ႏွလံုးသား ရဲ႕ေထာင့္တစ္ေနရာ

ႏွလံုးသားရဲ႕ ေထာင့္တစ္ေနရာ (၈)

 
  အလုပ္နည္းနည္း ၿပီးေနၿပီမို႔ ေႏြးကို ထပ္သြားၾကည့္မယ္လို႔ လင္းသူ စဥ္းစားထားသည္ .. ။ အလုပ္ေတြက မၿပီးေသးလဲ ၿပီးၿပီဟုပင္ လင္းသူ ယူဆ ခ်င္သည္ .. ။ တကယ္ဆို ဟိုတစ္ေန႔က ေႏြးကို ေတြ႕လိုက္ၿပီးကတည္းက ေႏြးနဲ႔ ျပန္ေတြ႕ၿပီး စကားေျပာခ်င္တဲ့ စိတ္ကို လင္းသူ ခ်ဳပ္တည္းထားခဲ့တာ ဒီေန႔အထိပင္ ... ထိုဆိုင္ကေလးကို တမင္တကာ ေခါင္းလွည့္ၾကည့္မွ ျမင္ရသျဖင့္ သတိရတာနဲ႔ ၾကည့္လိုက္လွ်င္ ခ်က္ခ်င္းျမင္ရေအာင္ပင္ စားပြဲေနရာကိုပါ လင္းသူ ေျပာင္းထားခဲ့သည္... ေႏြး မ်ားေရာက္ေနမလားလို႔ လင္းသူ သိခ်င္သည္ေလ ... တကယ္ဆို ေႏြးဆီက ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္းထားလိုက္ရင္ေတာင္ လင္းသူ ခုလို သိခ်င္စိတ္တို႔နဲ႔ ပင္ပန္းေနမွာ မဟုတ္ .. ။ ဒါေပမဲ့ ေႏြးနဲ႔ ဆက္ဆံဖို႔ ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရွိဘဲႏွင့္ ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္းဖို႔ဆိုတာ .. မျဖစ္ႏိုင္ေခ် .. ။ အကယ္၍ ဒီဆိုင္ကိုသာ ေႏြး လာေနက်ဆိုလွ်င္ ေႏြးႏွင့္ဆံုဖို႔ အခြင့္ေရး ရႏိုင္သည္ ပဲ ... ဒီတခါဆံုရင္ေတာ့ ဖုန္းနံပါတ္ေလးေတာ့ ေတာင္းထားဦးမည္ဟု .. လင္းသူ ေတြးမိသည္ ...

ည ၈ နာရီ ထိုးသည္ႏွင့္ လင္းသူ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးဘက္ ထြက္လာခဲ့သည္ ... ဆိုင္ေလးက ၁၀ နာရီမွ ပိတ္သည္မို႔ ဟိုတစ္ရက္က အခ်ိန္ဆို ေႏြးမ်ား ေရာက္လာမလား ဆိုသည့္ အေတြးနဲ႔ လင္းသူ ေကာ္ဖီေသာက္ကာ စာအုပ္ဖတ္ရင္း ေႏြးကိုေစာင့္ေနလိုက္သည္ .. စာအုပ္ႏွစ္အုပ္သာ ဖတ္ၿပီး၍ ၉ နာရီ ခြဲသြားသည္ .. လင္းသူ ေႏြးကို မေတြ႕ရ .. ပိုက္ဆံရွင္းဖို႔ ဝန္ထမ္းေကာင္ေလးကို ေခၚထားတုန္း "တာဝန္ရွိသူမွ အပ မဝင္ရ " ဟူေသာ စာတန္းခ်ိတ္ထားသည့္ အခန္းထဲမွ ေႏြး အသံသဲ့သဲ့ကို ၾကားလိုက္ရသလိုရွိတာနဲ႔ လင္းသူ နားစြင့္လိုက္မိသည္ ...
" ေမေမ ဒီဆိုင္ဖြင့္တာ သေဘာမတူပါဘူး .. လို႔ ဒီေလာက္ေျပာထားတာေတာင္ ... ခုထိ မပိတ္ေသးဘူးလား ..."

"ေမေမကလည္း .. ဒါ ေႏြးရဲ႕ မုန္႔ဖိုးထဲက စုၿပီး ဖြင့္ထားတာပါ ... ေမေမ့ဆီက ေႏြး လံုးဝ မယူပါဘူး ... ေနာက္တစ္ခုက ေႏြးလည္း ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႔ ကိုယ္ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္တည္ခ်င္ေသးတယ္ေလ ... ဒါေၾကာင့္ ေမေမ့ကို မေျပာပဲ လုပ္ခဲ့တာပါ..."

"ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ... ညည္း ဒီအလုပ္ကို ဆက္လုပ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ေမေမ ကို ကတိတစ္ခုေပးရမယ္ ..ဒီလိုဆို ေမေမလဲ ေနာက္ ဘယ္ေတာ့မွ မကန္႔ကြက္ေတာ့ဘူး ..."

"ဘာကတိလဲ ေမေမ ... ေမေမတို႔ သေဘာတူထားတဲ့ ကိစၥကလြဲလို႔ က်န္တာ ေႏြး ကတိေပးႏိုင္တယ္ .. "

" ဆရာ .. Bill ပါ " waiter ေရာက္လာသျဖင့္ လင္းသူ ေႏြး ဘာကို ကတိေပးလိုက္ရသလဲ ဆိုတာ ဆက္မၾကားရလိုက္ ... Bill ရွင္းေနတုန္း ထိုအခန္းထဲမွ ေႏြးရဲ႕ ေမေမ ျဖစ္ဟန္တူသူက ခပ္ျမန္ျမန္ လမ္းေလွ်ာက္ လာတာကို ျမင္လိုက္ရသည္ ... လင္းသူ စားပြဲမွာပဲ ထိုင္ၿပီး ေႏြး ထြက္အလာကို ေစာင့္ခ်င္ေပမဲ့ .. ဆိုင္က ပိတ္ေတာ့မွာမို႔ မျပန္ခ်င္ ျပန္ခ်င္နဲ႔ပဲ လင္းသူ ျပန္လာခဲ့ရသည္ .. ဒီတစ္ခါလည္း ေႏြးကို မေတြ႕ႏိုင္ခဲ့ပါ .. ဒါေပမဲ့ ဒီဆိုင္က ေႏြးဆိုင္ျဖစ္မွန္း သိရၿပီဆိုေတာ့ လမ္းမၾကံဳ၊ ၾကံဳေအာင္လာလို႔ရေနသည္ပဲ ... လင္းသူ ႀကိတ္ၿပီး ဝမ္းသာရသည္ ...။

~~~   ~~~~

လင္းသူ အိမ္ထဲဝင္ေတာ့ ဧည့္ခန္းတြင္ထိုင္ေနေသာ မိန္းကေလးက မ်က္လံုးေလးလွန္ၿပီး လင္းသူကို ေမာ့ၾကည့္သည္ ... ဒါ ေဖေဖ ဟိုတေလာက ေျပာေသာ မိန္းကေလးျဖစ္မည္ဟု လင္းသူ နားလည္လိုက္သည္ .... မ်က္လံုးနက္နက္၊ ဆံပင္ရွည္ရွည္ေလးႏွင့္ သူမ ဝတ္ထားေသာ ေခတ္ႏွင့္ေလ်ာ္ညီသည့္ ျမန္မာဝတ္စံုကလည္း သူမႏွင့္ အလြန္ လိုက္ဖက္လွပါသည္ ... ဧည့္ခန္းမွ ေဖေဖ့ ေဘးတြင္ထိုင္ေနေသာ ေမေမ့အား နားမလည္ဟန္ျဖင့္ လင္းသူ ၾကည့္ေတာ့ "လာထိုင္ေလ .. သား .." ဟု ေခၚသျဖင့္ လင္းသူ ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ သြားထိုင္ရသည္ .. ။
"သားရဲ႕ ... ဒါ..  ေဖေဖ တို႔ သေဘာတူထားတဲ့ မိန္းကေလးေပါ့ ... ???? တဲ့ .."
လင္းသူ ေခါင္းထဲ မိုးႀကိဳးပစ္ခ်လိုက္သလို မ်က္လံုးမ်ားပါ ျပာထြက္သြားသည္ ... လမင္းအိမ္ကို ျဖတ္ဖို႔သက္သက္ ေဖေဖေျပာခဲ့သည္ ထင္တာ .. ခုေတာ့ လူကိုယ္တိုင္ကိုပါ .. အိမ္ထဲ ေခၚလာသည္ ... ထို႔ျပင္ ထိုမိန္းကေလးေရွ႕မွာတင္ သေဘာတူထားသည္ဟု တိုက္႐ိုက္ေျပာေသာအခါ ...... ။
လင္းသူ စိတ္ေတြ ရႈပ္ေထြးေနသျဖင့္ ႐ုတ္တရက္ မိန္းကေလး၏နာမည္ေတာင္ မၾကားလိုက္ႏိုင္ ... စကားဝိုင္းက ဘယ္လိုၿပီးသြားသည္ မသိ ... လင္းသူ ေနာက္ဆံုး သိလိုက္ရသည္က မိဘမဲ့ေနဟန္တူေသာ ထိုမိန္းကေလး လင္းသူတို႔ အိမ္မွာပဲ ေနမည္ ... လင္းသူႏွင့္ ရံုးတူတူ သြားရမည္ ဆိုသည္ပင္ ... လင္းသူ စိတ္ညစ္ညစ္ႏွင့္ စုတ္တခ်က္ သတ္လိုက္ၿပီး ... အခန္းထဲေရာက္မွ ခုတင္ေပၚသို႔ အားယုတ္ေလ်ာ့စြာ လွဲခ်လိုက္သည္ ... ။ ဒီလိုဆို ေႏြးကိုေရာ ဘယ္လိုလုပ္ရမည္လဲ ...  ေႏြးကို ဘာေၾကာင့္ အာရံုထဲ ထည့္ထားမိသလဲ .. သူ မသိ .. ေႏြးကေရာ ဆိုင္သူရွိေနတာလား ... သူ မသိပါ ... ။

~~~      ~~~~~~

"မမေႏြး ဒီေန႔ ေနာက္က်တယ္ေနာ္ ..."
စာရင္းကိုင္ညီမေလးက လွမ္းေျပာတာနဲ႔ ..

"ဟုတ္တယ္ ယု ေရ.. ေႏြး ကိစၥေလးတစ္ခု လက္စသတ္ေနလို႔ ..." ယုကို လွမ္းေျပာၿပီး ..ေႏြး ေကာင္တာထဲ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္ ... ေႏြးရဲ႕ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးက ဖြင့္တာ သိပ္မၾကာေသးေပမဲ့ တစ္ေယာက္စကားတစ္ေယာက္နား ဆိုသလို တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ စကား လက္ဆင့္ကမ္းရင္း ခုဆို လူေတာ္ေတာ္ စည္လာေနၿပီလို႔ ေျပာလို႔ရေနၿပီ ... ဒီေန႔ ေနာက္ဆံုး အရစ္ အေနနဲ႔ မိုးလင္းကို အိမ္ကိစၥ ေငြ အၿပီး ေပးလိုက္သည္ ျဖစ္၍ အိမ္ကိစၥေတာ့ တခန္းရပ္သြားၿပီဟု ေႏြးစဥ္းစားေနမိသည္ ... ။

"ကလင္ ... ကလင္ ..." ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ လူဝင္လူထြက္ သတိေပး ေခါင္းေလာင္းသံေလး ျမည္လာသျဖင့္ ေႏြး ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ..

"ဪ .. ကိုလင္းပါလား ... ေရာက္လာၿပီေပါ့ .."
ေႏြးက ဘာမွ မအံ့ၾသသလို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေတာ့ လင္းသူ ပိုအံ့ၾသသြားၿပီး ...

"ေႏြးက ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာ လုပ္တာ သိလို႔လား ..."

"ဘယ္မွာလုပ္တာ ေျပာတာလဲ ကိုလင္း .."

"ဒီရံုးေလ .. " သူ လက္ညႇိဳးထိုးျပတဲ့ေနရာ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ျဖဴအလုပ္လုပ္တဲ့ ေနရာပဲ ...

"ဪ ဟုတ္လား .. အဲဒါေတာ့ မသိပါဘူး .. ဒါေပမဲ့ ေအာင္ေလးက ကိုလင္းရဲ႕ ကုမၸဏီလဲ ဒီနားမွာ ရွိတယ္ လို႔ေတာ့ ေျပာဖူးလို႔ပါ .." လင္းသူ စဥ္းစားသြားသည္ .. ဒီလိုဆိုေတာ့ ေႏြးက ေအာင္ေလးနဲ႔ေတာ့ အဆက္သြယ္ရွိသည္ေပါ့ ...  ေအာင္ေလးက ေႏြး ဒီမွာ ဆိုင္ဖြင့္ထားတာကို သိသည္ေပါ့ .. သိလ်က္သားႏွင့္ ဘာေၾကာင့္ မေျပာတာပါလိမ့္ .. ၾသ .. ဟိုတစ္ေခါက္က ဒီ ဆိုင္ကို လွမ္းခ်ိန္းတာ လင္းသူ မအား၍ မလာလိုက္မိ... မဟုတ္လွ်င္ အဲဒီေန႔ကတည္းက သိေနမည္ပဲ ... လင္းသူ သတိရၿပီး ကုန္လြန္သြားတဲ့ရက္ေတြကို  ႏွေျမာသြားသည္ ။ ေအာင္ေလးကိုလဲ ေတာ္ေတာ္ လက္သြက္သည့္ေကာင္ဟု၍ စိတ္ထဲ မၾကည္လင္ခ်င္ေတာ့ .... ။
~~~    ~~~~
အလုပ္ကဒီနားတင္ဆို ဒီဆိုင္မွာ ေႏြးရွိမွန္းသိလ်က္နဲ႔ မလာတာေပါ့ေလ ... ေႏြးကေတာ့ သူ ဒီနား ရွိတာသိေပမဲ့ ေႏြးကို မသိလို႔ ေရာက္မလာတာပဲလို႔ ထင္ေနတာ ... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ ရယ္လိုက္ခ်င္သည္ ... အင္းေလ ... သူလည္း သူ႔ကိစၥနဲ႔ သူေပါ့ ... ေႏြး ေျဖေျဖေလ်ာ့ေလ်ာ့ေလး ေတြးေပးလိုက္သည္ ... ။

~~~~      ~~~~~~

  ေႏြးနဲ႔ ေတြ႕ၿပီးေနာက္ပိုင္း လင္းသူ ေကာ္ဖီ ဆိုင္သို႔ တစ္ေန႔ ႏွစ္ႀကိမ္ အနည္းဆံုး ေရာက္ျဖစ္ေနသည္ ... မနက္စာ ေႏြးဆိုင္မွာ စားသလို .. ညဘက္လည္း ေကာ္ဖီ ေသာက္ၿပီးမွ ျပန္သည္ .. အ႐င္ က လဘၻက္ရည္သာ ႀကိဳက္တတ္တဲ့ လင္းသူက ခုေတာ့ coffee က Favourite food  ျဖစ္ေနေလၿပီ ... မနက္နဲ႔ ည .. ေကာ္ဖီ မွ မေသာက္ရလွ်င္ တစ္ေန႔မကုန္ေသးဘူးဟု လင္းသူ ယူဆထားသည္ ... ေကာ္ဖီကပဲ ေကာင္းလြန္း၍လား ... ဆိုင္ရွင္ေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာေၾကာင့္ပဲလားလို႔ေမးလွ်င္ လင္းသူကေတာ့ ေျဖမည္မဟုတ္ ... ။
အလုပ္မ်ား မၿပီးေသးလွ်င္ေတာင္ ေကာ္ဖီဆိုင္ကေတာ့ သြားၿမဲပင္ ... အင္မတန္ ရွပ္ေထြး ေပြလီေနလွ်င္သာ ဖုန္းဆက္၍ ေနာက္က်မည့္ အေၾကာင္း ေျပာသည္ ... ပံုမွန္ကေတာ့ အခ်ိန္မွန္လွသည္ ... ။
လင္းသူက ေကာ္ဖီဆိုင္ထိုင္ရတာကို ထိုကဲ့သို႔ မပ်က္ကြက္သလို ေႏြးကလည္း လင္းသူရဲ႕ နားေထာင္သူ အျဖစ္ ရွိေနေပးတတ္သည္ .. မ်ားေသာ အားျဖင့္ အလုပ္ထဲမွသူမ်ားႏွင့္ လင္းသူ အေၾကာင္း .. လင္းသူ အလုပ္အေၾကာင္း သာေျပာျဖစ္ၾကသည္ ...

~~~       ~~~~~~

လင္းသူ မ်က္ႏွာမွာ အျပံဳးတို႔ ေပ်ာက္ကြယ္ေနသည္ ... ခါတိုင္းေန႔ေတြလို တက္ႂကြ လန္းဆန္းျခင္းေတြ  လင္းသူကိုယ္မွာ တြယ္ကပ္မေန ... အလုပ္ အစီရင္ ခံစာ လာတင္သမွ် လူေတြကို တိုတိုတုတ္တုတ္သာ ေျပာလႊတ္သျဖင့္ က်န္တဲ့ သူေတြပါ .. လင္းသူ အခန္းထဲ မဝင္ရဲၾက  ...။
လင္းသူ ေႏြးဆီ မေရာက္တာ သံုးေလးရက္ေလာက္ရွိေနေပမဲ့ ေႏြးက စိတ္ပူေၾကာင္း ဖုန္းတခ်က္ေတာင္ ဆက္မလာ ... ေႏြးႏွင့္ ေနာက္ဆံုးေတြ႕ခဲ့သည့္ည က ....
လင္းသူ ဆိုင္ထဲ ဝင္လာေတာ့ ေႏြးကို ေကာင္တာမွာ မေတြ႕သျဖင့္ မ်က္စိေဝ့ကာ ရွာၾကည့္တဲ့အခါ  ေႏြးက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ ထိုင္စကားေျပာေနသည္ ... ထိုေကာင္ေလးက လင္းသူေတြ႕လိုက္ေသာ ကားေပၚမွ လက္ျပသြားေသာ ေကာင္ကေလး ... ထိုသူဟာ .. ေႏြးနဲ႔ ဘယ္လို ပတ္သက္လဲ .. ေႏြး အျခားအမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာေနတာကို သူက ဘာေၾကာင့္ မေက်မနပ္ ျဖစ္ရမွာလဲ ... ေႏြးက သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ ထားခြင့္မရွိေတာ့ဘူးလား ... သူက ေႏြးနဲ႔ ဘယ္လိုပတ္သက္လို႔ ေႏြးကို တားျမစ္ခြင့္ရွိမွာတဲ့လဲ ....။ သည္ေမးခြန္းေတြ အားလံုးရဲ႕ အေျဖကိုေတာ့ သူရွာမေတြ႕ႏိုင္ ... ဒါ.. သူ သဝန္တိုေနတာမ်ားလား .... မဟုတ္ဘူး ... လင္းသူရဲ႕ ဘဝမွာ သဝန္တိုတယ္ ဆိုတာ မရွိေစရဘူး ... အရင္ရည္းစားတုန္းကေတာင္ သဝန္မတိုဘဲ ေမ့ထားႏိုင္ေသးတာပဲ ... ေႏြးက သူ႔ရည္းစားမွ မဟုတ္တာ ... ။ လင္းသူ ထိုအေတြးႏွင့္ ေႏြးမ်က္စိေရွ႕သို႔မသြားျခင္း ... တနည္းအားျဖင့္ ေႏြးအား သဝန္တိုျခင္းမွ ေရွာင္ပုန္းေနျခင္းျဖစ္သည္ ... ။

~~~    ~~~~~ 

ျဖဴႏွင့္ ေအာင္ေလးတို႔ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ၿပီးသြားၾကေပမဲ့ ေအာင္ေလး အေဖ လႊတ္ထားတဲ့ လူယံုက အၿမဲေစာင့္ၾကည့္ေနတာမို႔ ျဖဴတို႔ႏွစ္ေယာက္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အျပင္မွာ ခ်ိန္းေတြ႕ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ ... ေႏြးရဲ႕ coffee shop ေလးမွာသာ ဆံုစည္းၾကရသည္ ... သူတို႔ႏွစ္ဦး ခ်စ္သူျဖစ္ၿပီးသြားမွပဲ ေႏြးလည္း ကားယူလာ၍ မရေတာ့ .. ေအာင္ေလးကသာ လိုက္ပို႔ေပးေနသည္ ... ျဖဴ႕ကို လိုက္ပို႔ခ်င္သည့္ အတြက္ .. ေႏြးကိုပါ ကားေပၚတင္ၿပီး ပို႔ရသည္တဲ့ေလ .. ဘယ္ေလာက္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ႏိုင္လိုက္သလဲေနာ္ ... သူမ်ား သမီးရည္းစားၾကား ေႏြးက ကန္႔လန္႔ကန္႔လန္႔ႏွင့္ပါေန႐သည္ ... ဒါကပဲ ေအာင္ေလးတို႔ရဲ႕ အေျခအေနဆိုေတာ့လည္း ေႏြးကသာ နားလည္ရသည္ပဲ .... ။
ကိုလင္းလည္း ဆိုင္ကို မလာတာ ၾကာၿပီ ျဖစ္ေပမဲ့ ေႏြး ေအာင္ေလးကိုေတာ့ မေမးျဖစ္ပါ ..

~~~~      ~~~~~~

တင့္ႏိုင္တို႔ႏွင့္ ေႏြးရဲ႕ ဆိုင္မွာ ခ်ိန္းထားသည္ ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ လင္းသူတစ္ေယာက္ ဆိုင္မဖြင့္ခင္ကတည္းကပင္ ဆိုင္ေရွ႕မွာ သြားေစာင့္ေနခ်င္ေတာ့သည္ ... ေႏြးကို မေတြ႕ရတာ ၾကာေနၿပီျဖစ္သလို အလုပ္အေၾကာင္း ေျပာျပစရာေတြလဲ အမ်ားႀကီးေတြးထားမိသည္ ... ။ ေႏြးကို ေဒါသထြက္ရမွာ နာက်င္ရသျဖင့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ ေဒါသထြက္ရင္းနဲ႔ ဘာကို အလိုမက် ျဖစ္လို႔ျဖစ္ေနမွန္းမသိပဲ ရံုးခန္းထဲမွ ပင္ ေႏြးရဲ႕ ဆိုင္ေလးကို ေခ်ာင္း ျကည့္ေနရတာ သိပ္ၾကာေနၿပီဟု လင္းသူ ခံစားေနရသည္ ... ။သို႔ေပမဲ့ တင့္ႏိုင္တို႔နဲ႔ ညမွ ခ်ိန္းထားတာ ျဖစ္သျဖင့္ အလုပ္ဆင္းခ်ိန္ထိေတာ့ ေစာင့္ရေပဦးမည္ .. ။ လင္းသူ မွန္မွ ၾကည့္ေနတုန္း ေအာင္ေလးရဲ႕ ကား အျပာေရာင္ေလးက လင္းသူ ျမင္ကြင္းထဲမွာ ရပ္တန္႔သြားသည္ ... ထိုကားေပၚမွ ဆင္းလာသူက ေႏြး ျဖစ္ေန၍ လင္းသူ ရဲ႕ ၾကည္လင္ေနေသာ မ်က္ႏွာ တည္တည္ၾကည္ၾကည္က မိုးရိပ္မိုးသားေတြ ခ်က္ခ်င္း တက္လာသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္ .... ။ လင္းသူ အေတြးတို႔နဲ႔ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ျပတင္းတံခါးနားရပ္ေနမိသည္ မသိ .. တံခါးေခါက္သံၾကားမွ သတိျပန္ဝင္လာသည္ ...။
"ေအာင္ေလး ... ဘာကိစၥလဲ မင္းက .."
လင္းသူ ေအာင္ေလးကို ေတြ႕လိုက္သျဖင့္ စိတ္တိုရာက ေဘာက္ဆတ္ဆတ္ ေမးလိုက္သည္ ...

"ေျဖးေျဖးေပါ့ကြ .. မင္းကလည္း .. ငါဒီနား ခဏလာရင္းနဲ႔ မင္းဆီ ဝင္လာတာ .. အလုပ္မစ ေသးဘူးမလား .. ဒီည ခ်ိန္းထားတာ မေမ့နဲ႔ဦး ..."

လင္းသူ တခ်က္ ဘုၾကည့္ၾကည့္ကာ .. "ဒီည လာခ်င္မွ လာျဖစ္မွာ ငါ အလုပ္ၿပီး၊ မၿပီး မေသခ်ာေသးဘူး ... မင္းလဲ ျပန္ေတာ့ေလ .. ငါ အစည္းေဝးရွိေသးတယ္ ..."

"ေအးပါ .. ဟုတ္ပါၿပီ .. ငါလည္း သြားေတာ့မွာပါ .. ဪ ဒါနဲ႔ အဲဒီဆိုင္က ေႏြးထိုင္တာေနာ္ .. မင္း သိၿပီးၿပီမလား .. " လင္းသူက စားပြဲမွာထိုင္ၿပီး အလ်င္လိုေနဟန္ျပတာနဲ႔ ေအာင္ေလး ျပန္ထြက္လာခဲ့သည္ ... ဒီေန႔ ျဖဴ႕ကို လိုက္ပို႔ရင္း ေႏြးကိုပါ ေခၚခဲ့တာမို႔ ေအာင္ေလး ဒီဘက္ေရာက္ေနျခင္းျဖစ္သည္ .. သူငယ္ခ်င္းအခန္းရွိရာဘက္ ေမ့ာၾကည့္ေတာ့ လင္းသူအရိပ္လိုလို ျမင္လိုက္တာနဲ႔ အေျခအေန လာၾကည့္တာပင္ ... ခုၾကည့္ရတာ ကိုလင္း ေႏြးကို စိတ္ဝင္စားေနပံုရသည္ .. ကိုလင္းက ပံုမွန္ဆို တည္ၿငိမ္ၿပီး စကားေျပာေအးေဆးသူပါ .. တခါတေလ အလုပ္မ်ားေနရင္ရင္ေတာင္ ဒီလို ေျပာခဲသည္ ... ခုက သူ တစ္ခုခုကို မေက်နပ္လို႔ ဘုတိုက္ေနသည္ .. ဆိုတာ ထင္ထင္ရွားရွားပင္ .. ။

~~~~     ~~~~

ကိုလင္း ေဖေဖ ၫႊန္ၾကားမႈနဲ႔ ျဖဴ မနက္တိုင္း ကိုလင္းနဲ႔ ရံုးအတူသြားရေသာ္လည္း ညေနပိုင္း ရံုးဆင္းခ်ိန္မတူ၍သာ ခ်စ္ရသူ ကိုေလးႏွင့္ ေတြ႕ခြင့္ရျခင္းျဖစ္သည္ ....
  သည္ေန႔ညဘက္ေတာ့ ကိုေလး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ခ်ိန္းထားသျဖင့္ မနက္ပိုင္း ျဖဴ႕ဆီ လာေတြ႕မွာမို႔ ျဖဴ တမင္တကာပင္ ေနာက္က်မွ အိမ္က ထြက္လာျခင္းျဖစ္သည္ .. ျဖဴပါလွ်င္ ေႏြး ပါစၿမဲေၾကာင့္ ျဖဴတို႔ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္တည္း ဘယ္ေတာ့မွ လြတ္လြတ္လပ္လပ္မရွိေသာ္လည္း ေႏြးရဲ႕ ဆိုင္ထဲေရာက္လွ်င္ေတာ့ လံုုျခံဳသြားသလို ျဖဴ ခံစားရသည္ ..

~~~   ~~~~~

အလုပ္သိမ္းခါနီး လင္းသူရဲ႕ ဟန္းဖုန္းျမည္လာသျဖင့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုတင့္တို႔ဆက္တာပင္ ... ။
"ဟဲလို .."

"ကိုလင္း .. မလာေသးဘူးလား .. ငါတို႔ လူစံုၿပီ ... "

"ေအးကြာ ... ဒီေန႔ ငါ အလုပ္မၿပီးေသးလို႔ ..." ဆိုေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ လင္းသူ ျငင္းလိုက္သည္ .. တင့္ႏိုင္တို႔က သေဘာမေပါက္၊ အလုပ္ဆင္းခ်ိန္ေရြးၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြဆံုတာကို မလာရေကာင္းလားဟု ေဒါသထြက္ေနေပမဲ့ ...   ေအာင္ေလးကေတာ့ လင္းသူရဲ႕ စိတ္အေျခအေနကို ရိပ္မိေနပါၿပီ ... ။

~~~~     ~~~~~

ဒီေန႔ သူတို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆံုမွာမို႔ လင္းသူ ကိုေတြ႕ရမည္ဟု .. ေႏြး ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေသာ္လည္း သူက အလုပ္မအားဟု ဆိုေလသည္တဲ့ ... ေႏြး စိတ္ပ်က္သြားရသည္ ... သူ ဘာျဖစ္ျပန္တာပါလိမ့္ ... ဟိုတစ္ေခါက္ မိုးလင္းနဲ႔ ထိုင္ေနတုန္း သူ႔ကိုေတြ႕လိုက္လို႔ ထြက္ၾကည့္ေတာ့ လူကမရွိေတာ့ ... ။ မဟုတ္မွ လြဲေရာ ဒီအရြယ္ႀကီးနဲ႔ အူတိုတာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးေနာ္ ... အူတိုရေအာင္ ကိုယ္ကလညး္ သူ႔လူမွ မဟုတ္ .... ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေန႔ေနာက္ပိုင္းက စ ကိုလင္းေပ်ာက္ေနသည္ကေတာ့ ထူးဆန္းသည္ပဲ... လူဝင္ဘဲလ္သံေလးက ေႏြးအေတြးတို႔ကို ရပ္တန္႔သြားေစသျဖင့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ .... ကိုလင္း ... ကဆိုင္ထဲဝင္လာသည္ .. ေႏြးက မလာဘူးဆိုကာ ေရာက္လာသူကို ေငးၾကည့္ေနတုန္း သူ႔ေနာက္ကပ္လ်က္ပါလာသူက .... ျဖဴ ....။ ဘယ္လို ... ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ကုန္တာပါလိမ့္ ... ျဖဴက ေအာင္ေလးရဲ႕ ခ်စ္သူပါ ... ခု ... ခုသူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ... ။ အလုပ္မအားရတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္က ျဖဴမ်ားလား ....။ ေႏြး အံ့ၾသေနစဥ္ ျဖဴတို႔က ျပံဳးရႊင္စြာပင္ ကိတ္မုန္႔ေရြးေနၾကသည္ ... ျဖဴက ရက္အနည္းငယ္နဲ႔ အဲ့သေလာက္ ေျပာင္းလဲသြားစရာမရွိ .. ေႏြးသူငယ္ခ်င္းကို ေႏြးနားလည္သည္ .. ဒါ ကိုလင္း တမင္ လုပ္ျပေနတာ ဟု ထင္ခ်င္ေပမဲ့ တဖက္ကလည္း ကိုလင္းကေတာ့ အဲ့ဒီေလာက္ကေလးဆန္မွာ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ေတြးမိျပန္တယ္ .. ဒါေပမဲ့ ျဖဴနဲ႔ ကိုလင္းနဲ႔က ဘယ္လို ပတ္သက္တာပါလိမ့္လို႔ ေႏြးေတြးမိေနတာ မမွားပါဘူးေနာ္ ....

"ေတာက္ ..."
တက္ တစ္ခ်က္ေခါက္သံနဲ႔အတူ ဆိုင္ထဲမွ ထ ထြက္သြားသူက ေတာ့ ... ေအာင္ေလးမွ လြဲ အျခားသူမရွိႏိုင္ .... ။

ဆက္ရန္ နားခြင့္ျပဳပါဦးရွင္
ရႊင္လန္းၾကပါေစ ..

စာဖတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္လ်က္
Credit #
ÑoVâ