာ္ ... "

"ဘာလဲ .. မေျပာပါဘူး .... "

"ဒီမွာ အသံဖမ္းထားတယ္ .. " အသံဖမ္းေဘာပင္ကို ေႏြးလုမယ္လုပ္ေတာ့ သူတို႔က အခ်င္းခ်င္း ကူကာ ပစ္ေပး၊ ဖမ္းေပးေနၾကသည္ ...

"အားလံုးမေကာင္းဘူးဟာ ... ျဖဴ .. နင္ေရာပဲ ... "

"ဟင္ ... ငါတို႔က ကိုလင္း သတိရၿပီလို႔ ေျပာမလို႔ဟာ .. သူပဲ ဆံုးေအာင္နားမေထာင္ဘဲနဲ႔ .. " အားလံုးေႏြးကို ဝိုင္းဟားၾကသျဖင့္ က်ေနဆဲ မ်က္ရည္ေတြေတာင္ ေအာ္တို အေပၚျပန္တက္သြားသလား ထင္ရေအာင္ ရွက္မိသည္ .. ေႏြး ထြက္ေျပးမယ္လုပ္ေတာ့ ကိုလင္းက ေႏြးလက္ကို အမိအရ ဖမ္းဆြဲၿပီး ...
"အခြင့္အေရးက ႏွစ္ခါမလာဘူးေလ .. ေႏြးက ေခါင္းမာတာကို .. ဒီလိုပဲ လုပ္ရမွာေပါ့ .. " ဆိုကာ သူ႔ရင္ခြင္ထဲ ေႏြးရဲ႕ ေခါင္းေလးကို ဆြဲဖြက္ထားလိုက္ပါေတာ့သည္ .... ။

~~~~      ~~~~

သတိျပန္ရခါစ သားျဖစ္သူကို ေပ်ာ္ေစခ်င္၍ ေဒၚပပမိုး ေရွာင္ေပးထားျခင္းျဖစ္သည္ ... သားရဲ႕ ေဆးရံုနံ႕ရေနေသာ အခန္းေလးထဲမွ ရယ္ေမာသံေလးမ်ားက ေဒၚပပမိုးရဲ႕ စိတ္ေသာကတို႔ကို ေျဖေဖ်ာက္ေပးသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနေတာ့သည္ ... အိမ္ကလူကိုေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ .. ေႏြးနဲ႔သာ သားကို သေဘာတူေၾကာင္း ဆႏၵျပရေတာ့မည္ ... ဘယ္ေလာက္ပဲ ကတိဆိုေပမဲ့ ျဖဴလဲ သူ႔ခ်စ္သူနဲ႔ သူ ရွိေနသည္မို႔ ... ျဖဴ႕ေဖေဖ နတ္ျပည္မွ ခြင့္လႊတ္ေနလိမ့္မည္ဟု ေဒၚပပမိုးထင္သည္ေလ ... သူလဲ သူ႔သမီးကို ေပ်ာ္ေစခ်င္မည္ပဲ မဟုတ္ပါလား .. ေဒၚပပမိုးလဲ သားျဖစ္သူကို ေပ်ာ္ေစခ်င္တာပဲေလ ... လူဆိုတာ အတၱသားေကာင္ေပပဲမို႔ ေဒၚပပမိုး ကိုယ္လိုသလိုဆြဲေတြးတာ လြန္မယ္မထင္ပါဘူးေနာ္ ... ။

~~~     ~~~~~

ကားတိုက္သြားတဲ့ လူကိစၥ ေဖေဖ့ကို ေမးေတာ့ ေဖေဖက အားလံုး သူစီစဥ္ထားၿပီမို႔ စိတ္မပူဖို႔ အေၾကာင္းေျပာတာေၾကာင့္ ခ်စ္သူအသစ္ကေလးႏွင့္အတူသာ ေပ်ာ္ေနခ်င္ေသးေသာ လင္းသူတစ္ေယာက္ အရႈပ္ထုပ္မ်ား အားလံုးကို ေမ့ထားလိုက္ေတာ့သည္ ... ။

"တီ ... တီ.. "
ဆိုင္ေရွ႕မွ ကားဟြန္းသံျမည္လာသျဖင့္ ကိုလင္းေႏြးကို လာႀကိဳၿပီမွန္း သိလိုက္ရသည္ ..

"ေစာလွခ်ည္လား .. အလုပ္ေတြေကာ ၿပီးခဲ့ရဲ႕လား .. "

"လင္းသူေနာင္ပါကြာ ... မပိုင္ရင္ ျခင္ေတာင္မ႐ိုက္ဘူး ... "

"အင္း .. အင္း .. မွတ္ေတာင္ထားရဦးမယ္ ... "
ေႏြးရဲ႕ အျပံဳးနဲ႔ အသံကို ခုလို ျမင္ရ ၾကားေနရတာကိုက ဆုလာဒ္ တစ္ခုရသလို လင္းသူကို စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနေစသည္ ... ခ်စ္သူကို ဘယ္လိုခ်စ္၍ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဘယ္လိုတန္ဖိုးထားရမယ္ဆိုတာပါ .. ေႏြးက သင္ေပးခဲ့တာျဖစ္သည္ ... ။

~~~     ~~~~

"ကိုလင္း ... ဘယ္ေရာက္ေနလဲ ... "

"ငါတို႔လား .. ကန္ေတာ္ႀကီးထဲမွာ ... "

"ဘာလုပ္နာလဲမင့္ ဒီအခ်ိန္ႀကီး ... "

"ခုမွ ၉နာရီရွိေသးတယ္ အေစာႀကီးကို..  ေျပာ .. ဘာေျပာမလို႔လဲ .. "

"မင္းေတာ့ မလြယ္ဘူး .. ဒီေလာက္ အလုပ္မွ အလုပ္ တစာစာ ေအာ္ေနတဲ့ေကာင္က ရည္းစားလဲရ
ေရာ .. အခ်ိန္ကို မွန္လို႔ ... "

"ငါတို႔က ဒီအခ်ိန္ေလးပဲ ေတြ႕ရတာေလကြာ ... ၿပီးေတာ့ .. ရည္းစား ရတာ မဟုတ္ဘူးကြ ... ခ်စ္သူကြ ... ဘဝ လက္တြဲေဖာ္ကြ .. "

"ဟိုက္ခ်္ အလာႀကီးပါလား .. "

"အလာေတြ .. အျပန္ေတြ လုပ္မေနနဲ႔ .. ေျပာစရာမရွိရင္ ဖုန္းခ်ေတာ့မယ္ .. အလကား အခ်ိန္ပုပ္တယ္ .. "

"ေအး ေအး ေျပာမယ္ ... နက္ဖန္ ၁၀ နာရီ mission စမယ္တဲ့ ... ေအာင္ေလးအိမ္မွာ ... "

"အိုေက ... အိုေက ... ေႏြးကိုေျပာလိုက္မယ္ ... "

~~~~       ~~~~~

ကန္ေတာ္ႀကီး ေရျပင္တစ္ေနရာမွာ ထိုင္ၿပီး ၾကည္ႏူးေနၾကသူ ... လင္းသူတို႔ အတြဲကို ညအေမွာင္ တစ္ေနရာရဲ႕ ကားထဲမွ လွမ္းျမင္ေနရသူက ... လမင္းအိမ္ ..... ။

"ေရာ့ ... ဒီမွာ .. မင္းေတာင္းထားတဲ့ ပိုက္ဆံ ... တာဝန္ေက်ပါတယ္ မိန္းကေလး .. မင္း ဒီႏိုင္ငံက အၿပီးထြက္သြားလို႔ရၿပီ ... "

လမင္းအိမ္ ကားေမာင္းသူဘက္မွ ကမ္းေပးလာေသာ Cheque လက္မွတ္ကို စစ္ၾကည့္လိုက္သည္ ... ေျပာထားတဲ့ ကတိအတိုင္း အတိအက်ပဲမို႔ လမင္းအိမ္ .. ဒီည Flight နဲ႔ မိသားစုရွိရာ စကၤာပူကို အၿပီး ထြက္ခြာေတာ့မည္ ျဖစ္သည္ ...

" ဒါနဲ႔ တစ္ခုေလာက္ သိခ်င္လို႔ပါ ... ကၽြန္မနဲ႔ ေတာ့ ေသမေလာက္ ကန္႔ကြက္ခဲ့တယ္ .. ခုေတာ့ ဒီလို အသက္အႏၲရာယ္နဲ႔ ေလာင္းေၾကးထပ္ၿပီး လုပ္ၾကံတာ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ... ဒါမ်ိဳးက တခုခု လြဲေခ်ာ္သြားရင္ ... "

" ေႏြးက မင္းနဲ႔ မတူဘူး ... သူတို႔ရဲ႕ သံေယာစဥ္ ခိုင္မာမႈက အသက္ေပးရမယ္ဆိုရင္ေရာ ရင္းရဲသလားဆိုတာ ... သိခ်င္လို႔ပဲ .... "

"ဒါဆို ... "

"ေတာ္ေလာက္ၿပီး လမင္းအိမ္ ... မင္း သိသင့္တာ ဒီေလာက္ပဲ ... "

လမင္းအိမ္ ကားေပၚက ဆင္းသြားေတာ့မွ ဦးသစ္ေနာင္ သက္ျပင္းတစ္ခုကို ႐ွိဳက္ထုတ္လိုက္သည္ ... ။ Future Group တစ္ခုလံုးကို ဦးေဆာင္မည့္ အနာဂတ္ရွိသူကို ေသခ်ာ စိစစ္ဖို႔ေတာ့ လိုတယ္ မဟုတ္ေပလား ... ။ ကိုယ္ေရြးေပးထားတဲ့ သူကို လက္မခံႏိုင္တာ ေသခ်ာရင္ ... သူတို႔ ေရြးလာတဲ့သူက ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးရွိတယ္ ဆိုတာကို သိထားရမွာေပါ့ ... ခုေတာ့ ဦးသစ္ေနာင္ သိလိုက္တယ္ ... ေႏြးရဲ႕ တန္ဖိုးက လင္းသူေနာင္ရဲ႕ အသက္နဲ႔ ထပ္တူက်ေနၿပီပဲ.... ။ သို႔ေပမဲ့ ဦးသစ္ေနာင္ရဲ႕ စစ္ေဆးခ်က္က ရပ္တန္႔သြားမွာလား ....
ဦးေကာင္းျမင့္ကေရာ ျဖဴ႕ကို သေဘာတူပါမလား ဆိုတာကေတာ့ ...... မည္သူသိႏိုင္မွာလဲေလ .....

ဆက္ရန္နားခြင့္ျပဳပါဦးရွင္ ..
ရႊင္လန္းႏိုင္ၾကပါေစ ..

စာဖတ္သူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ခ်စ္ခင္လ်က္
Credit "
ÑoVâ